Elke maandag vind je hier een leuke poster. Zodat we de week in ieder geval met een (glim)lach kunnen beginnen.
bron: Pinterest
Spreuk van de week
Category Archives: Persoonlijk
Geen commentaar
Wereldvoedseldag
Deel dit op:
Zuinig…
Soms kom je een website tegen, waar je vaker kijkt en waar je steeds meer in ontdekt. Dat had ik met “www.dora-besparen.nl“, een site over zuinig zijn. Niet omdat er hier weinig geld binnen komt, maar ik dat eigenlijk heel gewoon vind. Waarom zou je meer betalen als het ook minder kan.
| Tante Dora, zoals ze zich noemt, heeft een frisse kijk op de dingen, zaagt niet onnodig door over hoe het allemaal anders kan of moet. Nee, ze geeft praktische tips en bovenal heeft ze heel lekkere recepten. Zoals de bonenschotel met appel, kaneel en blauwe kaas. Ik zou zeggen, neem er eens een kijkje. Kijken kost niets en de raad van Tante Dora is ook al voor niks. Waar vind je dat nou nog? |
 Bron: www.dora-besparen.nl |
Deel dit op:
Recept
 Klik op de foto voor het recept |
Bloemkool, daar had ik trek in. Met piepers en worstjes. Maar toen ik in de keuken stond, bedacht ik dat ik toch ook wel iets pittigers wilde. Dus hakte ik wat kappertjes, mengde die met een flinke eetlepel grove mosterd, een teen knoflook uit de knijper en twee eetlepels Griekse yoghurt. Peper en klein scheutje olijfolie er door. De bloemkool was net gaar, maar nog knapperig. In de pan omgeschept met het yoghurt mengsel en een flinke eetlepel geraspte kaas. De aardappeltjes en een gesnipperd uitje even nagesmoord in het braadvet van de worstjes.En dat was me toch lekker! |
Deel dit op:
Stilte
| Vorige week wandelde ik in mijn eentje wat in onze buurt rond. Het zonnetje scheen en de herfst tintelde in de lucht. Op een bruggetje bleef ik staan en luisterde naar de stilte. Niks beklemmends hoor! Er was zelfs redelijk wat te horen. Mensenstemmen in de verte, een vliegtuig dat overvloog. Maar daarna kreeg toch de natuur de overhand. Ploink, ploink,er vielen wat overhangende kastanjes in het water. Plons, een eend dook kopje onder. |
 |
Bladeren ritselden, vogels vlogen in en uit de bomen, floten of krijsten wat. Door de wind tolde een veertje over het kroos en twee libellen maakten een zwierige salto. Even een rustmomentje…
Deel dit op:
Snuffelwinkel
Het zoeken naar leuke dingen om te doen in een vreemde stad, is een groot deel van onze voorpret. Je kunt natuurlijk gewoon alle toeristische evenementen afgaan, maar dat wordt toch al gauw een beetje te veel gesneden koek.
Leo had ergens gelezen dat in Hamburg een winkeltje bestond dat beslist het kleinste in zijn soort was en toch een enorme sortering had. In de wijk Ottensen, die op zich zelf al leuk is, vonden we inderdaad Hamburg kleinstes Kaufhaus. Het is niet groter dan een 4-kamer woning, maar staat propvol met allerhande kringloopspullen. Ondanks de krapte is alles goed gesorteerd en geprijsd en bij het rondkijken ontdek je steeds iets anders. Meneer en mevrouw Behrmann kopen en verkopen hun spullen al sinds 1978. Wie van kringloop en bric-à-brac houdt, moet dus beslist eens naar de Bahrenfelderstrasse 207 in Hamburg.
Deel dit op:
Acrobaten?
Een groepje mannen en vrouwen op een terras aan de haven in Hamburg voerde een nogal ongewoon gesprek in het Engels. Ze spraken over benen, handen, knieën. Ik kon er niets aan doen, maar het prikkelde mijn nieuwsgierigheid. Waar ging ging dit over? Duidelijk omkijken vind ik dan weer een beetje gênant. Maar toen hoorde ik dat ze iemand vroegen een foto te maken met hun laptop, stond ik ook op en hield mijn camera paraat.
En wat was het nou? Het bleek een zakenuitje te zijn, waarbij allerlei opdrachten uitgevoerd moesten worden. Een soort van teambuilding, zal ik maar zeggen. Ik kreeg het visitekaartje van één van hen, zodat ik vandaag een link van mijn blog aan hen kan sturen, als herinnering aan een zonnige dag in Hamburg.
A couple of men and women on a terrace near Hamburg’s harbour. Having a quite unusual conversation in English. I heard them talking about legs, hands, knees. I could not help it, but it triggered my curiousity. What would this mean? Bluntly turning my head and look would be a bit embarrassing. But then I heard them ask someone to make a photograph with their laptop. Then I also stood up, keeping my camera by hand.
What was it all about? They were having a bussinesstrip and had to fulfill all sorts of tasks. A kind of teambuilding I presume. One of them gave me his businesscard. Today I will send him a link of this blog so he and his fellow collegues will have another memory of a nice and sunny day in Hamburg.
Deel dit op:
Zoeken en vinden
| Wanneer ik Leo vraag om iets te zoeken, kan hij dat in 9 van de 10 gevallen niet vinden. Ook al ligt iets voor hem op tafel of duidelijk in het zicht. |  |
Meer mannen schijnen daar last van te hebben 😉
 |
Ik was dan ook heel verbaasd toen Leo tussen de vele boeken in deze Bremer etalage één speciale ontdekte. “Hé, een boekje van Simon Carmiggelt” hoorde ik hem zeggen. Ik zocht en zocht, maar kon het pas vinden toen Leo het me aanwees. Snappen jullie dat nou? |
Deel dit op:
Vakantie
 |
Zo, we zijn weer terug van vakantie. Twee weken lang waren we achtereenvolgens in Bremen, Hamburg en in Walsrode op de Lüneburger Heide. We boften met heerlijk weer.
In Bremen bekeken we natuurlijk de Bremer Stadtmusikanten. Ik had een enorm beeldhouwwerk verwacht, maar het waren maar wat kleine dieren en ook nog eens een beetje achteraf naast het stadhuis gezet. Maar evengoed een foto waard. De “oude stad” is niet zo groot, maar wel gezellig. We amuseerden ons prima, wandelden eerst door het Schnoor-kwartier. Een middeleeuws gedeelte waar vroeger zeelui en vissers woonden. Nu herbergen de kleine huisjes winkeltjes, konditoreien en galerieën.
|
Deel dit op:
Oeps…
 |
Kinderen van tegenwoordig hoef je alle techniek niet meer uit te leggen. Ons neefje Ivan, nog geen 3, wist meteen en feilloos wat je moet doen om nog meer foto’s op mijn fototoestel te bekijken. Zijn moeder keek er niet van op. Dat het ook wel eens voor verrassingen kan zorgen, vertelde zijn oma. |
| Want Ivan had op een onbewaakt ogenblik de nieuwe tablett van zijn papa gepakt. Daarop stond nog een app open en klik, daar had Ivan al een mooi horloge aangeklikt. Nog een klik, en nog een. Leuk hoor al je plaatjes, nog maar eens klikken. Minder leuk vond papa het telefoontje van het veilingbedrijf. Of het klopte dat hij op dat horloge had geboden en waarom zo vaak? Er was geen tegenbod en waarom dan doorgaan tot ruim 400 euro………? Oeps!!!!! Gelukkig kon de “koop” teruggedraaid worden. Ivan heeft van zijn mama en papa een flink standje gehad en ze zullen voorlopig de digitale spullen wel buiten bereik van hun handige lieverdje houden. |
