Recept

Ik kende het al lang, maar had het nog nooit gemaakt. Maar wel geproefd, want in diverse Duitse hotels staat Bircher-Benner muesli ’s morgens bij het ontbijtbuffet. En toen ik het eenmaal een keer genomen had, vond ik het zooooo lekker. Maar ja, ook veel gedoe voor één klein bordje. Toen proefde Leo het de laatste keer dat wij in Keulen waren en ook hij vond het heerlijk. Dus maak ik het nu regelmatig als ontbijt.
Veel werk is het niet, al moet je dat wel de avond tevoren al doen.
Het vooral een kwestie van even alles afwegen of afmeten, een appel raspen en alles goed mengen.
Hier is mijn recept. Ik gebruik voor dit recept een Amerikaanse cup, omdat ik dat het makkelijkst vind, vandaar 2 soorten maten 😉
 Bircher-museuli
Voor 2 personen:
50 gr havermout
125 ml melk + 25 ml. appelsap
2 flinke eetl. kwark of (Griekse) yoghurt
1 appel + evt. wat extra om te garneren
Klein handje rozijnen
Klein handje noten
1 eetl. lijnzaad (optioneel)
Snuf kaneel
Voor 2 personen:
½ cup havermout
½ cup melk + ¼ cup appelsap
2 flinke eetl. kwark of (Griekse) yoghurt
1 appel + evt. wat extra om te garneren
¼ cup rozijnen
¼ cup noten (1 soort of gemengd)
1 eetl. lijnzaad (optioneel)
½ theel. kaneel

Doe de havermout in een kom. Voeg rozijnen, noten, lijnzaad en kaneel toe en meng goed.
Doe de melk, de yoghurt en het appelsap erbij en meng alles goed.
Rasp een (ongeschilde) appel en roer ook die bij de havermout.
Laat de bircher muesli afgedekt een nachtje weken in de koelkast.
De volgende morgen verdeel je het over 2 kommetjes. Wil je het liever warm eten, dan kan je het op dit punt verwarmen.

LEKKER ONTBIJTEN!!

Frans Lanting

Van diverse kanten had ik al gehoord over de tentoonstelling van Frans Lanting in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam. En al die lof was meer dan terecht. Zelden zag ik zulke mooie foto’s. Niet alleen dieren, maar ook landschappen, heel soms mensen. Adembenemend mooi.
Een heel bijzondere tentoonstelling die ik van harte aanraad.
Nog tot 4 september 2016 te zien in het Nederlands Fotomuseum, Wilhelminakade 332 in Rotterdam .
 Tent-FransLanting-08

 

Verzamelen

Waar laat je al je spullen als er geen zakken in je kleding zitten? Dat is niet mijn probleem, maar was de vraag in Japan, toen er nog heel veel kimono’s gedragen werden. Vrouwen stopten hun kleine spulletjes in de mouwen. Daar was ruimte genoeg voor. Maar mannen hadden meer en vaak grotere dingen bij zich. Die hingen hun spullen aan een koord dat door hun riem werd gehaald. En dat werd dan weer gesloten met een verschuifbare knoop, een netsuke. En omdat in Japan van bijna alles kunstwerkjes worden gemaakt, gebruikten ze dus men niet zomaar een blokje hout met een paar gaten. Nee, het waren vaak kleine maar prachtig gesneden ivoren of (hard)houten beeldjes. Niet veel groter dan een lucifersdoosje, vaak veel kleiner, maar zo gedetailleerd.
Ik heb al vaak zo’n mooie netsuke gezien op een antiekmarkt, maar nooit gekocht. Omdat ze meestal ver boven mijn budget zijn.
Maar nu heb ik dan toch een kleine en mooie verzameling. Okay, niet in het echt, maar via Pinterest. En ik laat jullie even meegenieten 😉 (Dubbelklik op een foto om te vergroten)

Cadeaubon

bolcom En heeft het klagen bij Bol.com zin gehad? Wel wis en waarachtig!
Al na een paar dagen kreeg ik via Klachtenkompas een reactie van de Klantenservice van Bol.com. In het kort kwam het er op neer dat de klant via de site dan wel kan zien hoe lang een bon geldig is, maar dat zoiets niet te vinden is op het plastic kaartje zelf. En ja, het mocht dan wel allemaal

juridisch goed dichtgespijkerd zijn, maar de mevrouw van Bol.com-Klantenservice begreep wel dat er ergens iets wrikte. En dat je op die manier geen tevreden klanten kweekt. Dus is er inmiddels gezorgd dat ik alsnog de cadeaubon kan inwisselen.

Daarmee ben ik tevreden gesteld. Het ging in dit geval om een bon van 15 Euro. Geen bedrag om failliet te gaan.

Maar goed, de Klantenservice van Bol.com heeft zich van haar beste kant laten zien. En dat wilde ik niet onvermeld laten!

 

Slim bedacht

Garage-met-plantenBij een garage denk je niet onmiddellijk aan welig tierend groen, bloemen en een mooi terrasje.
Maar landschapsarchitect Kazuyuki Ishihara maakte voor de Chelsea Flower Show van dit jaar een prachtige plek voor je auto met daarboven een terras waar je kunt zitten tussen het groen. Elk plekje is benut en beplant met fraai ogende heesters, kleine bomen en planten.
Wat zou het leuk zijn als meer mensen iets dergelijks zouden verzinnen in plaats van de onpersoonlijke parkeerplaatsen met “blikken geluk”

Muurschilderingen

witte-aap Volgens Marthy verdwijnen in Frankrijk steeds meer reclame-muurschilderingen uit het straatbeeld. Dat is jammer, want het staat vaak erg leuk en sommige schilderingen zijn werkelijk prachtig.
Maar in Rotterdam zie ze nu steeds vaker. Toevallig waren we afgelopen week in de Witte de Withstraat. Vroeger een wat louche straat met weinig vertier. Nu een prima plek om gezien te worden, met ontelbare terrasjes waar veelvuldig gebruik van gemaakt wordt. En dan kom je ineens deze aap tegen. Niet verwonderlijk, want hier zit ook het café De Witte Aap, dat door Lonely Planet werd uitgeroepen tot het leukste café ter wereld. Dus daar mag je ook wel een beetje mee te koop lopen… ehh…. staan.

 

 

Strandleven

Het is al weer een lange tijd geleden dat ik aan een challenge meedeed. Maar toen ik het onderwerp “Strandleven” bij Sunday Postcard Art zag, wist meteen dat deze “dikke dames” kaart goed paste in het thema. De dames gaan helemaal uit hun bol bij het idee dat ze naar het strand gaan 😉 😉 😉

It has been quite a long time I participated in Sunday Postcard Art. But when I saw the subject this week is “Beach Life”, I immediately knew My “Big ladies” card has to be shown there. Those ladies are so much thrilled by the idea of going to the beach 😉 😉 😉

Sundaypostcardart

Dubbelklik om te vergroten / Double click to enlarge