Beroemd

In de wijk waar ik woon zijn een heleboel straten en wegen vernoemd naar Nobelprijswinnaars. Het leek me wel leuk om deze vroeger toch heel beroemde mensen weer eens voor het voetlicht te brengen.

En omdat het vandaag “Wereldvrouwendag” is, dit keer een Nobelprijswinnares. De eerste vrouw zelfs die deze eer te beurt viel. In 1903 weliswaar samen met haar man, maar goed. Later, in 1911, kreeg zij ook nog een Nobelprijs voor Scheikunde.
Het moet een wel zeer geëmancipeerde dame zijn geweest, want naast al haar onderzoekswerk werd zij moeder van twee dochters. Eén daarvan kreeg ook een Nobelprijs, de andere was gehuwd met een man die een Nobelprijs kreeg. Een waarlijk gelauwerde familie dus.
Herkennen jullie haar?

Leuke plaatjes

Soms struin ik het internet af op zoek naar leuke plaatjes om te gebruiken bij mijn knutselactiviteiten. Er zijn natuurlijk een heleboel leuke sites, maar deze vind ik er uitspringen. Niet te veel blabla, maar wel heel authentieke plaatjes:

Agence Eureka

Misschien zit er ook iets voor jou bij?

15 minutes of fame

Schrijf ik de laatste weken regelmatig over de vergankelijkheid van de roem van Nobelprijswinnaars, waarnaar straten en wegen hier in de wijk zijn genoemd, krijg ik plotseling mijn eigen “15 minutes of fame”.

Niet dat ik nu genomineerd ben voor een prestigieuze prijs of zo, welnee. Maar vorige week werd ik opgebeld door Heleen Boex van het Algemeen Dagblad. Ze maakte een artikel over borstkanker en borst-besparende operaties en had mij via dit blog gevonden.  

En omdat het goed is om alle mogelijkheden van de behandeling van borstkanker op een rijtje te krijgen, gaf ik met plezier een interview. Meer dan een uur zat ik aan de telefoon en diepte mijn herinneringen en ervaringen op aan de tijd rondom de operatie.
Diezelfde middag nog kwam een fotografe hier om mij op de foto te zetten. Want het werd niet zomaar een kiekje, maar een professionele foto door een gerenommeerde fotografe.

Uiteraard snelde Leo de volgende al vroeg naar de supermarkt om een krant te kopen. En dit was het artikel dat er in stond:

Dubbelklik op het artikel om het duidelijker te kunnen lezen.

Zwart-wit

Er was een tijd dat je niet eens kleurenfoto’s had. Alles was in zwart-wit en foto’s werden maar mondjesmaat gemaakt. Er zaten 8 of 12 foto’s op een rolletje. Daar sprong je zuinigjes mee om, want een afdruk was heel erg duur.
Ja, ja, en nu tante Els toch uit de oude doos vertelt, heeft ze meteen een mooie nostalgische foto van de straat waar ze geboren werd te voorschijn getoverd. Want hier, in de Van Lennepstraat in Rotterdam zag ik het levenslicht.
Van wanneer deze foto dateert, weet ik niet. Hij is misschien nog wel ouder dan ikzelf. Er staan nog zo weinig auto’s, maar wel een bakkerskar. In het gebouw links zat Van de Meer & Schoep, de bakker. Op zolder werden zakken meel opgeslagen. Soms zag de stoep er helemaal wit. De straat ziet er allang heel anders uit. Ach ja, tijden veranderen.

Deze foto kreeg ik deze week toegestuurd. Hoe toepasselijk, want het thema bij Stuureenfoto is ook al zwart-wit.

Beroemd

Weer zo’n bekend gezicht, maar ja wie is het nou ook alweer?
Deze man heeft vele boeken op zijn naam staan, waarvan er ook enkele verfilmd zijn. Hij won in 1954 de Nobelprijs voor literatuur.
Ik meen dat ik heel lang geleden eens iets van hem gelezen heb, maar het maakte mij vooral depressief. Wellicht was ik er toen te jong voor?
Maar ja, de man zelf was op het laatst ook geen vrolijk type. Hij schoot zich zelf dood, met zijn favoriete geweer, dat wel. Wie was hij?
 

 

Zo!!

We zijn op verjaarsvisite en neefje Tim is er ook. Hij is net 4 jaar en gaat dus sinds kort naar school.
Als hij zoet zit te spelen met zijn autootjes, vraag ik “Vind je het leuk op school?” Hij kijkt niet op of om maar zegt: “Tot nu toe wel ja!”

En nu maar hopen dat het zo blijft voorlopig…