About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Onuitputtelijke bron…

Zo nu en dan verdwaal ik helemaal op internet. Er is zoveel te zien en te vinden, er zijn zoveel wegen en zijwegen die allemaal naar een ander doel leiden. Voor je het weet ben je totaal overspoeld met wat er allemaal te vinden is.
huewlijksakte van mijn grootouders uit 1897. Ongelofelijk!En ik blijf me verbazen over wat er allemaal te zien en te achterhalen is. Laatst was ik op zoek naar wat gegevens van mijn grootouders van moeders kant. Die heb ik nooit gekend en er ook nooit zo uitgebreid naar gevraagd toen dat nog kon. Maar nu wilde ik toch wel eens weten wanneer de ouders van mijn moeder getrouwd waren, hoeveel kinderen er geboren waren. En wie schetst mijn verbazing toen ik zonder al te veel moeite stuitte op hun huwelijksakte, die was opgemaakt op 9 december 1897. Bijna 120 jaar geleden dus. Ik hoefde alleen maar de naam van mijn grootvader in te tikken, een periode te kiezen en hup.. daar stond de akte op internet. Gewoon een foto van die grote dikke folianten, die men toendertijd gebruikte. Dat is toch niet te geloven!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Wat was dat nou….?

Gisteren zette ik hier een klein blogje over mijn tulpen. Daarop kreeg ik een aantal reacties en dat vind ik altijd leuk.
Maar minder leuk was dat het hele berichtje vanmorgen verdwenen was en dat er iets heel anders stond. Ik ben daar behoorlijk van geschrokken. Dit is mijn blog en geen ander dan mijn adminstrator (jongste zoon) en ik kunnen daarop berichten plaatsen. Tenminste dat dacht ik tot voor kort.
De lolbroek die dit gedaan heeft, mag van mij wegblijven. Zulke reacties kan ik missen als kiespijn!

Begin de week met muziek

Dit jaar begin ik elke week vrolijk met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.

Deze week heb ik gekozen voor de Swingle Singers, die laten horen dat ook in de Londense Underground muziek het goed doet.

Bewaren

Bewaren

Recept

Een zelfbedacht Hollands recept met een Italiaanse twist. Of is het Italiaans met een Hollandse touch? In ieder geval een makkelijke maaltijd, met veel groente en maar weinig vlees. Ik maakte vorige week:
Zelf bedacht recept voor Italiaanse hutspotItaliaanse hutspot
Voor 2 personen:
140-150 gram pasta (ik gebruikte elleboogjes)
100 gram hamreepjes
1-2 uien, gesnipperd
1 kleine winterpeen, in blokjes gesneden
3-4 stengels bleekselderij, ook in blokjes
1 kleine rode paprika, ook in blokjes
2 tenen knoflook, fijngehakt
1 theelepel Italiaanse kruiden
1 theelepel (gerookte) paprika
peper, zout en eventueel wat hete paprika naar smaak
100-150 ml. witte wijn of bouillon
1-2 eetlepels (olijf) olie
100 – 125 gram geraspte kaas

Verwarm de olie in een hapjespan, bak hier in de hamreepjes even aan.
Voeg ui en knoflook toe en bak zachtjes, tot de ui glazig is.
Strooi de kruiden erover en bak even aan totdat het geurt.
Voeg winterpeen, bleekselderij en paprika toe en laat alles even fruiten.
Giet wijn of bouillon erbij zodat de groenten gaar kunnen stoven, dat duurt ongeveer 10-15 minuten.
Kook ondertussen de pasta gaar.
Giet de pasta af en roer door het groentenmengsel.
Roer op het laatst de kaas erdoor en serveer.
Als je dit te voren klaar maakt, kun je het gerecht ook nog bestrooien met wat kaas en in de oven warm laten worden en licht gratineren.

EET SMAKELIJK!

Ik heb geen exacte hoeveelheid groenten aangegeven, dat hangt er van af wat je hebt. Totaal moet het ongeveer 500 gram zijn.

 

Bewaren

Capsule

ergo-videocaspsuleNee, deze capsule behoort niet tot mijn dagelijkse medicijn-inname. Het is een capsule met aan beide zijden een video-cameraatje. Je slikt hem in en dan wordt een filmpje van je maag en darmleven gemaakt. Lijkt het je niks? Nou, bedenk dan dat de huidige onderzoeken van maag en darm vaak heel vervelend zijn. Zo’n capsule slikken is een stuk prettiger.
Dergelijk onderzoek is nog niet standaard in Nederland, maar wordt al wel toegepast bij het grote ERGO-onderzoek in onze wijk. Voorlopig steekproefs gewijs.
Het materiaal waarin dat cameraatje zit, wordt in de VS en Israel in de wapenindustrie gebruikt. Persoonlijk vind ik dit gebruik beter, maar ja…. Ik kan me zo voorstellen dat je ook heel goed met dit soort capsules kunt spioneren. Want kan er een camera in, dan zou ook een GPS-chip mogelijk zijn. En kun je precies nagaan waar je slachtoffer zit, staat of loopt. Of stop er een microfoontje in, kun je zijn of haar gesprekken ook nog horen. Sience Fiction in optima forma. Maar ik vind die medische toepassing stukken beter en daar mag van mij nog veel meer mee gedaan worden.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Kleurig

Had je vroeger slechts een dames- of een herenfiets, tegenwoordig zijn er fietsen in soorten en maten. Stevig, met een krat voorop, met twee kinderzitjes achter, met een lichtgewicht kinderkarretje er aan vast gekoppeld, een ligframe of een mountainbike. Het kan allemaal. Je zou er hele series van kunnen maken en dat doen ook mensen op Pinterest. Maar omdat ik al zo vaak stil sta om een foto te maken, houd ik het nu maar bij slechts een paar kleurige fietsen Deze kwam ik vorige week tegen. Lief lavendelblauw en gifgroen.

Niet voor niks…

Image

duur kopje thee in AhoyDoe mij maar een kopje thee, zei ik tegen Leo, toen we op de Boekenmarkt in Ahoy waren. Hij kwam terug met twee loei hete kartonnen bekertjes, één met koffie voor hemzelf en één met water. Het theezakje, de suiker, melk en plastic lepeltjes had hij zelf moeten pakken. Het ene links en het andere rechts van de verkoopstand.
Voor dat bekertje thee moest hij € 2,50 betalen. We vonden het nogal een prijs en Leo had er dan ook wat van gezegd. Maar dat haalde niks uit natuurlijk.
Ik erger me vaker aan de slechte kwaliteit van de Hollandse horeca. Zo’n kopje thee kost aan inkoop niet meer dan € 0,10. Reken er wat bij voor het opwarmen van het water. Want aan service komt er niks bij, de rommel dien je na afloop zelf op te ruimen. Met € 1,50 is het meer dan dik betaald.
Nou ja, het was in ieder geval niet zo duur als het kopje “Chai extra latte” dat ik een paar weken geleden in Leeuwarden geserveerd kreeg. Ik stelde me er veel van voor, maar het bleek een glas slappe thee met wat kruiden en daarbij een glas opgeklopte melk te zijn. Voor € 3,95 ook niet voor niks.
Ben ik nou een eenling die zich hierover druk maakt?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Begin de week met muziek

Dit jaar begin ik elke week vrolijk met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.

Deze week koos ik voor Katie Melua met Nine million bicycles:

 

 

 

 

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

De winter van ’63

Vorige week reageerde Wieneke op een blog en vroeg of ik me de winter van ’63 nog herinnerde. Nou en of, die winter met dikke pakken sneeuw in de straten, gladde stoepen, glibberende mensen en natuurlijk de Elfstedentocht.
Toen zat ik nog op de MULO en moest dagelijks met de tram naar school. Van Spangen naar de Schonebergerweg. En in dat jaar had ik ook nog een aantal weken kookles, in de Huishoudschool op de Graaf Florisstraat. Daar moest ik dan van school naar toe lopen. Tja, ik vind het nu een afstand van niks, maar toen een lange weg. Ik droeg waarschijnlijk een lange broek onder mijn rok. Want alleen een lange broek was niks voor meisjes, vond mijn moeder. In mijn tas zat een pannetje voor mijn kookkunsten. Wat maakte ik? Pepermuntkussentjes…. En dat vond mijn moeder wel lekker, maar helemaal niet praktisch 😉 Maar ik kookte ook soep, aardappelen, rijst en groenten en vanillevla. Nou ja, de basis voor goed huishouden werd in ieder geval gelegd.
De dag vóór de Elfstedentocht trouwde mijn nichtje. In een witte kanten jurk. Veel te koud voor die barre temperaturen, dus werd op de laatste nipper een bontcape voor haar gehuurd. Desondanks zag je haar bibberen op de foto’s.
En op de radio, want TV hadden wij nog niet, hoorde ik het verslag over de tocht der tochten. Over bevroren oren, neuzen, afzien en doorzetten. Dat het zo’n verschrikkelijke tocht was, realiseerde ik me niet. Dat besef kwam veel later.
Leo lag toen in dienst, in Steenwijkerwold. Hij droeg kranten onder zijn kleren, tegen de felle wind. Hij herinnert zich nog de hoge sneeuwduinen, daar in het noorden.
Tja, kom daar nu eens om. Dat kennen we toch niet meer, zulke arctische weersomstandigheden. Dat zijn nu toch echt verhalen uit de oude doos…?

Zo zag Rotterdam er in de sneeuw van 1963 uit
Foto: Jan Sluijter

Bewaren