Jeugdsentiment van de bovenste plank: Conny Froboess met “zwei kleine Italiener”
Category Archives: Uncategorized
Alles komt weerom
 Bron: 101 Woonideeën |
Herinneren jullie nog het macramé-werk? In de jaren 60 was het enorm populair. Er werden allerlei gemacrameerde spulletjes gemaakt, zoals pothouders, tassen en nog veel meer. Voor geëngageerde cabaretiers stond het synoniem voor een nogal truttig soort vrouw, die daarmee in de weer was. En tijdenlang wilde geen enkele vrouw zich daarmee natuurlijk identificeren. Maar nu is het weer helemaal terug. Truttig of niet!! Dit en nog veel meer is te zien op Pinterest. Klik op de foto of het onderschrift voor meer voorbeelden. |
Deel dit op:
Handig
| Op internet zie je soms dingen waarover ik me zo kan verbazen. Zoals dit:
Het gaat om een plexiglasplaaatje dat je (dure?) tas kunt leggen, zodat hij niet meer doorzakt en zo’n arremoeig tasje wordt. Die truc had ik zelf ook al eens bedacht en toegepast in een uitverkooptas. Tja, voor vele honderden euro´s kun je natuurlijk niet al te veel verwachten 🙁 |
 |
Deel dit op:
Jeugdsentiment
Vorige week las ik hier een stukje over een draagbare cassetterecorder. Leo en ik hadden wel niet dezelfde, maar een Nordmende. En we namen hem mee op reis, naar Griekenland. Met natuurlijk de nodige bandjes. Nou ja, ik denk een stuks of drie hooguit, want meer hadden we er niet. En heel die reis, ruim 8000 kilometers, draaide dat ding en zongen wij mee. Zoals deze bijvoorbeeld:
Deel dit op:
Keurig in het gelid
Soms kan ik jaloers zijn op mensen die hun huis en spulletjes zo keurig netjes georganiseerd hebben. Alles netjes op z’n plaats, netjes gestreken en gevouwen, stapels op kleur en grootte.
Dat werkt bij mij niet zo. Zo nu en dan krijg ik een opruimbui en wordt alles netjes gesorteerd, gestapeld, weggezet of in het gelid zet. Dan bezie ik mijn werk met grote voldoening, om na een week te moeten constateren dat alles toch weer tot een chaotisch geheel is geworden.
Wie met hetzelfde kampt, klikt op de foto voor nog meer opbergideeën. Inspiratie is tenslotte nooit weg, nietwaar?
Bron: Pinterest
Deel dit op:
Sita
| Ruim elf jaar geleden kwam Sita in het gezin van mijn schoonzus. Als een springerige pup, die zich heerlijk op mijn voeten nestelde als ik er was. Die later ons begroette, met een speeltje in haar bek, hengelend naar een aai en zich “brave hond” liet noemen. Want dat was ze. Zelden blaffend, niet opdringerig of bedelend om een koekje. Een keurig opgevoede hond, die ook hier zeer welkom was. |  |
En toen werd ze ziek. Eerst leek alles nog wel goed te komen, maar uiteindelijk werd vorige week de beslissing genomen. Het hele gezin was er bij toen ze een spuitje kreeg en vredig insliep. Wat zal dat gek zijn als we straks bij schoonzus en zwager op bezoek gaan. Ook wij zullen Sita missen.
Deel dit op:
Vega, ff niet!
| Normaal gesproken eten wij niet zo veel vlees. Maar toen ik laatst bij 24Kitchen dit recept voor spareribs zag, wilde ik het toch een keer maken. De eerste keer was voor een etentje met vrienden. Leo maakte de saus en ik de kruidenmix voor het vlees, allemaal geheel volgens het recept. En het was een groot succes. |
 |
Maar ook onze kinderen zouden het wel een lekker recept vinden. Dus maakten we het voor een tweede keer, en ook nu weer werd alles met veel smaak opgegeten. Zelfs schoondochter, die toch lange tijd vegetariër was, maar inmiddels al lang overstag gaat voor een lekker hapje vlees, likte haar vingers af!
Dus bestelden we bij de slager ruim 3 kilo verse spareribs. Dat is een flinke hoeveelheid, al blijven er ook heel veel botjes over. Maar aan die arme biggetjes die er het leven voor moesten laten, daar wil ik liever niet bij stilstaan ……
Ik moet er ook niet aan denken altijd zo veel vlees te eten. Dus doen we het de komende weken weer rustig aan en lassen we wat vega-dagen in.
Deel dit op:
Elisabeth
Opeens kwam dit liedje in mijn herinnering, tijdens een wandeling. Waarom? Geen idee! Ik ken eigenlijk alleen de Nederlandse versie, maar die heb ik op internet niet kunnen achterhalen. Daarom dus maar deze, het filmpje is ook wel grappig:
Deel dit op:
Rode rozen
Hier worden nogregelmatig vinylplaten gedraaid en dit nummer van Hildergard Knef heb ik altijd prachtig gevonden en het blijft boeien:
Deel dit op:
Vooroordeel
Naar aanleiding van het overlijden van Ellen Blazer werd laatst midden in de nacht de uitzending “Schitterend in de schaduw” uitgezonden. Ik keek ernaar vanuit mijn bed. Het was interessant, maar op een bepaald moment ook heel opmerkelijk. Of had ik dat nou gedroomd? Ik bekeek de uitzending nogmaals via “Uitzending gemist” en nee hoor, gedroomd had ik helemaal niet. In de 23e minuut gebeurde het. Sonja bekende dat zij en Ellen Blazer bij een sollicitatie van een redacteur toch wel even twijfels hadden of ze hem zouden aannemen. Waarom die twijfel? Had de man iets misdaan? Welnee, maar ja hij reed wel in een Opel……
Sonja, die propageerde dat alles moest kunnen, dat we onbevooroordeeld de mensen om ons heen moesten bekijken, die liet zich bijna leiden door het vooroordeel dat iemand met een Opel toch niet zou kunnen. En daar viel Sonja bij mij volledig door de mand.
Hier is de uitzending nogmaals te zien. Heb je geen geduld om alles te bekijken, schuif dan snel door naar de 23e minuut!
