Iedereen heeft ze wel, rampzalige kerstverhalen. Achteraf valt het allemaal wel mee, vallen ze meestal onder het kopje “och ja, weet je nog wel?” Maar op het moment suprême kunnen er harde noten worden gekraakt.
Dit verhaal hoorde ik van J, al jaren één van onze beste vrienden. Hij kookt graag en wil met de kerst zeker extra uitpakken. Jaren geleden besloot hij om als kerstdessert een fraaie bavarois te maken. Hij was die dag alleen thuis, maar alles was al in huis gehaald. Hij pakte een mooie vorm uit de kast en kon beginnen. Het verliep vlekkeloos. Het recept klopte, er was van alles genoeg en na een poosje goot hij vergenoegd een prachtig mengsel in de schaal. Zo, nou nog even in de koelkast zetten. Och hemel, hij struikelde, de schaal glipte uit zijn handen en sloeg met een klap op het aanrecht en tegen de muur. Het was een ravage in de keuken. Er vielen wat woorden, die niet in een kerstliedje voorkomen 😉
Wat nou? J. besloot om de boel maar even de boel te laten, dat kwam straks wel. Eerst repte hij zich naar het winkelcentrum om daar een nieuwe schaal en verse benodigdheden te halen. Het was al bijna sluitingstijd, maar toch slaagde hij erin alles nog bij elkaar te krijgen.
Die bavarois maar eerst maken, want die moest nog een flinke tijd opstijven….. Wat hij zich niet gerealiseerd had, was dat de eerste bavarois inmiddels stijf op de muur en het aanrecht plakte. En dat gaf uiteindelijk nog het meeste werk. Hij moest het er af krabben om weer schoon te krijgen.
Tegenwoordig maakt hij een ander toetje. Hij heeft zijn bekomst van bavarois 😉 😉 😉
Bakken
Zo met Kerst in het vooruitzicht zullen veel mensen wel hun bakspullen te voorschijn halen en bedenken wat ze dit jaar weer uit de oven toveren.
Voor wie nog niet weet wat het zal worden, hier een filmpje ter inspiratie:
Begin de week met muziek
Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
Hoe het weer ook is, met dit gezelschap is er ongetwijfeld sneeuw!
Onze kip
“Onze kip”… ?? Ja zeker, dit is onze Ommoordse kip. Ze staat al sinds jaren bij de ingang naar de kinderboerderij in onze wijk. Het kunstwerk is een beetje het symbool van Ommoord. Helaas ook vaak het mikpunt van verveelde mensen, die haar bekladden, oververven of zelfs omgooien en beschadigen. Maar het is gelukkig ook een duidelijk landmark. Als ik er langsloop zitten er heel vaak kinderen op, die gefotografeerd worden door ouders of grootouders. Ze heeft ook nog eens twee grote mooie witte eieren gelegd. Leuk toch zo’n toepasselijk beeld bij de kinderboerderij?
Onderzoek
Wat er tegenwoordig niet allemaal onderzocht wordt. En wat de conclusies dan zijn… Appende fietsers, je zou toch zeggen dat die niet zo goed meer kunnen uitkijken. Maar nee, een onderzoek wees uit dat al die ongelukken helemaal niet door die appjes en mobieltjes komen. Waardoor dan wel…? Dat is nog onduidelijk, ja ja.
En dan dit onderzoek. Wat een rare conclusie. Ik denk dat de auto-industrie liever meer grote auto’s verkoopt dan kleine wagentjes. Dus passen we het onderzoek en/of de conclusie maar aan.
Dat we tegenwoordig zo snel rijden, gehaast zijn, er zoveel vrachtverkeer op de weg zit, onze aandacht door allerlei toeters en bellen afgeleid wordt…. Welnee, daar komt het natuurlijk niet van.
Dit soort onderzoeken zouden wat mij betreft wel achterwege gelaten kunnen worden. Want wie heeft er nou wat aan?
En ik nou….?
De eerste keren dat de hond mee kwam naar onze spelletjeslocatie, was ze bang. Ze wilde niet geaaid worden, kroop weg, wilde niks. Als de bazin even weg ging, stond ze voor de deur te janken. Een getraumatiseerde hond, slecht behandeld in haar jeugd. Het zal wel beter worden…. dacht haar baasje.
En ja, dat werd het ook. Eefje werd steeds rustiger, liet zich wel eens heel even aaien. Maar iets eten, nee! Ze was zeer kieskeurig.
Totdat we vorig jaar op een middag wat uitgebreider aanbod hadden. Er was worst en ja, die rook ze. Die wilde ze wel. Het eerste
kwart plakje werd uitgebreid besnuffeld maar tenslotte goedgekeurd. De rest van het plakje was zo weg.
Maar worst is er niet elke week. Dus besloten we speciaal voor Eefje hondenbrokjes te kopen. Als ze komt, gaat ze netjes in haar mandje. Doet of ze slaapt. Maar staat één van ons op om koffie te zetten, dan…! Staat ze ineens achter de bar, kijkt naar het kastje waarin die doos staat en is niet meer weg te krijgen. Totdat ze haar 2 of 3 brokjes gehad heeft. Nog even kijkt ze heel treurig, in de hoop dat ons ijskoude vrouwenhart zal smelten. Maar nee…. dat weet ze wel, dat gebeurt niet. Dan druipt ze af en gaat weer in haar mand liggen slapen.
Wat anders…
Ik begrijp heel goed dat het niet prettig is als iedereen zomaar bij je naar binnen kan kijken. Nederlanders hebben vaak maar weinig vitrage voor de ramen, in tegenstelling tot de mensen in onze buurlanden. Maar als je zo woont dat iedereen vrijelijk bij je naar binnen kunt kijken, wil je toch een beetje privacy. Dus plakken sommigen een strook plakfolie op hun raam. Uitermate praktisch en afdoend, maar soms toch net niet je dát.
Hier zag ik een wat mooiere oplossing. Het leek me een soort folie, maar dan in vrolijke bloemvormen, maar misschien is het wel een speciaal bewerkte ruit. Wie zal het zeggen. Ik vond het in ieder geval een leuke oplossing.
Timelapse
Uren kan ik me verliezen in dit soort filmpjes. Ik doe het niet te vaak, want anders komt er nooit meer iets uit mijn handen.
Maar deze zo mooi. Een reis van 30 dagen over de wereldzeeën, met stops in wereldhavens als Singapore en Hongkong.
Ik vond hem overigens niet zelf, maar zag enige tijd geleden de link op de FB-pagina van onze oudste zoon. Bedankt dus, Jorik!
Sneeuw
Elke keer als het hier sneeuwt, ben ik verbaasd over wat dat met zich meebrengt. Het lijkt wel of we massaal ondergesneeuwd waren afgelopen weekend. Het was behoorlijk wat sneeuw, maar ik vond het vooral heel mooi om te zien. Maar de berichten deden alsof er een wereldramp was gebeurd. Automobilisten moesten hun rijstijl aanpassen. Ja, logisch toch. Een juffrouw was vergeten een muts op te zetten. Beetje dom, maar een nieuwsitem waardig? Ik keek ook even op de reisplanner van NS en kon mijn ogen niet geloven, zoveel treinen waren uitgevallen. Alsof we nog nooit zoiets hadden meegemaakt.
Wij waren overigens op alles voorbereid. Warme trui aan, sjaals en handschoenen klaargelegd. Want we zouden onze jongste gaan aanmoedigen bij de 30e editie van de Bruggenloop. Hij appte nog lief “dat we ook wel thuis mochten blijven.” Dat zou ie best begrijpen. Maar nee, we besloten stoer te zijn en gaan. Dat hadden toch afgesproken…
En toen… toen ging het niet door. 12.000 Deelnemers en heel veel vrijwilligers stonden al klaar om van huis weg te gaan of waren al onderweg. Jammer, maar alle moeite voor niks. Overigens wel een goed besluit van de organisatie. En kijk, dat leek me nou toch wel een berichtje in het nieuws waard. Maar nee, blijkbaar was dat in Hilversum niet interessant genoeg.
Begin de week met muziek
Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
In de aanloop naar Kerst zingen vandaag de Wiener Sängerknaben “Joy to the world”

