Category Archives: Persoonlijk

over mijzelf, hobbies en zo

Hiroshige

Posted on by

Op weg naar Hara lopen de reizigers langs de rijstvelden, waar kraanvogels staan.

Die aanblik zal hen blij gemaakt hebben, want kraanvogels brengen geluk, zegt men in Japan.
Vaak vouwt men kraanvogels van papier, want 1000 gevouwen kraanvogels zouden zorgen voor veel gezondheid. Dat dacht ook Sadako Sasaki, die slachtoffer was van de atoombom op Hiroshima. Helaas, dat heeft niet mogen baten.		  

Maar nog steeds brengen schoolkinderen slingers van duizenden origamikraanvogels naar het monument dat voor haar is opgericht.

Wat een gedoe…

Posted on by

Gelukkig, ze kunnen weer gewoon doen. De hond uitlaten, op de fiets naar kantoor via de normale route en even een peukje roken op het balkon. De inwoners van Den Haag hebben geweten dat Obama op visite kwam, net als de mensen die rondom het Rijksmuseum wonen. Het was allemaal wel erg veel gedoe hoor….

Recycle

Posted on by

Weggooien kan natuurlijk in de glasbak, maar als de buurman regelmatig een flinke doos lege wijnflessen heeft en ze zomaar weggeeft…. dan bedenk je er een nuttig gebruik voor. Hier, in Arboretum Trompenburg in Rotterdam zette men de flessen als rand langs de border. Misschien wel tegen de mollen, die van het geluid van de wind in de flessen weg zouden gaan, misschien uit zuinigheidsoverwegingen. In ieder geval een originele oplossing.

Belasting

Posted on by

Het is een ieder jaar terugkerend ritueel. Eerst de administratie netjes afronden, alles bij elkaar zoeken en dan de belastingaangifte invullen.
Niet bijster uitnodigend, maar wel noodzakelijk.
En elk jaar zien we er tegenop. Om, als alles gedaan is, tegen elkaar te zeggen “dat het uiteindelijk toch wel meeviel”.
En dat was dit jaar niet anders. Maar hij is nu weg, dus we zijn er voorlopig weer van af.
Alleen nog afwachten of onze berekeningen kloppen met die van de belastingdienst.

Hiroshige

Posted on by

De reis langs de Tokaido is lang en soms moeten de reizigers tot ver in de avond lopen. Hier komen zo te zien een aantal marskramers in de schemering aan in Numazu. Gelukkig schijnt de maan en vallen ze niet in de rivier.

Collectie Tokyo National Museum

De reizigers van nu hoeven gelukkig niet te wachten op de volle maan. Duidelijk verlicht ligt Numazu aan de rivier. Alleen zijn de mooie oude pijnbomen nu verdwenen. Die hebben plaats moeten maken voor betonnen gebouwen 🙁  

Witte raaf

Posted on by

Bij het station van Twello staat dit beeld. Volgens het commentaar zou het gaan om Akka van Kebnenaise, de gans met op zijn rug Nils Holgerson. Selma Lagerlöf beschreef hun vele avonturen, die ook verfilmd zijn. Ik herinner me een prachtige serie op TV, waar ik graag met de jongens naar keek.
Ik ben niet zo goed in het herkennen van vogels, maar dit lijkt me toch geen gans. Eerder een witte raaf. Maar goed, dat is ook bijzonder, toch?

Argentijnse avonden

Posted on by

Sommige mensen leven in een gezapig ritme, met zekerheden en nauwelijks twijfel. Zij begrijpen vaak niet dat anderen zoveel zekerheid te benauwend vinden en daarom op zoek gaan naar een ander leven. Die dan het avontuur zoeken en beginnen aan een ongewisse toekomst.

Zo’n man was Rinus van Mastrigt, zoon van een Rotterdamse kruidenier uit de Zwart Janstraat. Als hij tijdens de crisis van de jaren 30 geen werk kan vinden, besluit hij naar Indië te gaan. Daar ligt werk genoeg voor een bouwkundige zoals hij.
Alleen, de reis er naar toe is nogal duur. Waarom dan niet op de fiets? En zo begint een leven met vele avonturen, ups en downs, mooie en slechte tijden.
We zouden er niet van op de hoogte zijn, ware het niet dat Carolijn Visser in contact kwam met de dochter van Rinus. Zij vertelt in Argentijnse Avonden over Rinus, zijn dochters, de familie en vele anderen wier levens door toeval (of het lot) met elkaar zijn verknoopt.
Wie weten wil hoe Rinus en zijn dochters via Indië in Argentinië terecht komen, moet het boek maar lezen. Ik was geboeid van begin tot eind en las het in één adem uit!

 

Vreemd

Posted on by
  Afgelopen week stonden twee berichtjes in de krant, die duidelijk maakten dat we soms geheel van de natuur vervreemd zijn.In het ene bericht staat dat men in Voorthuizen een kind hoorde schreeuwen in het bos. De politie werd gealarmeerd en ging op onderzoek en met een helikopter de omgeving afspeurde. En wat bleek? Het waren een stel dassen, die nogal luidruchtig in hun hol te keer gingen. Waarom werd niet duidelijk.

Het andere bericht ging over gestamp dat men hoorde in Denekamp. Men dacht aan een inbreker en belde 112. De politie kwam echter tot de conclusie dat het hier ging om een konijn, dat op de grond stampte. Blijkbaar doen ze dat als er gevaar dreigt…

Even rusten!

Posted on by

Het gebeurt niet vaak dat je zomaar even lui onderuit kunt gaan in een bos. Bankjes zijn er natuurlijk wel, maar zo even languit, nee dat is maar zelden. Hier in het bos bij Bad Bentheim (Dld) kon dat wel. De bedden stonden er speciaal voor de wandelaars. Niet met de bedoeling om er een tukje op te doen, maar om de omgeving eens van uit een ander gezichtspunt te bekijken. Dus nam ik even de tijd om naar het bladerdak te kijken, de vogels tussen de bomen te zien en stil te luisteren naar de geluiden van het bos.

Heb je ook wel eens zo’n mooi plekje gevonden, dan kun je dat deze week ook laten zien bij Stuureenfoto

 

Hiroshige

Posted on by

Als de reizigers Mishima naderen, is het mistig. Hiroshige weet de geheimzinnige sfeer goed te treffen. De Torii wordt bijna verhuld door de nevel, zijn mooie rode kleur is niet te zien. De omgeving is nauwelijks waarneembaar.

Collectie: Tokyo National Museum

Ook nu nog hangen de nevelen vaak boven Mishima. Alles vervaagt tot grijs en grauw, een bijna spookachtig beeld. De reizigers van nu, in de snelle trein, zullen niet veel van dit landschap zien.