Het miezerde een beetje, toen we er waren, het leek allemaal een beetje grauw. Maar toen hoorden we een prachtige stem zingen, zacht gitaarspel. En de hele sfeer veranderde. Van grauw en grijs werd het ineens “La vie en rose”.

Het miezerde een beetje, toen we er waren, het leek allemaal een beetje grauw. Maar toen hoorden we een prachtige stem zingen, zacht gitaarspel. En de hele sfeer veranderde. Van grauw en grijs werd het ineens “La vie en rose”.

| De vrouw die hier vorige week stond, was Jo Elizabeth Stafford (Coalinga (Californië, 12 november 1917 – Century City (Los Angeles), 16 juli 2008) Zij heeft vele bekende nummer s op haar naam staan, maar het bekendst werd zij in Nederland met Thank you for calling. Wie het nog eens wil horen, klikt hier. Bettie, Hannke en Henk herkenden haar en kregen daarmee 1 punt erbij op de scorelijst.
Dit was weer het laatste spelletje van dit kwartaal. Henk voerde de lijst aan met in totaal 18 punten. Hij heeft zijn (virtuele) droomreisprijs inmiddels ontvangen. |
![]() |
![]() |
Weer een vrouw waarvan ik de naam zoek. Wie is zij en wat maakte haar bekend? Antwoorden kunnen tot vrijdagavond 19.00 uur, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
| De kleur roze riep tot voor kort bij mij associaties op met corsetten met veters, enorme BH’s in een wat verwassen zalmroze. Geen kleur om je mee in het openbaar te vertonen. Maar nu is het heel anders. Overal zie je roze om je heen. Kleine meisjes willen per definitie geen andere kleur meer en allerlei accessoires zijn van een min of meer zoetig marsepeinkleurtje. En opeens viel het me op dat ik zelf ook nogal wat roze om me heen verzameld heb. De shampoo en conditioner zitten in een roze fles. Het badschuim, de bodylotion, parfum, ook allemaal roze. En dat niet alleen, mijn naaispullen zitten in een roze doos, die in een roze tas gaat. En tussen de t-shirts zitten ook wel wat rozerode exemplaren. Ik mag wel oppassen, straks word ik nog voor Miss Piggy versleten 😉 😉 |
| Vorige week gingen Leo en ik weer eens naar de film. Midnight in Paris van Woody Allen hadden we uitgezocht. Een heerlijke film over Parijs, waar het onmogelijke mogelijk wordt en alles anders lijkt dan het is.
De hoofdpersoon, verloofd met een typisch Amerikaans leeghoofd, is met zijn patserige schoonvader en blasé schoonmoeder een tijdje in Parijs. Verloofde en schoonouders hebben op alles commentaar, maar hij vindt alles mooi en heerlijk en loopt met zijn hoofd in de wolken. En omdat hij nog dromen kan, overkomen hem de mooiste avonturen. Een aanrader, al is het alleen maar voor de heerlijke Parijse sfeer!! |
Dit recept van Nigella Lawson is echt heerlijk, snel klaar. Je kan er stukjes paprika of komkommer in dippen of op je brood smeren.
Nigella maakte een flinke schaal, voor een groots feest. Ik gebruikte iets minder, maar dat werd toch nog bijna een halve liter.
½ pot gegrilde paprika (Lidl) (uitgelekt)
1 blikje kikkererwten (Bonduelle) (afgespoeld en uitgelekt)
2 (of meer) eetlepels roomkaas
1-2 knoflooktenen
1 theelepel paprikapoeder
1-2 eetlepels olie
wat citroensap
peper, zout, chilipoeder naar smaak
Toen onze kinderen nog klein waren, kregen ze van mijn schoonouders allebei een fruitboom cadeau. Een peer, die helaas geveld werd door een ziekte en gerooid moest worden en een appelboom. Die staat dus al bijna 30 jaar in onze tuin, bloeit elk voorjaar en gaf matigjes wat appels in de herfst. Maar dit jaar was de appeloogst ineens behoorlijk. Want dit is het resultaat van een uurtje plukken.Wat over de schutting hing, werd door de buren geoogst en verwerkt.
De appels zijn goed rauw te eten, maar de meeste zijn toch te klein voor gewone consumptie. Maar ze gaven wel een flinke pan heerlijke, geheel natuurlijke en onbespoten appelmoes.
![]() |
![]() |
![]() |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Geluk is als een vlinder die ongrijpbaar is zolang je erop jaagt, maar die op je neerstrijkt als je rustig gaat zitten… Nathaniel Hawthorne |
![]() |
Deze muurschildering is te zien op de hoek van de De Ruyterstraat en de Prins Hendrikkade in Rotterdam. Ik maakte de foto eigenlijk omdat ik het een leuk plaatje vond, typisch behorend bij deze buurt. Maar toen ik de foto nog eens goed bekeek, zag ik dat de maker er een mooi “Droste-effect” in had verwerkt. Op het huis achter de zwaaiende vrouw staat namelijk een zelfde schildering, met daarin …. |
| Dat vrolijke gebouw van vorige week staat in Zandvoort. Het werd ontworpen door Sjoerd Soeters en het dient als theater- en filmzaal en er is een gok- en automatenhal in gevestigd.
Zowel Bettie, Henk en Rina gaven dit als antwoord en krijgen daarvoor elk 3 punten. |
![]() |
![]() |
De vraag van deze week is: wie is deze vrouw?
Antwoorden kunnen tot vrijdagavond 19.00 uur, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
Sinds 1990 loopt er in Rotterdam-Ommoord een groot onderzoek onder 55-plussers. Dat onderzoek is over de hele wereld bekend als “the Rotterdam Study”. Hier heet het “Ergo-onderzoek” en duizenden oudere bewoners in de wijk Ommoord doen er aan mee, ook Leo en ik.
Met enige regelmaat worden we benaderd om allerlei vragen te beantwoorden en tests te doen. Zo wordt er gevraagd naar hoe je leeft, woont, wat voor werk je deed, wat je eet, hoe vaak en hoe lang je beweegt, wat voor ziekten je ouders hebben gehad. Ook worden er allerlei tests afgenomen, waarbij het geheugen en je concentratievermogen getest worden. Zelfs de manier waarop je loopt is belangrijk. Loop je met een regelmatig patroon of schuifel je een beetje? Zo krijgt men een goed inzicht in hoe bepaalde ziektebeelden zich ontwikkelen, zoals hart- en vaatziekten, neurologische kwalen en oogziekten.
Een groots en omvangrijk onderzoek dus, dat nog wel een aantal jaren door zal gaan.