Het is zulk lekker weer. Een verademing na al die dagen regen. Daar moeten we van profiteren. Dus blijven stofzuiger en stofdoek even in de kast, laat ik het strijkwerk liggen. Ik pak mijn rugzakje, neem de boterhammetjes en iets te drinken mee en ga met Leo lekker wandelen. Dwars door de weilanden, door de Hollandse polder. Doei!!
Wie reist ontmoet veel mensen. Met sommige heb je totaal geen contact, omdat de taalbarrière dat verhindert. Sommigen willen ook niet gefotografeerd worden en dat begrijp ik ook wel. We zijn tenslotte geen aapjes!
Maar toen ze even was afgeleid, kon ik het toch niet laten deze vrouw op de markt in Bac Ha (Vietnam) te fotograferen. Ik vind haar zo mooi, dat een vergroting zelfs al vele jaren op onze werkkamer hangt.
Helemaal zelfgemaakt is dit kookboekje niet, want ik nam hiervoor een HEMA-fotoalbum. Daarin passen de correspondentiekaarten van A6-formaat, die ik gebruik om recepten op uit te printen.
De omslag maakte ik van een leuk bedrukte theedoek. Een etiket erop en daarmee had ik een persoonlijk kookboek dat door de ontvanger kon worden aangevuld met eigen recepten.
In plaats van zelf een vrijdagse foto op haar blog te plaatsen te plaatsen, vraagt Chantal vandaag anderen om een foto-link met een zomerse inslag.
Nou, als het niet regent zit ik graag in mijn tuin. En daarnet leek het even op, zon en zelfs een beetje warm.
Maar de afgelopen weken was dit, helaas, het geijkte ZOMER-beeld:
Alles wel mooi groen, maar nat, nat en nog eens nat.....
“Denkend aan Holland zie ik brede rivieren, traag door oneindig laagland gaan….” schreef de dichter.
Nou, dat kan hij helaas nu wel vergeten. Want rijdend door Nederland zie de ene geluidswal na de andere, verschuilt de spoorbaan zich achter een hoge muur en zijn alle postzegeltuintjes voorzien van houten schuttingen en liefst ook nog een “tuinchalet” .
Nauwelijks nog groen, nauwelijks nog natuur. Alles ingekaderd in hout of beton.
Foto uit: "Over Holland" met foto's van Karel Tomeï
De hele dag krijgen we van alle kanten nieuws over ons heen gestort. En daar word ik niet blij van.
Want gisteren hoorden we achtereenvolgens dat het stadhuis in Waalre in brand was gestoken, een man een meisje had proberen te kopen om haar seksueel te misbruiken en ook dat iemand een touw over het parcours van de Vierdaagse had gespannen, zodat een wandelaarster er over struikelde en haar knie en een rib brak.
En dat waren nog maar drie feiten. Ik zwijg over de talloze conflicten in de wereld, die maar niet opgelost worden en de aanslagen die her en der worden gepleegd.
Een hele CD met oude foto’s van Rotterdam bracht een vriend voor ons mee. Hij had ze weer via via gekregen. Van straten en pleinen in een stad zie wij niet meer gekend hebben, of soms nog heel vaag herkennen.
Van straten met nauwelijks auto’s, met vele herinneringen aan wat al weer een lange tijd geleden is.
Zoals deze. Het is de straat waar ik woonde totdat ik het ouderlijk huis verliet. Ons huis staat er niet op, maar wel de kruidenier/waterstoker van de Hefbrug, de poort naar het gymlokaal en de melkwinkel verder op de hoek.
De foto stamt uit 1956. Ik deed mijn ogen dicht en was weer 8 jaar oud, met een grote witte strik in mijn haar en een rood portemonneetje in mijn hand. Boodschappen doen voor mama. Even maar, toen zat ik weer in de realiteit. Toch leuk, zo’n dagdroom.
| Wandelen is heerlijk. Lekker in de vrije natuur, rugzakje mee met boterhammetjes en wat te drinken en dan lopen. Soms een kort stukje, dan weer een stevige wandeling van vele kilometers. Meestal samen met mijn man of met een stel goeie vrienden. We starten bij voorkeur met lekker weer. Koud is niet erg, maar nat is vervelend. Een klein buitje onderweg, daar kunnen we wel tegen. Maar de Vierdaagse wandelen, ik moet er niet aan denken. Niet alleen vanwege de lange afstanden (want 50 kilometer is wel erg lang), maar ook vanwege de drukte. Met z’n ruim 40.000-den op pad. Nee, das niks voor mij! Maar alle mensen die vandaag starten, wil ik wel een fijne Vierdaagse wensen. Met lekker wandelweer en zonder al te veel blaren. |
 |
Ik ben benieuwd welke bruggen-foto’s er deze week zullen worden ingestuurd bij Stuureenfoto.
Een brug is toch vaak een belangrijk deel van een stad of dorp, het vormt de verbinding tussen twee oevers en er zullen dus wel heel veel foto’s van gemaakt worden.
De foto hieronder werd gemaakt vanaf de Erasmusbrug, van waar je de Willemsbrug kunt zien en een stuk van “De Hef”. Het is dus wel een typisch Rotterdams plaatje geworden. Klik op de foto voor een vergroting.
 |
Voor de geboorte van het kleinkind van een vriendin maakte ik deze babyschoentjes. Het was een beetje priegelwerk, maar zeker de moeite waard. Met een bijbehorend doosje (ook zelfgemaakt natuurlijk) werd het een leuk cadeautje.
Het idee voor de schoentjes is niet van mezelf, maar haalde ik van deze site. Daar staan nog heel veel andere leuke ideetjes op! |
