Gedicht

CourgettesCourgettes, uien, een pompoen
de aardbeiplantjes schieten uit
een laagstamboompje vol met fruit
en veel tomaten, maar nog groen

de bonen rijp reeds voor de pluk
de prei wat mager en fragiel
maar levensvatbaar en stabiel
al was die vorig jaar mislukt

ik kuier door de tuin en kijk
naar mijn verbond met de natuur
en inspecteer er heel secuur
wat groeit en bloeit en af en toe

valt mij ook onverhoeds op hoe
ik steeds meer op mijn vader lijk

© bert deben

  

Dit gedicht van Bert Deben won de 3e prijs op de Poëziemiddag te Hillegom op 3 november

 

Beeldjes

Deze twee liefjes stonden in een vitrine in Lucca. We maakten een wandeling over de stadsmuur en keken ook even binnen bij de tentoonstelling over de beelden die vanuit Lucca de wereld over gingen. Als we het Italiaans goed begrepen hebben, brachten kunstenaars uit Lucca hun beeldjes overal in Europa aan de man. Ze zouden ook de akers van de beroemde Hummelbeeldjes hebben  geïnspireerd.

Wij vonden ze gewoon al heel erg leuk!

Vergissing

Leo pakte voor onze vakantie drie paar schoenen in zijn koffer. Eén paar donkere schoenen, voor de regenachtige dagen. En twee paar lichte, want hij hoopte natuurlijk op een zonnige vakantie.

De schoenen werden telkens netjes onder een tafel gezet. Je zou dus denken, vergissen is niet mogelijk. Toch heeft hij een dag lang op een linkerschoen van het ene paar en een rechter schoen van het andere paar gelopen. Hij ontdekte het pas aan het eind van de middag, toen hij ze uitdeed.Het was mij ook niet opgevallen en niemand heeft hem er ook opmerkzaam op gemaakt.  Zo zie je maar… Je denkt al gauw dat je voor gek loopt, dat iedereen er hard om zou lachen en je zal nawijzen. Maar niemand heeft het gezien.

 

   

Spreuk van de week

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

Het leven is als de tango van strand en oceaan.
Pauwel Van Pelt  

Als illustratie past dit filmpje perfect bij deze spreuk. Het is gemaakt door jongste zoon tijdens zijn vakantie in Mozambique

Klik op de foto om het filmpje te starten

 

Nostalgie

Deze foto vond ik via Facebook op de pagina van Waar in Rotterdam. Daar worden regelmatig foto’s ge-uploaded van  Rotterdam natuurlijk (ja hehe). En dit is een foto uit 1956, dus van lang geleden. Ik heb deze foto al eens eerder geplaatst, ook in een stukje dat ik nostalgie noemde.
Het is de Van Lennepstraat in Rotterdam-West waar ik als kind woonde. Ik herken de waterstokerij van de Hefbrug, waar ik verrassingszakjes kocht en mijn moeder grote emmers warm water haalde op wasdag. Er is de poort naar het gymlokaal van de lagere school en verderop zie ik een winkel van Vermeyde. Gek, nu ik zit te typen zie ik mezelf weer de granieten stoep van die winkel opstappen, ruik ik de geur van melk, kaas en koffie. Ik kwam er niet zo vaak, want mijn ouders waren bevriend met de kruidenier op de hoek van de Bilderdijkstraat en kochten daar dus ook hun boodschappen. Maar voor speciale dingen stuurde mijn moeder me naar Vermeyde toe.

Foto’s in die jaren waren nogal zeldzaam, je verschoot niet zomaar een rolletje. Maar juist daarom zijn het tijdmachines, die je zo weer terug naar je jeugd sturen.

Film

Chez Nous

Bettie was al geweest en vond hem leuk en dat was ie ook! Zomaar een film waar je heerlijk om kon lachen. Prima vermaak dus op een regenachtige zondagmiddag.

Maar wat mij altijd zo verbaast, is dat iedereen na het laatste shot meteen opstaat en de zaal uitloopt. Want de film is dan nog niet afgelopen. Er volgt nog een hele lange aftiteling (die mij meestal te snel gaat en ik dus niet kan lezen, maar toch) met daarin de namen van alle acteurs en de anderen die aan zo’n project hebben deelgenomen. Allemaal mensen die met hart en ziel er aan gewerkt hebben en dan volkomen de vergetelheid induikelen. Jammer toch? Als we nou allemaal nog even blijven zitten, krijgen ook die mensen de verdiende aandacht.

Ingepakt

 Alles lijkt tegenwoordig wel aan mode onderhevig. Een bouwplaats was vroeger gewoon een bouwplaats, maar nu krijgt elk gebouw een jasje aan. Waren die netten eerst nog gewoon een beetje grijzig, nu zie je ze in alle kleuren.  

En omdat paars nu een modekleur is, zal de architect wel gekozen hebben voor dit hippe kleurtje. Nou ja, eigenlijk best wel leuk….