Zo, allemaal vol en zoet na de Kerstdagen? Wij hebben het deze keer heel bescheiden gehouden. Niet uit zuinigheid, maar omdat we eigenlijk elke dag lekker eten. Dus waarom met de kerstdagen uitpakken met allerlei buitenissigheden? Ik vond het al jaren nogal overdreven wat de supers en warenhuizen ons aanboden, maar dit jaar leek het me echt erg “over the top”. Ik geloof dat een discounter al kerst-toetjes in de aanbieding had toen het nog november moest worden. En ik vraag me dan af wat de mensen er mee doen… Ik hoop dat ze het allemaal opeten, onder het mom van “dan weten we wat we krijgen”. Alleen zit je dan twee maanden telkens caloriebommen naar binnen te werken. Of eet je dingen die je eigenlijk toch niet zo lekker vindt.
Uit ervaring weet ik dat veel mensen helemaal niet zo culinair avontuurlijk zijn. De een houdt niet van courgette of paprika, de volgende wil geen lamsvlees of wild. Het idee dat er zo’n schattig konijntje of eend in de pan ligt te sudderen, doet sommigen de tranen in de ogen springen. Ik ben dan ook heel benieuwd of al deze herten, eenden, struisvogels en lammetjes ook daadwerkelijk zijn geconsumeerd. Zo niet, dan zijn ze voor niks gedood en dat is jammer.
Category Archives: Uncategorized
Vrolijk Kerstfeest
Klik op de foto om te horen wat ze zegt 😉
Vrolijk Kerstfeest voor iedereen!!
Deel dit op:
Nieuw jurkje
Nee, niet schrikken. Dit is nog steeds het blog van Knutzels, maar in een nieuwe jurk.
Na bijna 7 jaar wil ik wel eens een andere outfit. Niet dat de oude versleten was, welnee. Gekozen en gemaakt door jongste zoon, van prima kwaliteit en helemaal passend bij mijn smaak. Netjes op maat en waar het toch nog niet helemaal lekker zat, kon ik zelf wat veranderen. Al die jaren was ik dan ook dik tevreden.
Maar ja, een mens wil wel eens wat anders. Je ziet her en der andere blogs, andere mogelijkheden. Juist in blogland staan de ontwikkelingen niet stil.
Dit is dus de nieuwe japon. En zoals ik vaker doe, ik heb hem al van alle kanten bekeken, ben ook wel content, maar wil hier en daar nog wel wat wijzigen, uitbreiden. Maar hoe en wat precies, dat weet ik nog niet. De kopfoto zal regelmatig veranderen, denk ik. De zijbalk mag wel wat aanpassing, misschien… En er zitten nieuwe mogelijkheden voor de lay-out in, maar daar moet ik even aan wennen en een beetje mee spelen.
Maar wat blijft is natuurlijk weer (bijna) elke dag een blog. Want dát vind ik zo leuk om te doen. Niet alleen omdat ik daarin zoveel kwijt kan, maar vooral omdat ik het zo heerlijk vind als ik merk dat het ook gelezen wordt. Dus kom maar vaak langs met jullie opmerkingen 😉
Deel dit op:
Kerstkaarten
Sommige mensen kunnen het hele jaar bezig zijn met kerstkaarten. Voor mij is dat echter heel seizoensgebonden. Zo eind oktober begint het te kriebelen en bedenk ik wat en hoe ik de kaarten zal maken. Dit jaar wilde ik beslist afbeeldingen van oude kerstkaarten gebruiken. Dus verzamelde ik van alles op Pinterest, zocht de leukste uit en maakte daar hapklare afbeeldingen van. Uren heb ik achter mijn werktafel zitten knippen, plakken en versieren. Want er moeten zo ongeveer 75 kaarten gemaakt worden. En verstuurd, met postzegels, met een persoonlijke noot, deels handgeschreven. Het is dus een jaarlijks terugkerend, maar plezierig, project.
Dit jaar hadden we ook fleurige enveloppen gekocht. Helaas bleven de etiketten daarop niet plakken en moesten die allemaal met breed plakband worden vastgezet. Net als de omslag. Gelukkig hield de lijm van de kerstzegels wel. Ach, zo blijf ik toch lekker bezig, nietwaar?
Deel dit op:
Kaarsjesavond
Al zo vaak gewild, al zo vaak toch weer vergeten, te druk of …. Maar afgelopen vrijdag kwam het er dan eindelijk van. Naar Gouda, waar voor één avond de stad verlicht werd door kaarsjes, het stadhuis de sfeer kreeg van vervlogen tijden en de kerstboom voor het stadhuis plechtig en officieel werd aangestoken.
Het was druk, maar het voelde niet zo verschrikkelijk vol. Tegenwoordig is er altijd een beetje angstigheid bij zoveel mensen op één plek, maar dat stopten we maar gauw weg. Het was vooral sfeervol, Sjors van der Panne zong op het podium bij de boom, er werden kerstliederen gespeeld en meegezongen. Natuurlijk speechte de burgemeester, hield de loco-burgemeester van Kongsberg (Gouda’s oudste zusterstad) een korte toespraak en ook de kinder-burgemeester van Gouda sprak over de kerstgedachte.
En toen waren de vensters van het stadhuis ondertussen verlicht met honderden kaarsen, brandden in de huizen rond de Markt ook kaarsen voor het raam. Het aftellen kon beginnen en daar stond ie dan, in vol ornaat: de kerstboom.
En dan, op weg terug naar het station, nog even in de rij voor een lekkere oliebol 😉
Deel dit op:
Spreuk van de week
Elke maandag vind je hier een leuke poster. Zodat we de week in ieder geval met een (glim)lach kunnen beginnen.
Deel dit op:
Ergernis
 Dubbelklik op de foto om te vergroten |
Oh, oh, oh, wat kan ik me ergeren aan deze advertentie. Niet vanwege het ondergoed, dat beslist mooi is. Niet vanwege het model, dat ook het aanzien waard is. Maar vanwege de tekst die bovenin staat. Die suggereert dat je je alleen maar in het ondergoed van dit merkt “sexy” kunt voelen. Niet als je jouw onderhemd of slipje bij goedkope zaak hebt gekocht. |
Wat een L..koek. Je bent wie je bent. Als je toevallig niet kunt beschikken over liggende gelden, dan koop je misschien je ondergoed bij een discounter. Maar ben je dan een minderwaardig mens, ben je dan het bekijken niet waard? Is het merk van je hemd bepalend voor jouw eigenwaarde?
Ach welnee! Het spreekwoord zegt äan de veren herkent men de vogel”, maar ook “al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding”!
Deel dit op:
Kerstversiering
 |
Kerst vind ik zelf, al hoewel we helemaal niet religieus zijn, vooral een feest van bezinning. Ik voel me altijd al gezegend, maar in deze tijd van het jaar raakt het me meer. En dit zo vreemd begonnen jaar treft het me in het bijzonder. Er wordt hier sowieso matig versierd. Een eigengemaakt kerststuk op tafel, extra kaarsjes, de kerstkaarten opgehangen, dat is het wel zo’n beetje. |
Oh nee…., ik vergeet de kerstmannen. Die liggen altijd bovenop de kerstspullen en krijgen een plaatsje. Ze zijn al oud, een beetje sleets. Maar er hangen heel dierbare herinneringen aan.
En soms komt er zelfs nog wel eens wat nieuws bij. Zoals dit beeldje, gevonden op de fancyfair van de kerk in Ommoord. Zoet, super kitsch en daardoor bijna mooi. Ach, voor € 1,50 mocht het wel mee.
Deel dit op:
Reuring
 willekeurige foto van internet geplukt 😉 |
Afgelopen woensdag liepen Marthy en ik in Rotterdam een straat in, waar twee jongetjes ons tegemoet kwamen. “U kunt niet daarheen” wezen ze. “Daar is de politie en er ligt een bom”. We lachten wat, geloofden ze niet en vonden het best wel een beetje spannend. Dus wij er op af, een beetje reuring kan geen kwaad. Maar inderdaad, er stonden politiewagens en iedereen werd tegen gehouden. Een man vertelde dat er altijd wel wat aan de hand was daar. Er was al een arrestatieteam naar binnen, volgens hem. Dat die agenten allemaal bivakmutsen droegen, vonden we opmerkelijk. Maar ja, wij hebben dan ook geen ervaring met arrestaties. |
Het werd een beetje koud, we wilden ook wel wat gaan eten. Dus liepen we via een andere weg naar het restaurant.
’s Avonds kon ik er niks van vinden op het regionale nieuws, dus zou het wel een onbeduidend iets geweest zijn, dacht ik. Een klein drama tot grote proporties opgeblazen. Maar gisteren hoorde ik ineens dat er die dag daadwerkelijk iemand was gearresteerd, dat er een kalashnikov en munitie was gevonden. Een terreurverdachte… dat is toch niet niks.
Zoveel reuring, nee dat is iets te veel van het goede. En ineens bedacht ik me dat we wel een beetje naïef waren geweest. Voortaan maar meteen rechtsomkeert maken. Veiligheid voor alles!
Deel dit op:
Wandelen
Het is een drukke wandelweek. Woensdag had ik een afspraak met Marthy en liet ik haar een deel van Rotterdam zien. Zij schreef hierover al op haar blog, met heel veel prachtige foto’s. Zeker een kijkje waard!
Afgelopen dinsdag ging ik met de wandelclub van Koos met de trein naar Dordrecht, waar we een stadswandeling maakten en onder andere het Regenten- en Lenghenhofje en het Arend Maartenshof bezochten. Huisjes rond een tuin, destijds gebouwd voor armlastige vrouwen. Klein, besloten en veilig. Met uitzicht op een groene tuin. En al dateren ze van de 16e of 17e eeuw, ze worden toch nog steeds bewoond. Natuurlijk is er wel het een en ander gemoderniseerd.
Onderweg naar de hofjes kwamen we langs andere oudere gebouwen, sommige ver naar voren leunend. En dat is dan niet altijd het gevolg van verzakking, maar een praktisch gegeven. Want dan hijs je wat gemakkelijker de huisraad of handelswaar naar boven. Je moet er maar op komen…
Ook zijn in Dordrecht nog veel poorten en fraaie deuren te vinden. En daar maak ik graag een foto van.
Na de koffie en taart, liepen we richting Waterbus, die ons in een uurtje naar Rotterdam bracht.
Dubbelklik op de foto om te vergroten of te downloaden.
