| Een paar zelfgebakken koekjes, verpakt in een gezellig, ook zelfgemaakt, doosje. Dat is toch een leuk aardigheidje als je op visite gaat? Voor de koekjes gebruikte ik dit recept. Ik heb ze al vaker gemaakt en ze zijn heerlijk! Een verpakking matzes bracht me op het idee voor het doosje. Het was eerst wat puzzelen, rekenen en nauwkeurig uitmeten om het doosje te tekenen en uit te snijden.
|
 |
Het is nog steeds tobben met het openbaar vervoer en de OV-chip. Dit maakten wij afgelopen weekend mee.
We gingen naar Den Haag, met de Randstadrail. Dat verliep allemaal vlekkeloos. Maar terug was een heel ander verhaal.
Halverwege de tramrit naar het Centraal Station van Den Haag werd plotseling gemeld dat de tram niet verder ging in verband met werkzaamheden. We stonden op de Brouwersgracht en er zou een bus komen. Bijna vergaten we nog uit te checken. De bus kwam na ongeveer een kwartiertje. We checkten weer in en reden naar het Centraal Station. En natuurlijk checkten we uit.
Den Haag Centraal wordt verbouwd. Maar nergens stond aangegeven hoe we nu weer bij de trein konden komen. Op goed geluk liepen we andere mensen achterna en ja, daar was de trap naar het station. Je zult maar buitenlander zijn, dan zoek je je een ongeluk.
De trein naar Rotterdam was net vertrokken, dus besloten we ook weer met de Randstadrail terug te gaan. Bij de scanpaal scande ik mijn OV-chipkaart en Leo natuurlijk de zijne. Maar bij controle onderweg bleek dat Leo niet was ingecheckt. Uiteraard protesteerde hij en ik vertelde de controleur dat ik zeker wist dat hij wel ingecheckt had. “Dat kunt u niet weten, want je moet ook zien of je ingecheckt hebt. Die kaart voor die paal houen is niet voldoende”, kreeg ik te horen van de controleur. Oh…, dat wisten we niet. Lekker praktisch als het druk is. Dat er op die displays steeds iets anders staat, maakt het er ook niet duidelijker op.
Leo kreeg een behoorlijke boete en stak zijn ongenoegen daarover niet onder stoelen of banken. Hij werd behandeld als een notoire bedrieger en dat schoot hem behoorlijk in het verkeerde keelgat. Gelukkig kon ik hem een beetje kalmeren. In zo’n situatie heeft al dat palaver geen zin.
Bij het overstappen op station Beurs hebben we meteen een uitdraai van zijn OV-chipkaart gemaakt. En wat blijkt, hij heeft rond 22.50 uitgecheckt (dat zal dus in de bus geweest zijn) en om 23.00 uur heeft hij weer uitgecheckt. Rara, hoe kan dat?
Inmiddels is er een behoorlijk pissige brief naar de afdeling Veiligheid van de RET gegaan. Want die boete accepteren we niet. Dit muisje krijgt dus nog een staartje.
En we gaan de klacht hier melden:
Nee, wij zijn niet van die klussers. Voor ons is de Gamma, Karwei of Praxis geen eldorado, eerder een hopeloze zoektocht. En als er als eens iets geklust moet worden, dan roepen we toch liever de hulp van een expert in.
En voor grote klussen natuurlijk helemaal. Zoals bij het verbouwen van de badkamer. Wekenlang waren er mannen aan het breken, boren en timmeren, tegelen, werden leidingen verlegd en kranen gemonteerd. Maar uiteindelijke alle rommel meer dan waard!!
Dit was de achtereenvolgens de oude situatie, het slopen en de nieuwe badkamer (klik op de foto voor een vergroting).
En wie niet genoeg kan krijgen van de rotzooi bij een ander, kan deze week ook nog kijken bij Stuureenfoto.
| Eén keer per jaar krijgen wij een uitnodiging voor een dagje uit met de oud-gedienden van Heineken, het bedrijf waar Leo werkte. Acht dagen lang rijden er zo’n vier of vijf bussen met oud medewerkers van alle rangen (met hun partners) naar een of andere leuke bezienswaardigheid. Er wordt gelachen, gepraat en oude herinneringen opgehaald. Vanzelfsprekend is bij zo’n bedrijf het eten en drinken goed verzorgd. Dit jaar dronken we koffie in Montfoort, waarna de bussen naar Boerinn in Kamerik reden. Na een lunch kon je boerengolfen, creatief met hooi aan de slag, wandelen of, zoals wij deden, kijken hoe kaas wordt gemaakt. Op de foto roert Ineke, vrouw van oud-collega Teun, in de wrongel om een mooi minikaasje te maken. In de Klaveet in Achterveld stond weer een heerlijk hapjesbuffet klaar en werd later ook het diner geserveerd. Er was gezellige muziek, zodat we konden laten zien hoe fit en lenig we nog steeds zijn. En na de koffie werden we uitgezwaaid door het bedienend personeel. |
 |
Zulke dagen worden al jaren met veel enthousiasme georganiseerd en verzorgd door de vrijwilligers Cor, Lou, Piet en Piet. En daar wilde ik ze nu een keer extra voor bedanken. Want het is telkens weer heel gezellig. Hopelijk komen er nog veel van deze vrolijke dagen.
Afgelopen weekend hoorde ik dat er zoveel kinderen verdwaald waren op het strand.
Ik zit al lang niet meer in de kleine kinderen en oma ben ik nog niet, dus het is gene probleem voor mij. Toch vond ik het vreemd dat kinderen juist nu kwijt raken. Pappie en mammie hebben vast hun smartphone mee naar het strand genomen, dus waarom geen armbandje gemaakt met daarop hun telefoonnummer. Raakt je kind dan kwijt, dan kan het iemand laten bellen en kun jij je kind ophalen.
Dat ik niet alleen zo’n slim idee had, bewijst deze tip, van een “Lazy mom”. Zij levert er zelfs de nummerkralen bij.
Vorige week gingen we naar de Floriade in Venlo. We hadden lekker weer, best al een beetje warm na een koud weekend.
Het terrein is supergroot, met zoveel bezienswaardig dat je er wel een paar dagen zoet kunt brengen. Maar voor die ene dag kozen wij vooral voor de landenstands. Al waren de meeste meer souvenirwinkel dan bloemenstand.
Leo en ik herinnerden ons de Floriade van Rotterdam in 1960. Natuurlijk keken we toen met onze ogen van die tijd. Maar het leek ons destijds toch minder gericht op zakendoen dan nu. Desondanks hebben we ons goed geamuseerd.
Hier twee foto’s die laten zien dat groot altijd nog groter kan:
 |
 |
Jacqueline en Bettie hielden vol en stuurden ook deze week weer een woord in. Met de gegeven letters was het moeilijk een een woord te vinden, maar het lukte Bettie om de hoogste score te behalen. Zij legde op A13 V het woord GEN, dat 15 punten opleverde. Omdat dit de laatste ronde is, staan hieronder de woorden en de eindscore.
Van alle deelnemers heeft Ria S. met 493 punten het hoogste aantal punten verzameld.
PS:
Alle scores worden met een speciaal voor Scrabblepartijen geschreven programma gecontroleerd. Daarmee is de hoogst haalbare score te vinden en speelt (buiten mededinging) ook de computer mee, die ik Meester EINSTEIN heb genoemd.
Hij gaf aan dat er een nog hogere score te behalen was, namelijk DER (op H11 horizontaal), dat 19 punten zou hebben opgeleverd.
Helaas bleek in de praktijk dat het spel toch te traag en weinig spannend was. Iedereen die heeft meegedaan, wil ik hartelijk bedanken.
Ik heb veel tijd en werk in de voorbereiding en uitwerking gestoken en daar ook veel plezier aan beleefd. Desondanks heb ik besloten geen nieuw spel te starten. Dit was dus het einde van Knutzels’ Duplicate Spel.
 |
De zon lokt iedereen naar buiten. Ook de kinderen, die nu weer volop buiten spelen. Toen ik van het boodschappen doen terug kwam, kwam ik langs de kinderspeelplaats. Er werd gebald en gerend, van de glijbaan gegleeën en met water gespeeld. Wat kinderen hadden bellenblaas en erbij stond een jongetje van drie turven hoog. Hij was helemaal weg van die mooie gekleurde bellen, die weg dreven op de wind. |
Plotseling rende hij er een achterna. Rakelings schoot hij voor me langs, in de hoop die fragiele bel te vangen. Maar helaas, die spatte uiteen op een struik. Verbaasd hief hij zijn handjes op en keek me aan. “Nou is tie ineens weg, hoe kan dat nou….?”
Kom je op televisie, denken ze meteen dat je alles weet. Deze dame heeft een beetje moeite met het aantal eieren in een dozijn.
De volhouders deze week waren Jacqueline en Bettie. Zij stuurden deze woorden in:
Jacqueline behaalde de hoogste score en haar woord “DROEF” (D4 Ver.) wordt gelegd.
De gevonden woorden kunnen uitsluitend met onderstaand formulier worden ingezonden. De inzendtermijn sluit op woensdagavond as. om 24.00 uur.
Nieuwkomers zijn altijd welkom. Zij worden geacht in de niet gespeelde rondes de laagste score te hebben behaald.
Fout: Contact formulier niet gevonden.
PS:
Alle scores worden met een speciaal voor Scrabblepartijen geschreven programma gecontroleerd. Daarmee is de hoogst haalbare score te vinden en speelt (buiten mededinging) ook de computer mee, die ik Meester EINSTEIN heb genoemd.
Mr. EINSTEIN was deze week echter niet in staat de score van Jacqueline te overtreffen.
