Spreuk van de week

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.


Tulband op tafel; het lijkt wel feest.
Maar tulband op het bordje, dat lijkt mij het meest.
Piet Marée

(bron: DBNL, digitale bibliotheek voor Nederland)

Met Kerst in het vooruitzicht wordt hier gebakken en geurt het hele huis! Leo herinnerde zich dit rijmpje en ik vond het heel toepasselijk voor het begin van deze week  😉

Kerstmarkt

Kerstmarkten in Duitsland zijn naar ons gevoel veel leuker en gezelliger dan hier. We hebben er in de loop van de tijd al heel wat bezocht. In Düsseldorf, Münster, Dresden, Meissen en Dortmund. Ze waren vaak druk, maar in ieder geval authentiek. Met kerststallen, kerstversiering, veel eten (Bratwurst, Reibekuchen) en drinken (Glühwein, Bier) en misschien wel een beetje oubollig. We waren vorige week ook in Dordrecht. Daar wordt de grootste Kerstmarkt van Nederland gehouden. Dwars door de stad kronkelt een lint van kraampjes, maar wij bespeurden soms bitter weinig Kerstsfeer. Het leek meer op een gewone markt en het aanbod van eten en drinken viel ons ook tegen.

Nee dan deze Kerstmarkt in Mülheim. Kleinschalig, op het plein bij de kerk, met een leuke ouderwetse draaimolen, Glühwein in stenen bekers, kleine kraampjes met handgemaakte spulletjes. Een heel andere sfeer, alleen de sneeuw ontbrak 🙁

PS:

Ook Stuureenfoto is deze komende weken in Kerstsfeer met het thema Kerstverlichting. Neem een kijkje en doe mee als je wilt.

Ouderwets

Misschien is het nu ook in Tsjechië wel een ongewoon gezicht, want deze foto maakte ik in 2006 in Cesky-Krumlov. Toen werden daar nog kolen gestort en schepje voor schepje in de kelder geschoven. De wintervoorraad steenkool, die de huizen moeten verwarmen in de kille winters. Net zo als dat vroeger hier gedaan werd. Alleen werden bij ons thuis de kolen op zolder opgeslagen. En moest mijn vader dagelijks een kitje kolen halen. Geen kind die nu weet waar ik het over heb. Nostalgie, ja, maar of het nou ook “die goeie ouwe tijd” was? Geef mij maar een CV met thermostaat.

Klein geluk

Kennen jullie dat? Zo’n momentje dat je even denkt “wow, dat is fijn!” omdat:

…. het propje papier keurig in de prullenbak valt als je het van ver gooit…
…. je ’s avonds in bed kruipt tussen fris gewassen en gestreken lakens ….
…. je plotseling iets terug vindt dat je al maanden, jaren kwijt dacht te zijn….

Gewoon een moment van “KLEIN GELUK”

 

 

Smaaktest

Leo’s opa had een winkel, waar h9j o.a. wijn verkocht. Dat zal ergens begin vorige eeuw zijn geweest, toen mensen nog niet zoveel wijn dronken. De upper ten dronken natuurlijk wel regelmatig, maar de gewone man nauwelijks. Opa kocht de wijn in grote vaten en verdeelde die dan over drie kleinere. Vervolgens zette hij de prijs erbij, goedkoop, middel en duur. En kijk, hij verkocht het meeste van de dure wijn, want zei men “die was toch echt het allerlekkerst”.

Ik heb dit verhaal vaak gehoord en er het mijne van gedacht. De mensen laten zich toch niet zo bedotten?

Tot ik een paar weken geleden Ilja Gort zag, die op een Franse boerenmarkt mensen wijn liet proeven. Hij had één soort wijn, verdeeld over vier flessen, één plastic fles, één lichte fles, de andere was een wat zwaardere fles en als laatste een zware fles die normaal voor heel dure wijnen wordt gebruikt. Vrijwel alle proevers vonden de wijn uit de plastic fles niet om te drinken, maar de zware fles bevatte volgens hen beslist de lekkerste wijn. Volgens Gort is het meer de marketing, dan de kwaliteit van de wijn die de smaak bepaalt.  Mensen proeven dus niet alleen met de mond, maar ook met de ogen.

Stilte

Tot mijn grote schande moet ik bekennen dat ik niet meer precies weet waar in Krakow ik deze foto maakte. Was het de synagoge? In ieder geval een oud Joods gebouw. Wat ik nog wel weet, is dat wij  de enige bezoekers waren. De ruimte was groot en vrij leeg en de teksten op de muren waren hier en daar vervaagd.  En het was er stil, doodstil.

Stilte is deze week ook het thema bij Stuureenfoto.