Op stap

Eén keer per jaar krijgen wij een uitnodiging voor een dagje uit met de oud-gedienden van Heineken, het bedrijf waar Leo werkte. Acht dagen lang rijden er zo’n vier of vijf bussen met oud medewerkers van alle rangen (met hun partners) naar een of andere leuke bezienswaardigheid. Er wordt gelachen, gepraat en oude herinneringen opgehaald. Vanzelfsprekend is bij zo’n bedrijf het eten en drinken goed verzorgd.
Dit jaar dronken we koffie in Montfoort, waarna de bussen naar Boerinn in Kamerik reden. Na een lunch kon je boerengolfen, creatief met hooi aan de slag, wandelen of, zoals wij deden, kijken hoe kaas wordt gemaakt. Op de foto roert Ineke, vrouw van oud-collega Teun,  in de wrongel om een mooi minikaasje te maken.
In de Klaveet in Achterveld stond weer een heerlijk hapjesbuffet klaar en werd later ook het diner geserveerd. Er was gezellige muziek, zodat we konden laten zien hoe fit en lenig we nog steeds zijn. En na de koffie werden we uitgezwaaid door het bedienend personeel.
 

Zulke dagen worden al jaren met veel enthousiasme georganiseerd en verzorgd door  de vrijwilligers Cor, Lou, Piet en Piet. En daar wilde ik ze nu een keer extra voor bedanken. Want het is telkens weer heel gezellig. Hopelijk komen er nog veel van deze vrolijke dagen.

Slim bedacht

Afgelopen weekend hoorde ik dat er zoveel kinderen verdwaald waren op het strand.
Ik zit al lang niet meer in de kleine kinderen en oma ben ik nog niet, dus het is gene probleem voor mij. Toch vond ik het vreemd dat kinderen juist nu kwijt raken. Pappie en mammie hebben vast hun smartphone mee naar het strand genomen, dus waarom geen armbandje gemaakt met daarop hun telefoonnummer. Raakt je kind dan kwijt, dan kan het iemand laten bellen en kun jij je kind ophalen.
Dat ik niet alleen zo’n slim idee had, bewijst deze tip, van een “Lazy mom”. Zij levert er zelfs de nummerkralen bij.

Floriade (2)

In het mooie en kleurige paviljoen van Spanje was heel veel te zien over alles wat Spanje voortbrengt: fruit, groente, wijn, olijven en ham en nog veel meer. Met mooie presentaties op verschillende schermen, waarop je kon zien hoe de wijn verbouwd, de ham gepekeld en gerookt wordt en de landbouw oplossingen heeft voor de grote droogte .
Leuk vond ik de fotocollage die was gemaakt van de foto’s van de vele medewerkers aan deze films:

Floriade

Vorige week gingen we naar de Floriade in Venlo. We hadden lekker weer, best al een beetje warm na een koud weekend.
Het terrein is supergroot, met zoveel bezienswaardig dat je er wel een paar dagen zoet kunt brengen. Maar voor die ene dag kozen wij vooral voor de landenstands. Al waren de meeste meer souvenirwinkel dan bloemenstand.
Leo en ik herinnerden ons de Floriade van Rotterdam in 1960. Natuurlijk keken we toen met onze ogen van die tijd. Maar het leek ons destijds toch minder gericht op zakendoen dan nu. Desondanks hebben we ons goed geamuseerd.
Hier twee foto’s die laten zien dat groot altijd nog groter kan:

 

   

 

Stapelen

Het thema deze week bij Stuureenfoto is stapelen. Dat doen we natuurlijk allemaal en overal. Boeken, tassen, papieren, borden, containers, ja, wat allemaal niet?
Hier maken medewerkers van een restaurant in Tokyo nette stapels van bentoboxen. Dozen waarin de lunch verpakt zit, die de kantoorbediendes straks komen halen.

Knutzels’ Duplicate Spel (slot)

Jacqueline en Bettie hielden vol en stuurden ook deze week weer een woord in. Met de gegeven letters was het moeilijk een een woord te vinden, maar het lukte Bettie om de hoogste score te behalen. Zij legde op A13 V het woord GEN, dat 15 punten opleverde. Omdat dit de laatste ronde is, staan hieronder de woorden en de eindscore.

Van alle deelnemers heeft Ria S. met 493 punten het hoogste aantal punten verzameld.

PS:

Alle scores worden met een speciaal voor Scrabblepartijen geschreven programma gecontroleerd. Daarmee is de hoogst haalbare score te vinden en speelt (buiten mededinging) ook de computer mee, die ik Meester EINSTEIN heb genoemd.
Hij gaf aan dat er een nog hogere score te behalen was, namelijk DER (op H11 horizontaal), dat 19 punten zou hebben opgeleverd. 

Helaas bleek in de praktijk dat het spel toch te traag en weinig spannend was. Iedereen die heeft meegedaan, wil ik hartelijk bedanken.
Ik heb veel tijd en werk in de voorbereiding en uitwerking gestoken en daar ook veel plezier aan beleefd. Desondanks heb ik besloten geen nieuw spel te starten. Dit was dus het einde van Knutzels’ Duplicate Spel.

Verwondering

De zon lokt iedereen naar buiten. Ook de kinderen, die nu weer volop buiten spelen.
Toen ik van het boodschappen doen terug kwam, kwam ik langs de kinderspeelplaats. Er werd gebald en gerend, van de glijbaan gegleeën en met water gespeeld. Wat kinderen hadden bellenblaas en erbij stond een jongetje van drie turven hoog. Hij was helemaal weg van die mooie gekleurde bellen, die weg dreven op de wind.

Plotseling rende hij er een achterna. Rakelings schoot hij voor me langs, in de hoop die fragiele bel te vangen. Maar helaas, die spatte uiteen op een struik. Verbaasd hief hij zijn handjes op en keek me aan. “Nou is tie ineens weg, hoe kan dat nou….?”

Uitgeteld

Wat kan een mens toch moe worden, hè? Kijk nou deze man, helemaal van de wereld te midden van het rumoer. Vrouwlief is zeker nog even naar iets anders kijken op de Floriade. genoeg te zien. Meer dan voor één dag zeker. Maar morgen is er weer iets anders. Dus ging hij maar even zitten, sloot de ogen en voor ie het wist, was hij in dromenland.