Eetbaar

Posted on by

Laatst had ik met de slager een gesprek over pens. Orgaanvlees, zoals lever, niertjes, zwezerik, wordt hier bijna niet verkocht. Laat staan dat er pens verkocht wordt. Wij kennen pens alleen als hondenvoer, maar in bijna elke slagerij in Frankrijk kun je het gewoon kopen. Volgens de slager mag in Nederland pens niet open bloot tussen het andere vlees in de koelcel liggen; het wordt alleen diepgevroren verkocht, degelijk verpakt door speciaal gecertificeerde bedrijven.

Nou pleit ik hier niet voor een eerherstel van pens. Ik vind het er niet echt appetijtelijk uitzien en zelf heb ik het ook nooit gegeten. Maar dat het beroep van “Tripier” (iemand die ingewanden van koeien, schapen en zo verwerkt) in Frankrijk een speciaal ambacht is, wist ik niet. En dat niet alleen, er zijn speciale websites met recepten en tips voor tripes. Het schijnt dat juist orgaanvlees weer meer en meer wordt gegeten en ook door chefs op de kaart wordt gezet.
Toch gek dat wij dat dan niet eten…..

Josephine Baker

Posted on by

Dit YouTube filmpje stamt uit een vervlogen tijd. De tijd dat mijn moeder een tiener was en, zoals ze vaak vertelde, graag ging dansen en een voorliefde had voor de charleston. Ongetwijfeld was ze iets anders gekleed dan Josephine Baker hier. Want dat was héél erg gewaagd voor die tijd. Nu kijken we er niet van op.

Schattig

Posted on by

Bron: pinterest

 Sommige mensen zijn zo creatief. Daar kan ik met bewondering naar kijken.Want in plaats van naar de behangwinkel te gaan en er één van de leuke behangetjes voor de kinderkamer uit te zoeken, koos men hier voor een allerliefste zelf getekende boom.
Beslist voor een allerliefste baby…..

Mens …..

Posted on by
De verbouwing bij de buren duurt al weken. De beneden verdieping is helemaal leeg en bouwvakkers lopen in uit. Overal liggen draden of staat gereedschap en dagelijks klinkt het geluid van boren of ander elektrisch materieel.
In de tuin kan ook al niet meer geschommeld worden en papa en mama raken zo langzamerhand een beetje over hun toeren.
Maar onze buurmeisjes laten zich niet van de wijs brengen. Ze zoeken hun heil ergens anders, waar ze niemand in de weg zitten.
Bijvoorbeeld op de grote oranje container, die voor het huis staat, volgestouwd met huisraad.
En daar speelden ze zaterdagmiddag een heel toepasselijk spelletje: Mens erger je niet.

Spreuk van de week

Posted on by
  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Je kunt de huid niet verkopen, voor de beer geschoten is

 

Grootvader en kleinzoon

Posted on by
  Vandaag is het vaderdag.
Mijn vader is al lang overleden. Tot zijn grote teleurstelling had hij slechts twee dochters, waar hij beslist heel veel hield. Maar een zoon was toch altijd zijn grootste wens.
Mijn zus had geen kinderen en voordat dat nakomertje (ik dus) eens kinderen zou krijgen, dat duurde hem wel wat lang.

Gelukkig heeft hij het allemaal toch nog meegemaakt en er ook van genoten. Hij was dol op onze jongens en kon heerlijk met ze gaan vissen. Maar ook samen lezen, zoals op deze foto waar opa en kleinzoon zich in een  boek verdiepen.

Vaderdag is ook het thema van Stuureenfoto. Heb je ook een foto, die goed bij het thema past? Doe gerust mee!

Zelfgemaakt

Posted on by
  Dit is een kaart uit mijn voorraadje.
Mijn interpretatie van de rode kater.

Ik stempelde de kater met Versamark op rood papier en embosste hem met wit embossingspoeder.
Het uitknippen was een voorzichtig werkje, want die mooie staart en snorharen wilde ik niet vernielen.

De achtergrond is ge-embosst met de Cuttlebug en gesponst.
Nog wat sierlijke vormen en wat bloemen, klaar om naar een kattenliefhebster te worden gestuurd.

Ziekjes

Posted on by

Het kon natuurlijk niet uitblijven. Al weken lang liep Leo te blaffen, voelde zich grieperig en beroerd. Hij bracht een paar dagen in bed door, liefderijk verzorgd door mij met thee, soep en lekkere hapjes. Maar ja, als echtgenote ook krijg je dan toch wel eens een bacilletje mee.
Dus voelde ik me woensdag en donderdag allerberoerdst. Misselijk, spierpijn, hoesten, keelpijn, hoofdpijn. Nou ja, laat ik maar ophouden, want op zo’n klaagzang zit niemand te wachten. Gelukkig is Leo weer wel opgeknapt, dus liep hij me op zijn beurt achterna met limonade, thee en zelfgemaakte soep.
En nu gaat het weer de goede kant op. Er ligt uit voorzorg wel een flinke voorraad zakdoekjes in de la en ik probeer op tijd mijn bed in te duiken. En hopelijk staan van af nu de blogjes er weer gewoon elke dag.

OV-chipkaart

Posted on by

Het is nog steeds tobben met het openbaar vervoer en de OV-chip. Dit maakten wij afgelopen weekend mee.
We gingen naar Den Haag, met de Randstadrail. Dat verliep allemaal vlekkeloos. Maar terug was een heel ander verhaal.
Halverwege de tramrit naar het Centraal Station van Den Haag werd plotseling gemeld dat de tram niet verder ging in verband met werkzaamheden. We stonden op de Brouwersgracht en er zou een bus komen. Bijna vergaten we nog uit te checken. De bus kwam na ongeveer een kwartiertje. We checkten weer in en reden naar het Centraal Station. En natuurlijk checkten we uit.
Den Haag Centraal wordt verbouwd. Maar nergens stond aangegeven hoe we nu weer bij de trein konden komen. Op goed geluk liepen we andere mensen achterna en ja, daar was de trap naar het station. Je zult maar buitenlander zijn, dan zoek je je een ongeluk.
De trein naar Rotterdam was net vertrokken, dus besloten we ook weer met de Randstadrail terug te gaan. Bij de scanpaal scande ik mijn OV-chipkaart en Leo natuurlijk de zijne. Maar bij controle onderweg bleek dat Leo niet was ingecheckt. Uiteraard protesteerde hij en ik vertelde de controleur dat ik zeker wist dat hij wel ingecheckt had. “Dat kunt u niet weten, want je moet ook zien of je ingecheckt hebt. Die kaart voor die paal houen is niet voldoende”, kreeg ik te horen van de controleur. Oh…, dat wisten we niet. Lekker praktisch als het druk is. Dat er op die displays steeds iets anders staat, maakt het er ook niet duidelijker op.
Leo kreeg een behoorlijke boete en stak zijn ongenoegen daarover niet onder stoelen of banken.  Hij werd behandeld als een notoire bedrieger en dat schoot hem behoorlijk in het verkeerde keelgat. Gelukkig kon ik hem een beetje kalmeren. In zo’n situatie heeft al dat palaver geen zin.
Bij het overstappen op station Beurs hebben we meteen een uitdraai van zijn OV-chipkaart gemaakt. En wat blijkt, hij heeft rond 22.50 uitgecheckt (dat zal dus in de bus geweest zijn) en om 23.00 uur heeft hij weer uitgecheckt. Rara, hoe kan dat?
Inmiddels is er een behoorlijk pissige brief naar de afdeling Veiligheid van de RET gegaan. Want die boete accepteren we niet. Dit muisje krijgt dus nog een staartje.

En we gaan de klacht hier melden:

ov-chipklacht