Navigatie

Stel dat Vasco da Gama nu opeens weer op deze wereld zou zijn, of Columbus, of Abel Tasman, Olivier van Noort…. het kan natuurlijk niet, maar stel je het eens voor.

Die zouden nu nooit zomaar op goed geluk in een bootje zijn gestapt en op weg gegaan. Die zouden eerst hun bestemming hebben ingetypt in het navigatiescherm en zo linea recta naar de juiste eindbestemming gaan. Efficiënt, ja zeker. Maar niet avontuurlijk, gevaarlijk of romantisch.

Wij zijn inmiddels zo vertrouwd met TomTom, Google Maps en Navigatie. Elke plek op deze wereld kunnen we vanachter de computer bekijken. Heerlijk om te zien in welk Verweggistan de kinderen zich bevinden, hoe het hotel ligt waar we willen boeken. Maar ook een beetje saai.

Soms rijden wij dus zomaar op goed geluk, kijk ik weer ouderwets op de kaart en nemen we prompt de verkeerde afslag. En kijk, dan weten we ineens weer hoe handig dat apparaatje in de auto is.

Scherven

Er kunnen maanden voorbij zonder dat er ook maar een scherfje ergens vanaf springt. Maar vorige week was het op één dag twee keer raak. Eerst liet echtgenoot een flesje bier vallen in de berging. Niet alleen scherven, maar ook kleverige zooi was het gevolg. Alle spullen buiten gezet, geruimd, gedweild en na gedweild. Hèhè, dat was was dat.

‘s-Avonds viel een glas bier om in de keuken. Daar was de vloer net gedweild, maar die kreeg dus weer een sopje. Gelukkig bleef het glas heel.
Dat was niet zo toen ik een ijscoupe in de vaatwasser zette. Het was al bijna middernacht, maar met veel geraas viel hij op de tegels in duizenden stukken. Onbegrijpelijk hoeveel scherven er van één glas kunnen komen. Dus nog maar weer eens de stofzuiger gepakt. Maar de volgende morgen vond ik nog scherven onder het fornuis.

Ze zeggen dat scherven geluk brengen. Dus nu maar hopen dat de postcodeloterij hier valt…

De geur van jasmijn

Vaak genoeg lijkt een boek me mooi, maar eenmaal aan het lezen verslapt mijn aandacht. Vele boeken die door anderen als een must werden aangeprezen, konden mij toch niet zo boeien.
Vorige week zocht ik op goed geluk in de bieb. Ik wilde een luchtig boek hebben en liet mijn keus vallen op “De geur van jasmijn”  van Janice Y.K. Lee. Het logo op de kaft beloofde een “romatisch verhaal” en dat is het ook, maar met een veel diepere achtergrond.
In het Hongkong tijdens de Japanse bezetting heeft Will een relatie met Trudy. Deze relatie is van grote betekenis. Zij  blijft een rol spelen, ook in de relatie met Claire, die pas in 1952 in Hongkong arriveert en stukje bij beetje leert waarom Will soms zo raadselachtig reageert.

Ik heb het boek ademloos uitgelezen en wilde meteen nog meer boeken van deze schrijfster lezen. Helaas, voorlopig is dit haar enige werk.

Spelletje 38

De man die hier zo hautain kijkt, is de Maltese filmacteur Joseph Calleia (1897-1975). Hij speelde in diverse Hollywood films, maar ook op Broadway.

Alleen Henk herkende de man en verdiende daar 1 punt mee.

Aan de vlaggen te zien, zal dit gebouw wel ergens in Nederland staan. Maar waar? En wie ontwierp het en waarvoor wordt het gebruikt?

Antwoorden kunnen tot vrijdagavond 19.00 uur, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan:
spelletje@knutzels.nl

Haken

Gisteravond een workshop “tas haken” gedaan. Met Zpaghetti-garen. Dat is tamelijk dik garen, gemaakt van repen tricotstof.
Het was even wennen, zo’n grove haaknaald en zulke dikke draad. Maar na wat oefenen en de handen losmaken, lukte het. Het leuke was dat je helemaal geen haakster hoefde te zijn. En dat iedereen weer een heel andere tas had gemaakt. Dit was het resultaat van mijn inspanningen:

Arm kind

Daar zat ie, op de Wereldhavendagen. In het zonnetje, aan de kade, maar verscholen achter een grote zwarte box. Hij kon helemaal niets zien, dus vroeg ik of hij daar wel goed zat. Meteen zette hij het op een huilen. Verschrikt vroeg ik de moeder wat ik verkeerd gedaan had. Ze sprak Engels en vertelde dat ze net uit Libië kwamen.

Het kind was bang van al het geluidsgeweld en dacht dat het ook hier oorlog was. Maar zij had haar kinderen juist meegenomen, om te laten zien dat knallen niet altijd dood en verderf betekenden.
Hij geloofde het nog niet. Zal het nog goed komen met hem?

Oorlog of vrede

Vandaag is het de Dag van de Vrede. Naar mijn mening zou elke dag en voor iedereen een vredesdag moeten zijn. In 1990 brak de Golfoorlog uit. Ik voel nog de paniek en de angst om wat er komen zou. Gelukkig viel het mee, nou ja… natuurlijk niet voor al die mensen die dierbaren verloren. Aan welke zijde ze ook stonden. Ach als iedereen zou weigeren te vechten….

Prinsjesdag

Naar de troonrede ben ik niet zo nieuwsgierig, die zal wel bol staan van bezuinigingen en sombere berichten.
Nee wat me het meest interesseert zijn de hoedjes van de dames. Want die brengen tenminste een beetje vrolijkheid tussen al die mannen in grijze pakken. Dit vond ik in 2009 wel een hele leuke! Van het PvdA-Tweede-Kamerlid Chantal Gill’ard.