| Het ontbreken of het toevoegen van een komma kan de tekst helemaal veranderen. Vorige week kwam dat nog eens duidelijk naar voren bij een vraag in Twee voor Twaalf. Kijk maar naar het voorbeeld hiernaast. |  |
Onderstaande tekst las ik afgelopen vrijdag in NRC Next. Het artikel ging over de op staande voet ontslagen topman van de NS en zijn kansen op een nieuwe baan.
Bedoelde de journalist nou dat ie de pot op kan? Of was hij een streepje vergeten?
 |
Nee hoor, niks te hard gereden of iets anders fout gedaan. Ik zelf heb geen bekeuring, gelukkig maar. Maar je hoort de laatste tijd steeds meer over “boetes” die betaald moeten worden. De banken moeten miljarden betalen, |
Nederland moet de Europese Unie betalen, bedrijven worden beboet enzovoort, enzovoort. Waar blijft al dat geld? Wie legt die boetes op en waarvoor? En waar wordt dat geld dan aan besteed? Want het gaat natuurlijk niet om een paar euro. Nee, de miljarden vliegen je om de oren.
Een heleboel vragen, maar geen antwoorden. Of weet jij het wel?
Soms lijkt het wel of instanties een soort van rookgordijn willen optrekken. Jaren lang kwam gas en licht van het Gemeentelijk Energie Bedrijf, kortweg GEB. Het GEB werd Eneco. Tot een aantal jaren geleden inde dat bedrijf ook de waterschapsbelasting en de kosten voor het waterverbruik. Dat moest allemaal anders. Het water wordt sindsdien geleverd door Evides en de waterschapsbelasting moesten we betalen via het Hoogheemraadschap Schieland, dat later samenging met het Hoogheemraadschap Krimpenerwaard en de naam veranderde in Hoogheemraadschap Schieland en Krimpenerwaard.
De inning van de waterschapsbelasting wordt nu echter gedaan door de Regionale Belasting Groep. De aanslagen die wij jaarlijks ontvangen bestaan uit minimaal 2 druk bedrukte A4-tjes, vergezeld van het (on)nodige andere kleurige drukwerk. Maar toen ik laatst wat van die post opborg, moest ik echt even zoeken naar het jaar van de aanslag. Die staat niet duidelijk ergens rechtsboven, maar enigszins verscholen middenin. Zou dat zijn om je alert te houden?
En hoe is het verder met Eneco? Die levert ons nog steeds gas en elektriciteit en stuurt ons dan een jaarnota van ook weer ettelijke A4-tjes. Want de specificaties worden als maar langer. De meterstanden geven we trouwens per e-mail door aan de netbeheerder, en die heet Stedin, en plaatst ook de meters.
Kun je het nog volgen? Nou ik eigenlijk niet. Onze administratie is inmiddels net zo gecompliceerd en uitgebreid als die van een klein bedrijf vroeger. Wie wat is en hoe beheert, factureert, berekent en plaatst, is me al lang niet meer zo duidelijk. En stiekem geloof ik dat al die rookgordijnen met opzet worden opgetrokken, zodat de burger niet meer weet van hoe of wat. En denkt “Acht, laat maar!”
| Wat zijn we toch druk met het weer. Het is te warm of te koud voor de tijd van het jaar, het regent te veel, te weinig, te hard.Afgelopen vrijdag was het inderdaad ineens bloedheet, nadat we een paar dagen er voor nog dachten dat de herfst begonnen was. En meteen paniek!!!
Waarschuwingen over onweer, hevige windvlagen, code geel. Waarom genieten we nou niet gewoon van wat er is. Want veranderen kunnen we het toch niet. |
 |
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
De vrucht valt plotseling van de boom, |
Een materiaal dat we dagelijks gebruiken: glas. Het kent vele verschijningsvormen, als gebruiksvoorwerp, soms gemaakt voor speciale gelegenheden. Nuttig, foeilelijk, sprookjesachtig mooi. In allerlei kleuren of volkomen kleurloos.
Deze foto maakte ik in Venetië, de stad die wereldberoemd is om zijn Muranoglas, dat je overal en in alle vormen kunt kopen.
Glas is ook het onderwerp deze week bij Stuureenfoto.
Enthousiast begonnen met de moestuintjes, zoals zovelen, maar inmiddels tot de ontdekking gekomen dat mijn groene vingers toch minder groen zijn. Een deel van de kleine potjes hebben het leven gelaten. De radijs bleef bij dunne sprietjes, geen knolletje te ontdekken. Spinazie kwam nauwelijks op en andijvie deed het aanvankelijk prima, maar verlepte na een paar weken. En toch gaf ik ze regelmatig water, sprak ze toe, aaide ze zelfs zo nu en dan. Kortom, ik heb ze met liefde opgekweekt!
| Het lijkt heel wat. Maar dit is over van mijn vele pogingen: zes tot zeven worteltjes, die er wel heel veel belovend uitzien, drie tomatenplanten, wat peterselie en wat basilicum. Alles natuurlijk onbespoten en zuiver biologisch!! Maar helaas niet genoeg. Dat wordt dus hongeren deze zomer of toch maar weer kopen bij de grootgrutter.
Nee, dan die knoepers van radijzen bij Bettie. Je zou er jaloers op worden 😉 😉 😉 |
 |
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Wrok, bitterheid, woede en spijt zijn zinloos; toch klampen mensen zich eraan vast alsof het goud is. |
| Tijdens onze reis in Japan verbaasden wij ons over de schone treinen, die toch met een heel grote frequentie rijden. Totdat we een keer zagen hoe schoonmaken op z’n Japans gaat. Supersnel, super efficiënt en met bijna militaire discipline. Op het station staan deze karretjes met schoonmaakspullen, voor elke schoonmaker één. |  |
Ik heb geprobeerd het te filmen, maar dat lukte niet al te best. Maar gelukkig is er dan altijd YouTube, waar alles te vinden is:
Ik had er al veel over gehoord, maar was er nog nooit geweest. In het Catharijnenconvent in Utrecht. Een prachtig museum met religieuze, voornamelijk christelijke, kunst. En op dit moment, tot en met 16 augustus, is er een tentoonstelling te zien van middeleeuwse kerkelijke gewaden. Prachtig geborduurd en ook bijzonder mooi tentoongesteld. Het is bijna onvoorstelbaar hoe fijntjes en met eindeloos geduld de kazuifels, stola’s en koorkappen steekje voor steekje bedekt werden met, uiteraard, veel Bijbelse voorstellingen. Maar ze geven ook een tijdsbeeld, er is zelfs een soort van kerkelijke mode, die gaandeweg verandert. Kostbare stoffen zoals fluweel en zijde, brokaat en dan nog eens rijkelijk geborduurd met schitterende kleuren en glinsterend goud of zilver. Het kan bijna niet anders dat het volk zich vergaapte aan de pracht en praal van deze kledij. Veel is in de loop der tijd vergaan, versleten. Soms werd iets vermaakt. Maar wat er nog over is, is nog steeds prachtig. Wie van borduren houdt, mag deze tentoonstelling zeker niet missen.
Klik op de foto om te vergroten:
