Die mocht zelf niet doorleren, hoewel ze dat graag had gewild. Ze moest op elfjarige leeftijd “in een dienstje” omdat mijn opa na de dood van zijn vrouw het geld bitter nodig had. Maar ja, dat was in 1919, dus echt andere tijden.
Toen mijn zus in 1942 van de lagere school kwam, ging ze naar de HBS. En ik ging naar de MULO. En reken maar dat mama (en op de achtergrond papa) er streng op toezagen dat je je best deed. Mijn moeder was dan ook een Dolle Mina avant la lettre en daar ben ik best trots op. Ik wist dus al lang dat “Marie wijzer moet worden”.
Category Archives: Uncategorized
Musea in Nederland
Al een tijdje wil ik een regelmatig terugkerend blog wijden aan wat er al zoal in Nederlandse musea te vinden is. Van Groningen tot Maastricht, van Enschede tot Hoek van Holland. De grote musea kennen we wel, maar er zijn er nog zoveel meer.
Vandaag staat in de schijnwerpers:
Het Boomkwekerijmuseum in Boskoop
Hand-made
![]() |
Zo heet dus de tentoonstellingin Museum Boijmans-van Beuningen en het is een ode aan het ambachtelijk product. Er is van alles te zien, van woest gebreide truien, fragiel snijwerk, grote stoere meubelen en oud en eigentijds zilverwerk. Mooi en ruimtelijk opgezet en -héél belangrijk- duidelijke uitleg wat alles is. De tentoonstelling loopt nog tot en met 20 mei, dus wil je hem nog zien, moet je toch een beetje voort maken.Het kamerscherm hiernaast lijkt oud, maar bij nader inzien is het van deze tijd en ontworpen door een Nederlands ontwerpbureau.
De mandjes hieronder zijn gemaakt van gespleten wilgentenen (fijnscheen), maar zo fijntjes en ontroerend mooi van vorm. Esmé Hofman is de enige in Nederland die deze techniek beheerst. |
Weerzien
| We gingen gisteren naar Museum Boijmans-van Beuningen om de tentoonstelling “Handmade” te zien. Daarover vertel ik later meer. Maar direct bij de ingang wachtte me een leuke verrassing. Van 1971 tot aan de geboorte van onze oudste in 1976 werkte ik als secretaresse van de afdeling Moderne Kunst in Museum Boijmans. Aan de toenmalige hoofdconservator, Mevrouw Renilde Hammacher, is nu, ter gelegenheid van haar 100e verjaardag, een tentoonstelling gewijd. Met affiches, foto’s, catalogi, brieven en een video met een vrij recent interview. In een aantal zalen boven waren door haar aangeworven kunstwerken tentoongesteld. Daar lag de catalogus van “De metamorfose van het object”, de eerste tentoonstelling waaraan ik meewerkte. Er waren foto’s en affiches van tentoonstellingen zoals Jime Dine en George Segal, die ik vanaf het begin heb zien opbouwen. |
![]() |
En toen ontdekte ik ineens voor een brief, die nog door mij getypt was. De referentie MK-RH/EH 76/36/4 liet aan duidelijkheid niets te wensen over.

En al is het museum nu totaal veranderd en raak ik er zelfs de weg een beetje kwijt, ik denk nog altijd met veel plezier terug aan die leuke jaren. Het was een topbaan!!
Zing mee!
Het idee van een Kroningslied was misschien wel leuk bedacht, maar viel in de praktijk toch wel een beetje tegen. Maar waarom zingen wij niet gewoon ons volkslied, het Wilhelmus?
Helaas hebben wij niet de met de tekst bedrukte bierglazen bij de hand. Die zijn slechts in New York en omstreken uitgereikt door de bekende brouwer van heerlijk helder bier. Daarom geef ik de tekst hieronder, zodat we toch allemaal uit volle borst kunnen meezingen:
Wilhelmus van Nassouwe
Ben ick van Duytschen bloet,
Den Vaderlant getrouwe
Blyf ick tot in den doot:
Een Prince van Oraengien
Ben ick vrij onverveert,
Den Coninck van Hispaengien
Heb ick altijt gheeert.
Mijn Schilt ende betrouwen
Sijt ghy, o Godt mijn Heer,
Op u soo wil ick bouwen
Verlaet mij nimmermeer:
Dat ick doch vroom mach blijven
V dienaer taller stondt,
Die Tyranny verdrijven,
Die my mijn hert doorwondt.
Oranje-verzameling
Nee, zelf heb ik geen verzameling over het Oranjehuis. Maar sommige mensen verzamelen echt alles van het koningshuis. Zoals een mevrouw, die haar verzameling schonk aan de heemkundekring Vehchele. Boeken, beeldjes, munten, postzegels, een enorme collectie van meer dan 15000 items van Koningin Emma tot aan Willem-Alexander en Maxima.
Meer dan twee jaar is men bezig geweest om alles te inventariseren. En nu, bij de troonswisseling, wordt een gedeelte tentoongesteld. Tot en met 12 mei kun je de tentoonstelling bezoeken.
Oranje vaasje
Bij mijn schoonouders thuis stond ergens in een kast een klein oranje vaasje. Ik vond het toevallig en was er weg van. Het was het “bevrijdingsvaasje”, dat meteen na de oorlog werd ontworpen door A.D. Copier en vervaardigd door Koninklijke Leerdam. Na het overlijden van mijn schoonmoeder kreeg ik het en nu staat het bij ons thuis. Niet meer verstopt, maar duidelijk te pronk op een plank.
Oranje
Nog een week en dan is er de troonswisseling. Dus heb ik bedacht dat vanaf vandaag tot en met volgende week dinsdag al mijn blogjes enigszins “oranjegekleurd” zullen zijn, dan wel iets met het koningshuis te maken hebben.
Deze gezellig oranje verzameling vond ik laatst op de rommelmarkt in Rotterdam. Ik weet eigenlijk niet of er veel belangstelling voor was, maar het stond zo knus bij elkaar. Een verzameling 70-er jaren spul.
Appelstrudel
Diverse recepten ken ik van Apfelstrudel. Het leek me altijd zo’n ingewikkeld gebak. Maar hier is het gewoon een fluitje van een cent. Zal ik het dan toch maar eens proberen?
Salaris
| Koning van Nederland. Zo’n baan gun je toch niemand. Je mag niet zeggen wat je wilt, niet doen wat je wilt, niet beslissen waar je je vakantiehuis bouwt. Daarbij wordt alles wat je doet, zegt of laat op een goudschaaltje gewogen. Altijd types die er een mening over hebben. Het interview van gisteravond was nog niet opgenomen, of er kwam al commentaar. Hij is geen protocolfetisjist, zegt hij zelf. Laat de mensen me maar noemen zoals ze willen, dat stelt gerust. Nou, dat mocht ook weer niet, want juist dat protocol gaf status, las ik. Maar als ie op zijn strepen gaat staan, wat dan? En dan nu ook nog alle gemekker over zijn salaris, dat te hoog is en waarover hij geen belasting betaalt. Nou vergeleken bij sommige managerssalarissen zijn die ruim acht ton maar een schijntje. |
Neem nou mw. H. Verhagen van PostNL. Vanmorgen las ik dat mevrouw dit jaar wordt gekort op haar salaris met 360.000,00 euro. Dat voelt ze niet zo hoor, want er blijven nog 1.094.000,00 euro over. Maar mw. Verhagen kan zich wél vrij bewegen, beslissen waar ze gaat of staat, wonen of vakantie vieren waar en met wie ze wil. Net als tientallen andere topverdieners, die vrij “anoniem” door het leven gaan. Geen haan die er naar kraait als ze eens uit de band springen of scheef schaatsen. Ze kunnen riante bedragen opzij leggen voor een pensioen op hun 60e, terwijl een koning geen pensioenleeftijd kent.
Koning, helemaal geen baan om jaloers op te zijn!








