Het weekend belooft weer mooi te worden. Geen regen, geen druilerigheid. Dus goed weer om een flinke wandeling te maken. Over het strand, maar zeker ook door het bos. Want dat is nu op zijn mooist, met alle herfstkleuren. 
En wil je nog meer herfstkleuren, kijk dan deze week bij Stuureenfoto. En ook jouw foto kan daar bij staan. Doe mee!
Telkens realiseren we ons hoe duur buiten de deur eten in Nederland is. In Frankrijk gingen we vaak ‘s-middags lunchen. In zo’n klein restaurant, zonder sterren of capsjones. En telkens werden we verrast door de kok.
Dit was bijvoorbeeld zo’n menu. Alles vers bereid, met paté vergezeld van een heerlijke uiencompote. Daarna koolvis in een mooie saus, met aardappelen en kastanjes. Toe een superluxe koffie met mini taartje, ijs en île flottante. We dronken er een karafje witte wijn bij. Water werd meteen van het huis geserveerd.
Wil je weten hoeveel we moesten, afrekenen? Nog geen 35,00 euro, voor twee personen. Dat valt toch mee, nietwaar? Kom daar hier eens om….
| Op zijn dagelijkse wandeling verzamelde zwager de walnoten die onderweg uit de boom vielen. Zonde om te laten verrotten, nietwaar?
Eén zak werd een tas, twee tassen, een flinke doos. Inmiddels is er een flinke voorraad, waar hij met gulle hand van uitdeelt. Kijk maar eens wat een enorme zak hier staat. Vol met heerlijke walnoten, zo van de boom. En ook wij hebben al hier een daar wat van die fijne voorraad uitgedeeld. |
 |
 |
Dat wordt de komende weken regelmatig walnoten op het menu. Bietjes met walnoten, witlofsalade met walnoten of walnoten-brocolliquiche.
Vandaag om te beginnen maar eens walnoten-bananencake gebakken. Mmmmm!!!!! Misschien hebben jullie wel een lekker recept, dat wij beslist eens zouden moeten proberen. Dan mag je me dat gewoon mailen: knutzels@knutzels.nl |
Alweer een tijdje geleden ging ik met schoondochter naar Apeldoorn. Voornamelijk voor de tentoonstelling over Sisi, maar we keken ook nog wat verder rond op Paleis Het Loo.
Zo kwamen we in de stallen terecht, waar verschillende auto’s van de Koninklijke familie stonden gestald. Nee, helaas niet de Ferrari van Bernhard, maar wel deze rode auto. Een grappige trapauto, die prins Claus gemaakt heeft voor zijn kinderen. Wat moet dat leuk zijn geweest, om rond Drakesteijn te “scheuren” in je eigen autootje.
Kijk ook eens bij Stuureenfoto, waar het weekthema natuurlijk ook auto’s is. En doe ook mee, want iedereen is welkom.
Al snuffelend op Pinterest kwam ik regelmatig prachtige voorbeelden van posters en oude reclames tegen. Ik hou van die oude platen met een heel eigen sfeer. En ach, dat verzamelen op Pinterest kost wel tijd, maar geen (fysieke) ruimte en dus maakte ik een bord aan. Daarop staan inmiddels meer dan 700 verschillende reclames, in de vorm van posters, omslagen van catalogi en boeken.
Hieronder een kleine greep uit mijn collectie. (klik op de foto voor een grotere afbeelding)
Wie nog meer wil zien klikt hier.
We huurden een gite in Frankrijk. Een oude molen, prachtig gerestaureerd en aangepast aan de wensen van deze tijd. Het adres was zo afgelegen, dat we het alleen met de coördinaten op Google Earth konden vinden. Wat je noemt “een heerlijk rustig adres”. Zo rustig zelfs, dat we er geen telefoonverbinding hadden. Wifi, dat dan weer wel…
Maar het was er heerlijk. ‘s-Morgens meteen het bos in en ‘s-avonds een prachtige sterrennacht. En de maan natuurlijk. De eerste nacht scheen hij recht in ons gezicht, want dikke gordijnen, daar deed de eigenaar niet aan. Natuurlijk waren er wel luiken, maar dat vind ik zelf altijd nogal een opgesloten gevoel. Die lieten we dus open.
En als extra bonus die schitterende bloedmaan, waar we bijna de hele nacht koukleumend voor het raam of warm ingepakt onder het dekbed naar hebben liggen kijken. Het was maar een week, maar met heel veel herinneringen.
| Zulk mooi weer de laatste dagen. Dus regelmatig er op uit, frisse lucht insnuiven en genieten van de mooie herfstkleuren!
Niet met de fiets, maar gewoon, lekker wandelen. |
 |
Zo’n mooie stapel hout als voorraad in de tuin. Dat moet een goed gevoel geven. Dan weet je dat je lekker warm de winter doorkomt. Avond na avond genieten van flakkerende vlammetjes in de houtkachel of open haard. En dan is het met recht goed rusten na noeste arbeid.
Er is natuurlijk ook van alles mee te maken. En dat hoop ik terug te zien bij Stuureenfoto, waar hout ook het weekthema is.
 |
Wat me in dit digitale tijdperk zo irriteert, is dat alles zo onpersoonlijk is geworden. Overal worden mensen vervangen door computers. En computers denken niet, die registreren. Neem nou de nieuwe maatregel bij onze bibliotheek. Daar wordt paal en perk gesteld aan “rood” staan. Heel begrijpelijk. Ik heb wel meegemaakt dat mensen meer dan dertig euro rood stonden en dan nog niet wilden en/of konden betalen. De bieb is geen bankinstelling, dus is het tegenwoordig boter bij de vis. |
Nou stond ik ook in het krijt. Voor het enorme bedrag van 20 eurocent! Maar dat maakte wel dat ik via internet (OK, ook met de computer) geen boeken meer kon reserveren, dan wel kon zoeken in de database van de bieb. En dat ergerde me uitermate.
Ik ben, denk ik, zo’n dikke 55 jaar lid van de bieb. Niet altijd bracht ik mijn boeken op tijd terug, maar de boetes die ik kreeg, heb ik altijd netjes betaald. Soms had ik niet genoeg geld bij me, en kon ik de volgende keer betalen. Maar nu is het dus over en sluiten als er ook maar iets openstaat. Nou ja, het is niet anders. Geen enorm probleem, maar wel een kleine ergernis.
Voortaan dus op tijd terugbrengen of verlengen (via internet, ja, ja, dat dan wel weer wel 😉 ) !
Wat een geluk als je een bedrijf vindt waar je service krijgt. Neem nou zoiets als internet. Een niet meer weg te denken onderdeel van ons leven. Niet van het allergrootste levensbelang, maar als het niet meer werkt, dan voel je je toch erg onthand.
Wij hebben internet via XS4ALL, die ons ook het nieuwe modem levert. Dat werd gisteren om kwart voor zes bezorgd. Een doos ter grootte van een flinke gebaksdoos, met daarin een apparaat, splitters, stekkers en diverse kabels met uiteinden in bescheiden grijs, keurig zwart en frivool oranje. Gewone rechttoe kabels, maar ook een kabel met daaraan weer een splitsing. En een handleiding voor telefoon en internet, waar ik zo één, twee, drie geen wijs uit kon. Het zweet brak me uit. Hoe moest dat nou? Ik vroeg me af of John Bossen van XS4ALL, zoals beloofd, nog zou bellen?
Maar kijk, ik had die doos nog niet uitgepakt, of daar belde John al. “Ik zie dat het modem bij u bezorgd is. Zullen het nu even installeren?” Toen ik zei dat het me eigenlijk niet uitkwam, was dat geen probleem. Wanneer schikte het wel? Nou, zou het vandaag zo rond tienen kunnen? “Natuurlijk!”
En vanmorgen, even na tienen ging de telefoon weer. En ja hoor, met geduld en John’s duidelijk uitleg lukte het me om ons nieuwe modem keurig aan de praat te krijgen. In nog geen drie kwartier stond het modem weer bovenop de boekenkast en hadden we weer internet. “Fluitje van ’n cent”, zeg ik nu lachend 😀
Maar dan wel dankzij de prima service van XS4ALL. Nogmaals bedankt John!
