Afval

Als je niet oppast, kom je bijna om in het afval. Om alles zit tegenwoordig wel plastic. Sinds enige tijd proberen we dat consequent te scheiden. Dat levert elke week zakken vol plastic troep op. Je kunt natuurlijk al die verpakking weigeren. Maar dat vergt wel enige aanpassing in je leven.

 

 

Maar het kan! Een tijdje geleden waren we bij een lezing van Emily-Jane Lowe-Townley, die een afvalloos leven met man en 3 kinderen in praktijk brengt. Ik geloof niet dat ik echt helemaal afvalloos zal worden. Daar moet je je toch wel helemaal op instellen. En om zelf tandpasta, wasmiddel en schoonmaakmiddelen maken…. nee, daar zie ik geen been in.

Maar boodschappen doen we eigenlijk altijd al met een stevige tas, die al jaren in gebruik is. En in mijn handtas zit standaard een opvouwbaar tasje, dat scheelt toch weer zo’n plastic gevalletje. Ach, alle beetjes helpen nietwaar?

Beroemde Nederlander

De omzwervingen van Vincent van Gogh zijn wel bekend. Toch zal niet iedereen weten dat hij ook nog een periode in Drenthe heeft gewoond. In 1883 woonde hij ongeveer 3 maanden in Nieuw Amsterdam, in de buurt van Emmen. Hij tekende er de boerenbevolking en het land, maar verkocht er niet veel. Hij betaalde zijn huur soms met zijn tekeningen en omdat de logementeigenaar er de waarde niet van in zag (wie wel toendertijd?) werden ze gebruikt om de kachel mee aan te maken.
Het logement staat er nog en is voor een deel ingericht als museum. Er voor staat dit beeld van Vincent. 

Ook bij Stuureenfoto is het weekthema “Beroemde Nederlanders”. Doe je ook mee?

Nog ééntje

Ze droop van de regen, maar wat werd ik er blij door.

Door de stromende regen kwam ik thuis en zij wachtte aan de pergola. Een laatste restantje zomer.

Helaas, nu is het definitief voorbij, de regen van gisteren heeft haar helemaal doen verleppen en de blaadjes zijn afgevallen.

Nu moet ik het doen met de herfstbloeiers en verkleurende bladeren. Ook mooi!!

Reizen

We houden van reizen, het maakt niet eens zoveel uit waar naar toe. Ver weg, nieuwe landen ontdekken, andere culturen ontmoeten, heerlijk. Maar ook in Nederland zijn nog steeds plekken die we niet kenden. Met het vliegtuig was vroeger leuker dan nu, maar gaat wel heel snel. Met de trein of de auto vinden we ook prima. Ik kan me dan ook verheugen op een lange autorit. En hoewel de navigatie-apparatuur natuurlijk heel comfortabel is, kijken we ook altijd van te voren op de kaart. We willen wel een beetje weten waar we terecht komen.

Je kunt natuurlijk niet altijd onderweg zijn. Maar dan is er het internet, met reisverhalen, foto’s van over de hele wereld, een digitale toer met Google Earth. Uren ben ik er mee zoet. En niet te vergeten Pinterest, waar je van alles vinden kunt. Zoals deze reisposters (klik op de foto om de hele posters te zien):

En wil je nog meer posters zien, kijk dan op mijn Pinterest-bord

 

 

Natuur in de stad

Zomaar een straatje in Amsterdam. Wat er van gemeentewege niet komt, daar zorgen de bewoners zelf wel voor. Dus kwamen er potten met rozen en clematis. En een bankje om van al dat groen te genieten. Maar dat bordje maakt duidelijk dat je er niet zo maar kunt gaan zitten, ook al ben je nog zo moe van het shoppen en rondwandelen. Dit is echt “privé”!

Vergezicht

De foto bij  Stuureenfoto van deze week werd genomen in Vietnam, ver van huis dus. Dat je niet ver hoeft te gaan, om een mooi vergezicht te ontdekken, blijkt wel uit deze foto. Genomen op nog geen kwartier lopen van ons huis. Een sloot parallel aan de Rotte, grasland, wat paarden en een blauwe lucht. Voldoende elementen om een mooi plaatje te schieten.

Maak jij ook mooie vergezichtfoto’s, doe dan eens mee met Stuureenfoto

 

Bewegen

Ik zit net boven een blogje te schrijven.  Dan komt er een Whatsapp van een vriendin. Appen vind ik lastig, dus schrijf ik dat ik haar zal bellen.
Ik ren de trap af, pak de “gewone” telefoon om haar thuis te bellen. Geen gehoor.
Ik loop naar boven om mijn mobieltje te pakken en krijg een berichtje….  ze zit in de trein.Ik bel en hoor dat de afspraak die we hadden, niet door kan gaan. Ik loop al bellend naar beneden om in de agenda te kijken wanneer we weer wel kunnen. We praten nog wat.  Na 10 minuten ga ik weer naar boven.

Hè, nou vergeet ik mijn bril.
Trap weer af. Oh, de was is klaar. Even in de droger doen. Daar zit ook iets bij dat niet in de droger kan. Dat moet boven worden opgehangen. Ik neem de trap. Nou, meteen verder met dat blog.
O jee, mijn bril ligt nog beneden. Trap af, trap op. Hè,hè, lekker even verder schrijven.
De bel gaat, dus weer die trap af. Nee, niks bijzonders, een Jehova-getuige die ik snel afpoeier. Trap weer op.

En zo beweeg ik, zonder naar de sportschool te gaan …