Elke maandag vind je hier een leuke poster. Zodat we de week in ieder geval met een (glim)lach kunnen beginnen.
Bron: Pinterest
Spreuk van de week
Author Archives: KnutzEls
Abeltje
 |
Er kwam een gloednieuw boek over Annie M.G. Schmidt uit: “Het ABC van Annie MG“. Dat begint met Abeltje en eindigt met Ziezo en alle letters daartussen. Heerlijk om zo’n kille herfstavond mee door te komen en even terug te dromen naar mijn kindertijd.
Want ik begon al heel vroeg met lezen. Dat vond mijn moeder wel prettig, want dan bleef ik binnen en kon ik geen gevaarlijke spelletjes spelen of weglopen…. |
| Ik had al wel wat boekjes gekregen, maar Abeltje was het allereerste echte boek met een verhaal van begin tot eind. Heerlijk, daar lag ik languit voor de haard. Blad na blad verslond ik en alles wat er om mij heen gebeurde, deed er nauwelijks toe. Ook hoorde of zag ik niet veel, want ik was helemaal verdiept in mijn verhaal. Later kwam daar de bieb, waar ik vast klant was en nog ben.
Een liefde voor altijd. Boeken, letters, verhalen, maar ook gedichten. Soms is lezen eventjes wat minder in trek, omdat er ook zo veel op schermpjes te zien en te beleven valt. Maar met een boek op de bank, schemerlamp aan en thee binnen handbereik. Toppunt van geluk! |
 |
Deel dit op:
Gouden jaren
 |
Hoe ouder je wordt, hoe meer er een soort van “gouden sluier” over het verleden komt te hangen. Ik ben zelf nogal van de nostalgische gedachten, ga eens te meer terug in de tijd. Toen alles beter, leuker, stiller leek…. Maar is dat ook zo? Nee, natuurlijk niet. Maar je vergeet snel de onaangename dingen, de narigheid en het ongemak. Dat is menselijk. Ik las het boek “De gouden jaren”van Annegreet van Berge en herkende een heleboel zaken.
Sommige zijn best wel een beetje hilarisch. Zo spandeerde mijn moeder geen geld aan een nieuwe dweil of soplap, maar nam ze een oud hemdje of onderbroek. Ik heb dat altijd verschrikkelijk gevonden en kocht dus nieuwe poetslappen. Later kwamen de microvezeldoekjes op de markt en was ik een van de eersten om ze te gebruiken. |
| “Flauwekul” vond mijn moeder en “zonde van het geld”. Maar juist die vrolijk gekleurde doeken brengen wat gezelligheid bij het huishoudelijk werk. Dat inmiddels ook veranderd is. Want wie deelt er nog een stofzuiger met zijn buurvrouw?
Ik denk dat ik nog wel eens meer uit dat boek zal ophalen, dat las als een trein. |
Deel dit op:
Taal
Vorige week had Bettie een leuk blog over de onzinnige taal die sommige mensen gebruiken. En ja, als je er op let, kom je heel wat wolligs tegen. Ik erger me ook aan al die dikdoenerij, het praten met meel in de mond en in tien lange zinnen omzeilen van wat met een eenvoudig “ja” of “nee” beantwoord kan worden.
Het gebeurt niet alleen in Nederland, maar over de grens weten ze er ook raad mee. In Duitsland weet ik soms al helemaal niet waar men zich mee bezig houdt en wat ik me bij een bepaald bedrijf moet voorstellen. Wirtschaftsprüfungsgesellschaft? Geen idee, Steuerberatung, nou ja, raad over belasting, okay! Maar wat mag “intelligente Qualität” zijn? Er blijkt wel geld mee te verdienen. Want deze borden hingen niet aan een miezerig pandje, maar vonden we op luxe gebouwen in Bremen.
Deel dit op:
Oeps…
Vorige week lag er een Duitse brief op de mat. Ik keek er naar en dacht “He bah, weer zo’n loterij. Hoe komen ze toch aan ons adres?” Maar dat was het helemaal niet. Nee, we hadden niets gewonnen, maar wel tijdens onze vakantie een bekeuring wegens te hard rijden opgelopen. Op weg terug naar huis bleek Leo ergens toch nog zo’n 15 kilometer te snel gereden te hebben. Kosten € 20,00, binnen een week te voldoen. En geen mogelijkheid om te ontkennen, want op de begeleidende brief stonden wel drie foto’s: van de auto, een deelopname van de chauffeur (de bijrijder was netjes weggemoffeld) en van het kenteken. Tijd en plaats delict ook pünktlich vermeld. Dus tja, geen ontkomen aan. Het enige wat je doen kunt, nee moet, is keurig het bedrag overmaken, want het IBAN nummer was natuurlijk niet vergeten.
Deel dit op:
Donor
Donor worden, niet bepaald een onderwerp om eens “gezellig” over te keuvelen. Je denkt niet graag aan ziek zijn, sterven en wat de consequenties zijn. Maar toch… veel mensen kunnen geholpen worden met onderdelen uit jouw lijf. En daarom ben ik al heel veel jaren donor. Dat wat er nog te gebruiken is, mogen ze straks hebben. Hoe de wet dat nou verwoordt, laat me eigenlijk een beetje koud. Jaren geleden heb ik het formulier ingevuld, ondertekend en opgezonden. Sindsdien zit er een kaartje bij mijn rijbewijs. Voor het geval dat…. Ik snap dan ook niet dat er nu opeens zoveel “nee-zeggers” zijn. Omdat de wet nu veranderd is, je donor bent tenzij je duidelijk aangeeft dat niet te willen? Ik zie eerlijk gezegd geen verschil. Want je hebt het al beloofd en daar verandert toch niets aan?
Deel dit op:
Spreuk van de week
Elke maandag vind je hier een leuke poster. Zodat we de week in ieder geval met een (glim)lach kunnen beginnen.
Deel dit op:
Handig
 |
Kennen jullie dat? Je wilt wat maken, hebt een doosje spijkers (met zo’n handig plasticje hihihi) en dat vliegt open. Alle spijkers op de grond. Mannen zullen hierover hun schouders ophalen en de spijkers oprapen. Maar vrouwen ergeren zich daaraan. En dus bedacht Melissa Archer een handig pakje. Een kartonnen doosje, dat je aan je riem kunt hangen. En waaruit je de spijkers één voor één kunt pakken. Heel gemakkelijk. Slim idee. Nou nog zien waar ze te koop zijn als ik die kast ga timmeren. |
Deel dit op:
Herfst
| Al wandelend kom je nog wel eens wat tegen en dan is een foto zo gemaakt. Is ie niet prachtig, deze enorme zwavelzwam? Zo maar ergens in Rotterdam ontdekt. Hij schijnt eetbaar te zijn, maar daar ben ik maar niet aan begonnen. Dat vind ik dan weer een beetje te veel van het goede. En zo kunnen anderen er ook nog van genieten. |
 |
Deel dit op:
Trends
Wij zijn niet zo’n trend gevoelig stel. Bij ons kun je jarenlang dezelfde meubels zien staan. Verbouwen staat hier gelijk met nachtmerrie, dus daar beginnen we niet zo vlug aan.
Maar nu zijn we toch echt modern als ik de krant mag geloven. Want groen is het dit seizoen helemáál. En, ik citeer, laat in uw vloerkleed alle kleuren van uw huis terug komen.
Groen zit hier al jaren op de muur. En zo’n kleed ligt hier al weer een tijdje, zeer tot onze tevredenheid. Dit seizoen zijn we dus helemaal hip. Volgend seizoen natuurlijk al niet meer, maar dat zal ons dan weer een zorg zijn. Vallen we weer in de categorie tevreden sufferds. Maar nu passen we één seizoen in een modern plaatje 😉
