Nauwelijks zijn de kerstkrans, kerstdiner en oliebollen naar binnen gewerkt en verteerd, of er ligt in de winkels alweer ander snoepgoed. Deze kleurige uitstalling zag ik afgelopen zaterdag en ik dacht meteen “die zijn niet te laat!” Want Pasen valt weliswaar vroeg dit jaar, maar is toch pas op 1 en 2 april. Meer dan 10 weken tevoren kun je dus al paaseitjes kopen (en eten!) Ppffft…. zo krijg je natuurlijk nooit de kans om op dieet te gaan… 😉 😉 😉

Category Archives: Actueel
Oppepper
Gisteren was het dus “Blue Monday”, de meest depressieve dag van het hele jaar. Ik hoop maar dat jullie allemaal deze dag een beetje zinvol hebt doorgebracht en je niet hebt laten opnaaien door allerlei zwarte gedachten. Zelf maakte het me niet uit. Somber weer bestrijd ik met een gezellig lichtje aan, een lekker warm kopje thee en een vrolijk muziekje. En als ik dan toch even buiten ben, laat ik me opvrolijken door zoiets als dit: fleurige plantjes om in de vensterbank te zetten. Die kleuren zelfs hele weken vol!!

Art déco
Met schoondochter ging ik naar de tentoonstelling Art Déco in het Gemeentemuseum in Den Haag. Ik ben altijd zeer gecharmeerd de modetentoonstelling die daar te zien zijn. Ook nu weer een tentoonstelling gegroepeerd om Paul Poiret, de modeontwerper die de vrouwen verloste van het corset. En daar ben ik hem zelfs nu nog dankbaar voor!
Een joyeuze man die zich in het begin van de 20e eeuw omringde met mooie vrouwen. Een tijd waarin de mode drastisch veranderde en vrouwen veel meer vrijheid namen en kregen. Nou ja, als je goed in de slappe was zat natuurlijk. Maar wat een plezier om al die mooie dingen te zien. Niet alleen kleding, maar ook films, meubels, kunstwerken, vazen, stofontwerpen en schilderijen. En vreemd genoeg leken de jurken van toen helemaal niet zo buiten het modebeeld van nu te vallen. Schoondochter en ik zagen er een aantal die we zo wilden aantrekken om er meteen een charleston in te dansen 😉
De tentoonstelling is nog tot 4 maart 2018 te zien en is beslist een bezoek waard.
Hollands
Ontspullen
Ontspullen, iedereen kent het woord wel, maar ik geloof niet dat het in de Dikke Van Dale staat. Nou ja, we weten in ieder geval wat het betekent. Doodgewoon alle ouwe meuk weggooien. En dat doen we dan bij voorkeur aan het begin van het jaar, want het was er weer druk vorige week, bij het Milieupark in Rotterdam. Lange rij auto’s met ladingen troep, dozen rommel en zakken afval. En er waren er al een heleboel geweest ook, zo te zien aan deze rij met volle containers. Het ruimt wel op. Jammer is alleen dat we binnen een jaar weer met nieuwe rotzooi zitten… 😉 😉 😉

Cursus
Er lag een brief van de ziektekostenverzekering op de mat. Met een mooie folder over een cursus Valpreventie. Het leek me wel wat. Ja toch? Dus bekeek ik de folder met belangstelling. Toch besloot ik om niet aan die cursus deel te nemen. Want ik weet best wel hoe je vallen moet voorkomen. Door goed uit te kijken, je vast te houden op de trap, niet te zwaar te tillen. Stevige schoenen te dragen. En je veters zo te strikken dat ze niet los gaan. En laat dát nou net de meneer op de foto niet hebben gedaan. Die is vast gestruikeld na de opname, want zijn veter hangt helemaal los.
Ik had ineens het gevoel dat de kwaliteit van die cursus te wensen overlaat.

Nieuw begin
Geen zonnebloem waagt nog een spietje boven de aarde in deze tijd van het jaar. Maar de sneeuwklokjes piepen al boven de grond uit. Kijk, lijken ze te zeggen, het is nu januari en wij komen er aan hoor. Sneeuw of niet, wij zijn present. En dat stemt me blij, al moet je op de foto nog even goed kijken. Niet alleen op de kalender, maar ook in de tuin weer een nieuw begin!

2018
En weer ligt er een heel nieuw jaar voor ons.
365 dagen waarvan we nog niet weten hoe ze zullen verlopen, wat er op ons pad komt, welke leuke, mooie of verdrietige dagen er zullen zijn.
Natuurlijk hoop ik dat er voor ons allemaal vooral vreugdevolle dagen zullen komen, met blijdschap, geluk en voorspoed.
Maar mocht het een keer tegen zitten, denk dan aan deze poster. Dan wordt het vast een schitterend jaar!
Ik wens iedereen veel geluk, voorspoed en gezondheid, kortom
het allerbeste voor 2018
Ergernis
Ik had me nog zo voorgenomen om me niet meer te ergeren, maar ja… Soms ontkom ik er toch niet aan. Ik erger me niet meer aan mensen of rare situaties. Maar als mijn telefoon ineens een eigen karaktertje blijkt te hebben, kan ik toch wel heel erg boos worden. En het nare is, ik kan er niet eens veel tegen doen. In een Whatsapp berichtje typ ik “Cornwall” en de spellingscontrole maakt er “Corneille” van. En veel vaker geeft ie zijn eigen draai aan mijn woorden. Ik zet het uit, dacht ik. Maar dat valt beslist niet mee. In sommige programmaatjes lukte het me wel, in sommige niet. Ik moet het apparaat leren wat er moet staan. Oh…. wat word ik daar moe(deloos) van. Vanmiddag maar weer eens proberen die controle uit te zetten. En stiekem hoop ik dat iemand de gouden tip voor me heeft 😉
Neutraal
Geen vlees, geen vis, geen man, geen vrouw, niet dames en heren.
Wat ik daarvan vind? Nou… een beetje overdreven, te ver gezocht. Moet dat allemaal nou zo ver doorgevoerd? Maar ja, ik heb daar niks over te beslissen. Maar dan ineens, zie ik iets waar ik erg om moet lachen. Omdat de oplossing zo eenvoudig is, dat iedereen zich daarin kan vinden.
Dit is een toiletdeur in Restaurant Leipzig, dat bij het Nieuwe Luxor theater gevestigd is. Naast mannetjes, vrouwtjes, invalidenplaatjes ook eenvoudigweg “Zittend”, “Staand” of “Rollend” op de toiletdeuren. Simpel en doeltreffend. Ik zou bijna zeggen…. geniaal. Niemand hoeft zich meer onaangenaam verrast of gediscrimineerd te voelen. Mooie (Rotterdamse…?) oplossing.

