Het miezerde een beetje, toen we er waren, het leek allemaal een beetje grauw. Maar toen hoorden we een prachtige stem zingen, zacht gitaarspel. En de hele sfeer veranderde. Van grauw en grijs werd het ineens “La vie en rose”.

Het miezerde een beetje, toen we er waren, het leek allemaal een beetje grauw. Maar toen hoorden we een prachtige stem zingen, zacht gitaarspel. En de hele sfeer veranderde. Van grauw en grijs werd het ineens “La vie en rose”.

Toen onze kinderen nog klein waren, kregen ze van mijn schoonouders allebei een fruitboom cadeau. Een peer, die helaas geveld werd door een ziekte en gerooid moest worden en een appelboom. Die staat dus al bijna 30 jaar in onze tuin, bloeit elk voorjaar en gaf matigjes wat appels in de herfst. Maar dit jaar was de appeloogst ineens behoorlijk. Want dit is het resultaat van een uurtje plukken.Wat over de schutting hing, werd door de buren geoogst en verwerkt.
De appels zijn goed rauw te eten, maar de meeste zijn toch te klein voor gewone consumptie. Maar ze gaven wel een flinke pan heerlijke, geheel natuurlijke en onbespoten appelmoes.
![]() |
![]() |
![]() |
Deze muurschildering is te zien op de hoek van de De Ruyterstraat en de Prins Hendrikkade in Rotterdam. Ik maakte de foto eigenlijk omdat ik het een leuk plaatje vond, typisch behorend bij deze buurt. Maar toen ik de foto nog eens goed bekeek, zag ik dat de maker er een mooi “Droste-effect” in had verwerkt. Op het huis achter de zwaaiende vrouw staat namelijk een zelfde schildering, met daarin …. |
| Vorige week stond hier een foto van het Luikse station Guillemin, ontworpen door Santiago Calatrava. Wij waren er dinsdags geweest en zeer onder de indruk van het gebouw. Klik hier voor foto’s die we daar maakten.
Het station werd herkend door Bettie, Hanneke en Henk, die ook de hand van de architect er in herkenden. en zo elk 2 punten verdienden. |
![]() |
![]() |
De vraag van deze week luidt: wie is deze man? Antwoorden kunnen tot vrijdagavond 19.00 uur, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
Een bezoek aan Parijs, daar hoort natuurlijk ook het Centre Beaubourg bij. Niet alleen vanwege de kunst, maar vooral ook om het plein, waar de kunstenmakers hun acts vertonen.
Voor ons was dit jongetje de top (en niet alleen voor ons):
Twee vrouwen in Parijs, die gaan natuurlijk naar de Faubours St. Honoré en omliggende straten, de luxe winkelbuurt met zaken als Dior, Chanel, Gucci en Louis Vuitton.
Creditcards uit voorzorg thuis gelaten en maar kijken naar de luxe, pracht en praal van de grote modehuizen. Winkelpaleizen zijn het, waar de prijzen hoog en de prijskaartjes navenant klein zijn. Gelukkig voelen we geen jaloezie over zoveel rijkdom en of alles nou echt ook zo exclusief is? Die tasjes bijvoorbeeld, daar hebben ze er vast nog wel meer van. Loop je nog de kans iemand tegen te komen met zo’n zelfde exemplaar……
Laat in de middag namen we de bus terug naar ons hotel en bij de halte zagen we het rechter tafereeltje. Een vrouw zoekt in de afvalbak van een supermarkt, op zoek naar nog iets eetbaars.