Pinterest

Wie veel reist, kan veel verhalen. Een nieuw gezegde zou kunnen luiden: Wie veel surft op internet, kan veel ontdekken.
Sinds kort heb ik me aangemeld bij Pinterest en ben ik te volgen. Maar natuurlijk volg ik ook anderen en kom ik regelmatig “internetkennissen” tegen.
Van alles is er te vinden, van handige gadgets tot prachtige taarten, recepten, haakpatronen of super-de-luxe ingerichte huizen.
Zoals met zoveel nieuws op internet, moet ik nog een beetje wennen en mezelf eigen maken hoe en wat ik er mee moet. En wat anderen er mee doen. Maar het is vooral een leuk (maar tijdrovend) tijdverdrijf. Heerlijk om al surfend te verdwalen en te weten dat, hoe ver je ook bent, je gewoon de computer uit moet zetten om meteen weer veilig thuis te zijn.
 

 

Nog eens de Eiffeltoren

Laatst stond hier een stukje over ons bezoek aan de Eiffeltoren.
Bij het zien van de enorme constructie vroegen wij ons af hoe hij in die tijd gebouwd was. En hoewel er toen natuurlijk nog geen You Tube was, heeft iemand toch foto’s gemaakt van de opbouw en werd hiermee dit filmpje gemaakt:

Hier nog een een paar getallen :
De Eiffeltoren werd in 1889 ingehuldigd. De 7300 ton zware metalen constructie, bestaande uit 18.000 stukken metaal, wordt bijeen gehouden door 2,5 miljoen klinknagels.

Het schilderwerk beslaat 2000.000 vierkante meters. Een complete verfbeurt duurt ongeveer 2 jaar, waarbij 60 ton verf wordt gesmeerd.
Daarbij verbruiken de schilders 50 kilometer “levenslijn”om zich te zekeren, 2 hectare netten om de verfschilfers op te vangen en 2.000 paar handschoenen.

Handig??

Nooit geweten dat er bananensnijders, paprikasnijders, aardbeienschijfjesmakers, avocadoverdelers en nog veel meer “handige” gadgets zijn, zelfs in diverse uitvoeringen. Waar je hele zooi laat, staat niet in de beschrijving. Ik neem aan dat je dan een keuken met 17 ladenkasten moet hebben. En dan zoek je je weer helemaal suf omdat je niet meer weet waar je de aarbeienschijfjessnijder hebt gelaten. Ik hou het dus maar gewoon bij dat handige keukenmesje.  

Maar kijk toch maar eens even op deze site, al is het alleen al om de hilarische commentaren op de bananensnijder.

 

 

Oneerlijk verdeeld

De ene mens trapt aardig tegen een balletje en verdient daar een fenomenaal salaris mee, de andere sappelt al zijn leven lang voor een armzalig loontje. Nee het is niet eerlijk verdeeld in deze wereld.
Dat een voetballer een behoorlijk salaris kan verdienen als hij goed speelt en daar vele honderdduizenden plezier mee doet, vind ik nog wel te begrijpen. Maar de salarissen die nu worden betaald, zijn naar mijn gevoel totaal buitenproportioneel.
De schoonmaker, die het spelershonk en de toiletten schoonmaakt, moet voor zo´n bedrag vele jaren werken.

Berlijn

We waren al eerder in Berlijn, maar dit keer bekeken we geheel andere dingen dan de eerste keer. Zo’n eerste keer is toch vooral een beetje het nalopen van de diverse toeristische bezienswaardigheden. Nu hadden we een andere agenda, al ontkom je natuurlijk niet aan de “niet te missen plekken”. Zoals dit dus: de Karl-Marx-Allee. Een superbrede boulevard, met enorme “arbeiderspaleizen”.
Wat ik me altijd afvraag, is hoe ziet dat er van binnen uit? Dat kregen we jammer genoeg niet te zien. Maar van buiten oogt het zeker imposant.

Ouwe tijd

Laatst plaatste Bettie een blogje over een schrijfmachine die ze op een rommelmarkt gekocht had. Och ja, zo’n machine met lint, in twee kleuren. Als het op was, kon je de rol verwisselen. Het was een beetje prutsen en je vingers zagen al snel helemaal zwart, of zwart/rood als het lint tweekleurig was.
Later kwam de elektrische schrijfmachine, al snel gevolgd door zo’n machine met een bolletje, van IBM. En de uitvinding van Tipp-ex, waarmee je foute aanslagen kon uitwissen. Wat een vooruitgang en wat een geruststelling dat je niet meer hoefde stuffen.
En oh, wat hebben mijn collega’s en ik, moderne secretaresses die van de hoed en de rand wisten, toch moeten gieren om die wat oudere uitzendkracht, die helemaal geen raad wist met zo’n klein wit velletje.
 

Jaren later zat ik, als herintreedster, zelf te stuntelen, met schaamrode kaken, met een computer waarop ik met geen mogelijkheid mijn net getypte document van het scherm afkreeg. Misschien zaten daar ook wel jonge meiden zich te bescheuren achter de schermen.
Maar ach, gelukkig is het met die computer nog wel goed gekomen.

De 1000ste

Dit moet ongeveer mijn 1000ste blog zijn. Heel precies kan ik het niet nakijken, want er staan ook altijd wat concepten klaar.
1000 keer iets te melden hebben, het lijkt heel veel. Maar toch kost het me niet zo veel moeite om elke dag weer iets nieuws te verzinnen.
Niet altijd ben ik origineel, want ik pluk ook regelmatig wat van andere sites en zoek op YouTube naar leuke filmpjes.

Maar ik vind het nog steeds leuk om over kleine dingen een stukje te schrijven, er een foto bij te zoeken. Vaak ontstaat er zomaar een idee voor een blogje., soms is het een beetje ploeteren en kamp ik met een “bloggersbock”.
Och, het is allemaal niet zo heel erg belangrijk. Maar het houdt me van de straat. En nog belangrijker, het houdt mijn geest scherp.
Goeie reden om dit feit te memoreren, toch?

Gezegdes

Als ik vroeger iets moest schoonmaken, en het lukte niet al te best, dan zei mijn moeder “je moet ook ellebogenvet gebruiken”. Ze bedoelde dat ik het stevig onderhanden moest nemen.
Altijd heb ik gedacht dat mijn moeder het zelf verzonnen had, maar laatst las ik in een Engels blog dat iemand iets in elkaar had gezet, met spijkers en “a little ellbowgrease”. Dat ellebogenvet schijnt dus internationaal te zijn.
ik vraag me af of er nog meer van zulke gezegdes zijn. Weet iemand er een paar?