Category Archives: Persoonlijk

over mijzelf, hobbies en zo

Norman

Posted on by

Ik was zo’n jaar of 18 en werkte bij een scheepvaartonderneming. Af en toe waren er hilarische momenten. Zoals toen er een jonge, knappe en zeer begeerlijke (want neef van de directeur) stagiaire kwam: Norman. Menig meisje zong dan ook dit liedje, net als die andere Els, van de telexkamer. Samen stonden we voor de lift en zij zong zwoel en dwepend “Norman”. En wie stapte er uit de lift? Ja, natuurlijk DE Norman.We wilden wel door de grond zakken, maar hij deed net of hij het niet gemerkt had.
Geen idee wat er van hem geworden is. Els  en ikzelf zijn al lang getrouwd, maar de herinnering aan die tijd blijft:

 

Heel speciaal

Posted on by
  Zo nu en dan niet heel verantwoord eten, dat doen we ook wel eens. Snel een burgertje halen, als we weg moeten of omdat je een beetje “hongerig” bent tijdens het winkelen. Maar het moet natuurlijk niet te gek worden. Dat je zo idolaat van dit soort eten bent, dat je ook je ogen opmaakt alsof het een hamburger is.

Al word je met zo’n oog make-up natuurlijk wel om rauw in te bijten!

Emancipatie

Posted on by
Jet Bussemaker heeft de oude koe maar weer eens van stal gehaald. Vrouwen moeten meer aan het werk Dus niet thuis blijven zitten en je kennis laten verstoffen. Maar ja, dan moet er wel werk zijn. Een baan vinden in deze tijd is geen sinecure.
Vrouwen mogen niet teren op het inkomen van hun man. Toch is thuis alles op rolletjes laten lopen óók een (fulltime) baan. Je hebt echt je handen vol aan het huishouden doen, de school- en buitenschoolse activiteiten van de kinderen onderhouden, de financiën regelen en voordelig maar toch verantwoord eten koken.

Jet heeft wel een punt, als ze zegt dat je zelfstandig moet kunnen zijn. Een behoorlijke opleiding volgen, zodat je in geval van nood, in je eigen onderhoud kunt voorzien. Maar dat is voor mijn geen nieuws, want daar was mijn moeder al van overtuigd.

  

Die mocht zelf niet doorleren, hoewel ze dat graag had gewild. Ze moest op elfjarige leeftijd “in een dienstje” omdat mijn opa na de dood van zijn vrouw het geld bitter nodig had. Maar ja, dat was in 1919, dus echt andere tijden.
Toen mijn zus in 1942 van de lagere school kwam, ging ze naar de HBS. En ik ging naar de MULO. En reken maar dat mama (en op de achtergrond papa) er streng op toezagen dat je je best deed. Mijn moeder was dan ook een Dolle Mina avant la lettre en daar ben ik best trots op. Ik wist dus al lang dat “Marie wijzer moet worden”.

Musea in Nederland

Posted on by

Al een tijdje wil ik een regelmatig terugkerend blog wijden aan wat er al zoal in Nederlandse musea te vinden is. Van Groningen tot Maastricht, van Enschede tot Hoek van Holland. De grote musea kennen we wel, maar er zijn er nog zoveel meer.

Vandaag staat in de schijnwerpers:

Het Boomkwekerijmuseum in Boskoop
 

Al vanaf de 15e eeuw is Boskoop het centrum van de boomkwekerij. In het museum is van alles te zien op het gebied van bomen en struiken. Er zijn niet alleen planten, maar ook een oude boomkwekerswoning kan bezichtigd worden. En natuurlijk de gereedschappen, die ook soms nu nog gebruikt worden. Het museum ligt in een mooi gebied, waar je ook heerlijk kunt fietsen. Maar ook wandelen of met een bootje door de vele vaarten die het gebied doorkruisen.

En omdat er in 1913 in Boskoop een grote rozententoonstelling gehouden werd, is nu, 100 jaar later, weer van 8 mei tot en met 21 september 2013 een tentoonstelling te zien over de “Koningin der bloemen”.

Goed voor een dag in geuren en kleuren.

Kinderen

Posted on by

Sinds een tijdje volg ik het blog van Limoentje, die in China woont en werkt en regelmatig van haar leven daar vertelt. Zij geeft les op een school en schreef dat de kinderen, als ze naar buiten gaan, altijd een soort van schooluniform aanhebben.
Het is al weer een tijd geleden dat we in China waren en er een grote groep kinderen ons vrolijk begroetten. “Hello, how are you?” vroegen ze allemaal. Maar daarmee hield hun kennis dan wel op. Om onze pogingen om “goeiemorgen” in het Chinees te zeggen, moesten ze onbedaarlijk lachen. Maar ja, wie weet wat wij er van bakten.

Deanna Durbin

Posted on by

Ze was het idool van Anne Frank en van mijn zus. Ze had een prachtige stem en een charmant voorkomen. Het succes dat ze had met haar films was groot, maar Deanna Durbin besloot al vroeg dat het sterrenleven niets voor haar was. “Ik kan toch niet tot in lengte van dagen dat leuke meisje blijven dat alles oplost en in gezang uitbarst” heeft ze eens gezegd. Ze ging met pensioen nog voor ze 30 was. Uiteindelijk stierf ze afgelopen  april op 91-jarige leeftijd. Maar haar stem zal nog altijd te horen blijven:

 

Hand-made

Posted on by
  Zo heet dus de tentoonstellingin Museum Boijmans-van Beuningen en het is een ode aan het ambachtelijk product. Er is van alles te zien, van woest gebreide truien, fragiel snijwerk, grote stoere meubelen en oud en eigentijds zilverwerk. Mooi en ruimtelijk opgezet en -héél belangrijk- duidelijke uitleg wat alles is. De tentoonstelling loopt nog tot en met 20 mei, dus wil je hem nog zien, moet je toch een beetje voort maken.Het kamerscherm hiernaast lijkt oud, maar bij nader inzien is het van deze tijd en ontworpen door een Nederlands ontwerpbureau.

De mandjes hieronder zijn gemaakt van gespleten wilgentenen (fijnscheen), maar zo fijntjes en ontroerend mooi van vorm. Esmé Hofman is de enige in Nederland die deze techniek beheerst.

Weerzien

Posted on by
We gingen gisteren naar Museum Boijmans-van Beuningen om de tentoonstelling “Handmade” te zien. Daarover vertel ik later meer.
Maar direct bij de ingang wachtte me een leuke verrassing. Van 1971 tot aan de geboorte van onze oudste in 1976 werkte ik als secretaresse van de afdeling Moderne Kunst in Museum Boijmans. Aan de toenmalige hoofdconservator, Mevrouw Renilde Hammacher, is nu, ter gelegenheid van haar 100e verjaardag, een tentoonstelling gewijd.
Met affiches, foto’s, catalogi, brieven en een video met een vrij recent interview. In een aantal zalen boven waren door haar aangeworven kunstwerken tentoongesteld. Daar lag de catalogus van “De metamorfose van het object”, de eerste tentoonstelling waaraan ik meewerkte.
Er waren foto’s en affiches van tentoonstellingen zoals Jime Dine en George Segal, die ik vanaf het begin heb zien opbouwen.		  

En toen ontdekte ik ineens voor een brief, die nog door mij getypt was. De referentie MK-RH/EH 76/36/4 liet aan duidelijkheid niets te wensen over.

En al is het museum nu totaal veranderd en raak ik er zelfs de weg een beetje kwijt, ik denk nog altijd met veel plezier terug aan die leuke jaren. Het was een topbaan!!

Opgelucht

Posted on by

Opgelucht stapte ik vorige week het ziekenhuis weer uit, na een jaarlijkse mammografie en controle. “Alles prima in orde en… u hoeft eigenlijk niet meer terug te komen. Vanaf nu kunt u weer meedoen aan het tweejaarlijks borstkankeronderzoek”, vertelde de chirurg me.
Dat is waarschijnlijk de normale procedure. Toch voelt het voor mezelf beter als ik elk jaar zo’n borstfoto laat maken. Gelukkig kan dat.
Maar voorlopig ben ik er voor de eerste 12 maanden weer van af!
Volgend jaar kom ik ter controle bij de mammacare-verpleegkundige. De chirurg nam afscheid van met “nou, tot over 5 jaar dan maar weer”.
Afgelopen maandag was er nog de controle van de oncoloog. En die vertelde me dat ik kan stoppen met de hormoontabletten. Gelukkig, want die voorkomen waarschijnlijk veel, maar hebben ook nogal vervelende bijverschijnselen.
Dus hebben we ’s avonds maar een lekker glaasje gedronken op zo’n goeie afloop!