|
 Zomaar een jongetje in de trein |
Hij zit nog maar nauwelijks in de trein, of hij begint al te praten. “Leuk was het he?” vraagt hij. Ik zie hem niet, maar aan z’n stem te horen is hij een jaar of negen, tien. Zo’n hoog stemmetje, waar nog alle verwondering in ligt. De vrouw bij hem kan ik wel zien. Vijfendertig ongeveer, lang donker haar. Zijn moeder, of tante, of … Ik weet het niet. Er is nog iemand bij, een man. Zijn brommerige stem hoor ik ook zo nu en dan. |
| “Wat vond je het leukst?”, vraagt de vrouw. “Nou, ja, die apen in de dierentuin. Die met die lange staart enne zo’n rooie kont.” “En vanmorgen, vond je het vanmorgen ook leuk, in dat grote museum?” Continue reading | |
Category Archives: Persoonlijk
Beleef de lente
Hoera, we kunnen weer binnengluren bij de vogels! Net als voorgaande jaren heeft Vogelbescherming Nederland op diverse plaatsen webcams neergezet, zodat we kunnen meegenieten met allerlei vogels in hun broedperiode.
Maar liefst 8 verschillende vogels kunnen dag en nacht bekeken worden. Dit jaar kunnen we kijken in de nesten van steenuil, torenvalk, oehoe, koolmees, ooievaar, boerenzwaluw, kerkuil en boomklever.
Ik vind dit soms spannender dan een thriller. En je ziet dat de natuur niet altijd even “humaan” is. Het is vaak een kwestie van eten of gegeten worden. Kijken dus!!
Deel dit op:
Genieten van de zon
| Vorige week waren we in Boedapest. Vrienden hadden ons gezegd vooral warme kleding mee te nemen, want er lag nog sneeuw. Maar toen we zondag opstonden, scheen de zon volop en die bleef de hele dag schijnen. Niet alleen wij, maar ook deze man, genoot van de eerste voorjaarszonnestralen. En eigenlijk past deze foto ook prima in het vrije thema van Take a pic |
|
Deel dit op:
Hoedjes
Wie draagt er vandaag de dag nou nog een hoed? Niemand toch? Ja, op bruiloften en in sommige plaatsen nog naar de kerk. Maar verder, niemand.
Vroeger was dat anders. Mijn moeder ging nog geen boodschap halen zonder hoed. Jaren deed ze met een bordeauxrode pothoed, tot grote hilariteit van mijn zwager. Die vond het een onding en heeft haar er heel veel mee geplaagd. Maar desondanks ging ze niet overstag. Een dame draagt een hoed, punt uit!
Hoedjes in soorten en maten
Bij deze advertentie uit 1922 van De Bijenkorf had ze zeker een mooi nieuw exemplaar kunnen vinden. Je kon ze met en zonder garnering kopen, zodat je je eigen fantasie erop kon botvieren. Maar de hoeden zijn nu geheel uit de collectie.
Deel dit op:
Haiku’s
Snuffelend op de boekenmarkt kwam ik een klein boekje tegen met allemaal Nederlandse haiku’s.
Deze van Yka Flijlink-Stienstra vond ik zo leuk:
| Onverwacht bezoek – bij het begroeten zegt hij: “Oma, dit is Loes” Mijn tiener-kleinzoon Soms, zomaar ineens Mijn kleinkind van zes Voor het eerst in de trein Ze kijkt me aan, zegt, |
|
Uiteraard heb ik gezocht of ik Yka kon traceren op internet. Er is inderdaad iets van haar gepubliceerd. Ik vrees echter dat ze inmiddels is overleden, omdat haar commentaar vermeldde dat ze “een oma van 80” was en dat was voor 1997. Maar haar haiku’s blijven onveranderd mooi!
Deel dit op:
Kuren in Katwijk
Een blogje van Bettie maakte bij mij ook herinneringen los. Nou ja, flarden van herinneringen, want ik was drie jaar toen ik naar Katwijk ging om daar in de frisse zeelucht te genezen van TBC. Veel is dus zeer wazig. Maar dit herinner ik me nog wel.
| Mama bracht me we, in een taxi. De rit leek eindeloos te duren en dat zei ik ook. Mijn moeder zei me dat het voor mijn eigen bestwil was. Thuis, waar ik al drie maanden “gekuurd” had, zou ik niet beter worden. De zeelucht en veel buiten zijn, daarvan zou ik opknappen. Van het afscheid weet ik alleen nog dat mijn moeder huilde. Maar nadat ze weg was, voelde ik me al snel thuis in het zeehospitium. en dacht ik er niet eens meer over na dat ik zo ver weg was. Ach kinderen zijn flexibeler dan volwassenen denken.
En er mochten daar dingen die thuis absoluut verboden waren. Zoals een teil zand in je bed, om lekker mee te spelen. Je mocht knippen, kleuren, knutselen. |
 Elsje Fiederelsje |
En er was altijd wel iemand om mee te keten, want we lagen met zes (of acht??) andere kinderen op zaal. We vonden altijd wel iets geks te doen. Goed, je moest je eerst los wurmen, want je zat in bed vastgebonden. Maar had je dat voor elkaar gebracht, dan kon je de grote spinnen pakken en ze de poten uittrekken. Een voor één, die dan op je laken bleven bewegen. Nu onbegrijpelijk, maar we vonden het toen het toppunt van lol.
En natuurlijk probeerde we de verpleegsters uit. Sommige waren niet kwaad te krijgen, maar anderen… En dan verzin je heel gekke dingen. Continue reading
Deel dit op:
Kikker of sprookjesprins?
| De vijver in onze tuin is klein, glad en strak van vorm. Eigenlijk is het meer een diepe bak met water. Hij staat vol met waterplanten, zoals waterpest en paardenstaart. Ook staat er een mini-waterlelie in, maar die vertikt het vooralsnog om te bloeien. Maar niet de planten, maar vooral al het leven dat er in krioelt is een bron van vertier voor ons. |
 Sprookjesprins of gewoon kikker? |
| Op en boven het water vliegen waterjuffers en libellen, vliegen, wespen, bijen. Toen de vijver werd aangelegd verwachtte de tuinman dat er wel snel dieren in zouden komen, maar wij geloofden dat niet zo. Maar ja hoor, binnen een paar weken schoten in het donkere water allerlei insecten voorbij en zwommen er al salamandertjes in.Vorig jaar ontdekte ik opeens een klein kikkertje. Hij zat op de rand, stil in het zonnetje. Als je niet al te veel geluid maakte, kon je hem van dichtbij bekijken. Geen idee of het een vrouwtje of mannetje was, maar hij had een groene zigzag streep over zijn rug en in de zon glansde hij alsof hij van goud was. Continue reading | |
Deel dit op:
Maandag wasdag?
Wassen. Het lijkt wel of het nooit ophoudt. Zo is de wasmand leeg, zo stapelt het vuile goed zich weer op.
En dan moet er gewassen worden… Dat wil zeggen, we stoppen alle vuile spullen in de wasmachine, gieten er wasmiddel en misschien nog wasverzachter bij, draaien aan wat knoppen en kunnen dan vrolijk iets anders gaan doen. Na een paar uurtjes is de was klaar om te worden opgehangen of kan ze in de droger worden gestopt. Pffft, moet je daar nou zo veel bombarie over maken?
Nee, dan onze moeders en grootmoeders. Die hadden het niet zo gemakkelijk. Kijk maar eens wat er in die goeie ouwe tijd allemaal gedaan moest worden, voordat de lakens aan de lijn hingen. En dat was dan alleen nog maar de witte was…..
wasvoorschriften
Klik op de afbeelding om het leesbaar te maken.
Deel dit op:
One World One Heart
Toen ik, ergens eind vorig jaar, las over het blog-event One World One Heart, besloot ik onmiddellijk daaraan mee te doen. Het leek me leuk, maar vooral hoopte ik op nieuwe bezoekers, zodat mijn pas gestarte weblog wat meer bekendheid zou krijgen.
En het was een overweldigend succes! Zelfs in mijn stoutste dromen heb ik niet durven denken aan zoveel respons. De eerste dag al kreeg ik meer dan 125 reacties. Na drie weken bleef de teller uiteindelijk stilstaan op ruim 400 berichten. Vanuit de hele wereld schreef men mij: uit de Verenigde Staten, Zuid-Amerika, Australie, Kroatie, Rusland. Ik kreeg zelfs een reactie uit Tuvalu. Ik heb eerst moeten opzoeken waar het lag: een klein eiland in de Stille Zuidzee.
Alle berichten heb ik gelezen en wie een weblog had, heb ik zoveel mogelijk persoonlijk bedankt.
Vrijdagnacht om 00.00 uur werd de inzendtermijn gesloten en kon de trekking beginnen. De drie prijswinnaars heb ik inmiddels een e-mail gestuurd en om hun adres gevraagd. Zodra ik het heb, stuur ik de cadeautjes aan hen op.
Volgend jaar doe ik vast weer mee met One World One Heart!!
Somewehre in the end of last year I read about the One World One Heart event and immediately I decided to participate. Just for fun, but I also hoped to get new visitors to my newly started weblog.
The success was overwhelming! Even beyond my wildest dreams I did not dare to think about so much response. Already the first day I have got more dan 125 reactions. After three weeks the counting stopped at more than 400 comments. I have got messages from all over the world: the United States, various countries in South America, Australia, Croatia, Russia. I even got a reaction form Tuvalu. I had to search it on the map: it is a small island in the Pacific.
I have read all the messages. I tried to thank everyone personnally, although it was not possible to reach all.
Fridaynight at 00.00 hrs. the term to give comments expired and the drawing started. I have sent an e-mail to the three pricewinners and asked them to send me their address. As soon as I have it, I will post the give-aways.
Next year I definitely will be part again of One World One Heart!!!
Deel dit op:
Valentine’s Day
Valentijnsdag. Nee geen geheime liefde, aan wie ik hier een kaartje toestuur. Maar deze kaart draag ik op aan alle lezers van mijn blog.
All my loving. Hugs & Kisses!
Valentine’s Day. No, I don’t send a postcard to a secret love. This card is dedicated to all the people who visited my blog.
