Bordje

Straatnaambordjes is het thema van deze week bij Stuureenfoto. Al zoekend tussen alle foto’s op de computer kwam ik een bordje tegen van de Bauhofstrasse. Niks bijzonders, een heel doodgewoon bordje. Waarom had ik dat nou toch gefotografeerd? Maar de volgende foto gaf het antwoord: omdat we daar de auto hadden geparkeerd en hem zo weer gemakkelijk konden terugvinden. Welke stad? Helaas, geen idee, maar wel ergens in het noorden van Duitsland, tijdens onze vakantie in Mecklenbrug-Vorpommern.
Met Photoshop waren de twee foto’s gauw tot één geheel gemaakt:

Zelfgemaakt

Voorlopig zet ik hier op zaterdag telkens iets dat ik zelfgemaakt heb.
Vandaag is dat een zelfgemaakte kaart. Die maak ik regelmatig, om zo maar te sturen of voor een verjaardag.

De gestempelde paspoppetjes zijn een van de eerste stempels die ik kocht en ik heb ze al heel veel gebruikt. Maar ik blijf ze leuk vinden.

 

Lichtje

 

  Vorige week verbaasde ik me over het bericht dat de politie geen prioriteit meer zou geven aan het controleren van fietsverlichting. Te veel werk, te veel gedoe, weinig resultaat.
Ik vind het onbegrijpelijk, want wat zijn de gevolgen als je zonder licht op de fiets rijd?
Ik denk dat we allemaal wel eens ’s avonds in het donker nog maar ternauwernood een fietser konden ontwijken.

Want zonder licht en met donkere kleding zijn ze bijna onzichtbaar. En als het dan ook nog regent.

Je moet er toch niet aan denken iemand omver te rijden….

Jong geleerd

Laatst zag ik een programma met Jamie Oliver, waarin hij met een oude gammele bus door Italië toerde. Hij was op zoek naar de echte Italiaanse keuken en er werd natuurlijk ook lekker gekookt.
Maar hij bezocht ook een kleuterschool, ergens in het diepe zuiden van Italië, waar nog  niet zoveel toeristen komen en de welvaart op een lager pitje staat. Toch kregen de kinderen tussen de middag een complete maaltijd voorgeschoteld. En wat voor een… heerlijke pasta, van biologische oorsprong, net als de saus en de olijfolie die gebruikt werd. Verse groente en fruit. Alles werd professioneel klaargemaakt in een keuken, waar menig restaurant een puntje aan kon zuigen.
De kinderen aten samen met de meesters en juffen. En tot grote verbazing van Jamie hadden die vier- en vijfjarigen al best behoorlijk verstand van eten. Moeiteloos herkenden ze aubergine, tomaten, broccoli en zelfs artisjokken. Er waren geen miezemeutende kleintjes en er werd niet gevraagd om wat anders. Ze aten allemaal wat de pot schaftte.
Kijk, als Brussel zich nou eens bemoeide met dit soort zaken en alle kinderen van Europa ‘s-middags een behoorlijk maal voorschotelde. Dat zou nog eens effect hebben. Want jong geleerd, is oud gedaan. Niet voor niets worden de mensen in Italië gemiddeld net iets ouder dan wij hier in Nederland.

Verbouwen

Nee, wij zijn niet van die klussers. Voor ons is de Gamma, Karwei of Praxis geen eldorado, eerder een hopeloze zoektocht. En als er als eens iets geklust moet worden, dan roepen we toch liever de hulp van een expert in.
En voor grote klussen natuurlijk helemaal. Zoals bij het verbouwen van de badkamer. Wekenlang waren er mannen aan het breken, boren en timmeren, tegelen, werden leidingen verlegd en kranen gemonteerd. Maar uiteindelijke alle rommel meer dan waard!!
Dit was de achtereenvolgens de oude situatie, het slopen en de nieuwe badkamer (klik op de foto voor een vergroting).
En wie niet genoeg kan krijgen van de rotzooi bij een ander, kan deze week ook nog kijken bij Stuureenfoto.

 

Zelfgemaakt

Dit is het resultaat van een paar uurtjes achter de naaimachine. Het lapje lag er nog, het patroon had ik al eerder gebruikt.
Een zomers jurkje, dat toevallig helemaal past in het modebeeld. Want bloemetjes zijn weer in. Niet dat ik me daar nog zo veel van aantrek, maar er is een tijd geweest dat bloemetjes geassocieerd werden met ouwe dametjes met een klein grijs knotje. En al ben ik niet meer piep, zo oud voel ik me nog niet.