Ouderwets

Misschien is het nu ook in Tsjechië wel een ongewoon gezicht, want deze foto maakte ik in 2006 in Cesky-Krumlov. Toen werden daar nog kolen gestort en schepje voor schepje in de kelder geschoven. De wintervoorraad steenkool, die de huizen moeten verwarmen in de kille winters. Net zo als dat vroeger hier gedaan werd. Alleen werden bij ons thuis de kolen op zolder opgeslagen. En moest mijn vader dagelijks een kitje kolen halen. Geen kind die nu weet waar ik het over heb. Nostalgie, ja, maar of het nou ook “die goeie ouwe tijd” was? Geef mij maar een CV met thermostaat.

Klein geluk

Kennen jullie dat? Zo’n momentje dat je even denkt “wow, dat is fijn!” omdat:

…. het propje papier keurig in de prullenbak valt als je het van ver gooit…
…. je ’s avonds in bed kruipt tussen fris gewassen en gestreken lakens ….
…. je plotseling iets terug vindt dat je al maanden, jaren kwijt dacht te zijn….

Gewoon een moment van “KLEIN GELUK”

 

 

Smaaktest

Leo’s opa had een winkel, waar h9j o.a. wijn verkocht. Dat zal ergens begin vorige eeuw zijn geweest, toen mensen nog niet zoveel wijn dronken. De upper ten dronken natuurlijk wel regelmatig, maar de gewone man nauwelijks. Opa kocht de wijn in grote vaten en verdeelde die dan over drie kleinere. Vervolgens zette hij de prijs erbij, goedkoop, middel en duur. En kijk, hij verkocht het meeste van de dure wijn, want zei men “die was toch echt het allerlekkerst”.

Ik heb dit verhaal vaak gehoord en er het mijne van gedacht. De mensen laten zich toch niet zo bedotten?

Tot ik een paar weken geleden Ilja Gort zag, die op een Franse boerenmarkt mensen wijn liet proeven. Hij had één soort wijn, verdeeld over vier flessen, één plastic fles, één lichte fles, de andere was een wat zwaardere fles en als laatste een zware fles die normaal voor heel dure wijnen wordt gebruikt. Vrijwel alle proevers vonden de wijn uit de plastic fles niet om te drinken, maar de zware fles bevatte volgens hen beslist de lekkerste wijn. Volgens Gort is het meer de marketing, dan de kwaliteit van de wijn die de smaak bepaalt.  Mensen proeven dus niet alleen met de mond, maar ook met de ogen.

Stilte

Tot mijn grote schande moet ik bekennen dat ik niet meer precies weet waar in Krakow ik deze foto maakte. Was het de synagoge? In ieder geval een oud Joods gebouw. Wat ik nog wel weet, is dat wij  de enige bezoekers waren. De ruimte was groot en vrij leeg en de teksten op de muren waren hier en daar vervaagd.  En het was er stil, doodstil.

Stilte is deze week ook het thema bij Stuureenfoto.

 

Sterretjes

Een paar dagen geleden keek ik in de bieb een aantal woonbladen in. En in no time zag ik sterretjes. Grote, kleine, dikke, dunne, van ijzerdraad, in goud of zilver, van berkentakken, wit bepoeierd, geknipt uit papier, gehaakt, van zilverfolie, gevouwen, gestempeld of getekend. Ze stonden op pakjes, dozen, muren, glazen, bordjes, ze glinsterden tussen het bestek, op tafels en stoelen.

Kerstsfeer oké, maar mag het ook iets minder? Het lijkt wel of je in deze tijd je hele huis moet omzetten. Alle meubels moet vervangen door dingen met een kersttintje. De muren schilderen en versieren, strikken met kerstballen en sterren aan de stoelen.

Nou ja, ik vond het gewoon iets te veel van het goede.

Vrijdag de 13e

Wat doen we vandaag?Blijven we thuis, lekker veilig achter de geraniums of duiken we roekeloos de verkoopgekte of de file in? Tarten we het noodlot en lopen we ook nog onder een ladder door, terwijl een zwarte kat oversteekt?

Ik ben niet bijgelovig, dus doe ik de gewone dingen. Want je lot kun je niet ontlopen.

Prettige dag 😉

 

Schrikbeeld

Als ik vroeger niet zo erg mijn best deed op school, dreigde mijn moeder altijd met de “Koffiebonenzolder”.
Wat dat inhield, wist ik eigenlijk niet zo goed, maar dat je er beter niet kon belanden was een ding dat zeker was! Want op die zolder in het Van Nelle-gebouw, waar wij dichtbij woonden, zaten strenge juffen, die met harde hand regeerden. Kinderen die niet wilden leren, moesten daar dag en nacht de slechte koffiebonen uit de goeie bonen halen.Gek genoeg weet ik helemaal niet wat ik me er toen bij voorstelde. Waarschijnlijk zag ik rijen hongerige meisjes op hun blote knietjes die bonen stuk voor stuk in de hand nemen en links (slecht) en rechts (goed) in pakken doen. Die slechte koffie was voor de meisjes zelf, de goede werd natuurlijk verkocht en alleen als je goed leerde, kon je behoorlijk je brood én koffie verdienen!

Wat een idiote voorstelling, vind ik nu. Maar ja, ik deed wel meer mijn best, want op die enge zolder wilde ik beslist niet terecht komen.