Schoon

Nee, deze zwarte strepen en vlekken zijn geen graffiti, maar vormen een kunstwerk op de muur van de metro in Tokyo. Maar de kunst is niet de reden waarom ik deze foto plaats. Want kijk maar eens naar het hele plaatje: wat zie je? Niets geen rommel, geen papiertje, geen peuk, geen kauwgommetje. En dat in een stad waar miljoenen mensen per dag gebruik maken van dit station.

Zo schoon vinden we het hier niet. Schoon is ook het thema van deze week bij Stuureenfoto. Heb je ook een foto die past in dit thema, doe dan mee!

Bijnamen

Rotterdammers geven vaak een bijnaam aan gebouwen of plaatsen in hun stad. Zo kun je lekker winkelen in “De Koopgoot”, want “Beurstraverse” is veel te deftig. Het Blaakstation heet gewoon de “Fluitketel” en als je er bent, zie je wel waarom.

De brug hier heet in het officieel “Rijnhavenbrug” . Het is de verbinding tussen Hotel New York en Katendrecht. En die laatste wijk was alom bekend om zijn dames van plezier. Dus noemt elke Rotterdammer hem gewoonweg “De Hoerenloper”.

PS: Die meneer in dat rode jack is mijn eigen Leo en we maakten die middag gewoon een keurig wandelingetje 😉 Katendrecht wordt meer en meer een yuppenbuurt, met leuke winkels en gezellige restaurants. Dames van plezier zijn er nog nauwelijks.

Nostalgie

Kunst kan niet iedereen boeien, maar een tentoonstelling die belooft terug te gaan in de tijd kan meestal wel op belangstelling rekenen. Dus gingen wij met onze logé naar Gorinchem, waar in het Gorcums Museum de tentoonstelling ‘SIXTIES design fashion music’ te zien is. Geen grote tentoonstelling, maar wel een prachtig tijdsbeeld. We herkenden de mode van onze jeugd, zagen er weer het kacheltje van Leo’s zolderkamertje, de schrijfmachine die ik zo mooi vond, maar helaas, niet kon betalen.
En niet te vergeten de LP’s met de prachtige en artistieke hoezen. We waren zeker niet de enigen die er verlekkerd rond liepen. (Zucht…… those were the days!)

De tentoonstelling loopt nog tot 16 februari 2014.

Allemaal nep!

Klik op de foto om het filmpje te starten en zie hoe we met z’n allen vernacheld worden. Het model is een leuke meid, met een normaal figuur. Maar de modemannen moeten het zo nodig bijwerken en dan krijg je een heel ander resultaat.
Mooi om naar te kijken, maar verre van realistisch. Hoe lang je ook dieet, hoe je ook fitnest, zo slank zul je nooit worden. En die krullen, mooie teint, de grote ogen, het is allemaal fake! Wat het wel is? Een barbiepop van plastic, een product van de mode-industrie.

 

Koffers

Koffers zijn er in soorten en maten. Vroeger haden we thuis maar één koffer. Bruin, met een geruite binnenkant. Die ging altijd mee. Vol met onze spullen. En het was altijd een hele toer om er iets in te vinden. Alles zat door elkaar.
Nu zie je soms mensen met zulke grote koffers, dat ik vermoed dat ze er hun hele hebben en houen in hebben gestopt.
Zelf hou ik van kleine koffertjes. Niet te veel bagage, je moet het tenslotte allemaal meesjouwen. En alles in netjes gepakt, soort bij soort. Binnen no time ligt mijn kleding in de hotelkamerkast en kan ik op verkenning uit.

Ik ben net weer terug van een reisje, maar hou mijn koffertje nog even hier. Binnenkort heb ik hem weer nodig 😉

 

 

Rijk rekenen

Vorige week wilde ik een doosje “Bouchées” van Côte d’Or kopen. Die zijn te koop bij de super met zijn komieke reclamechef, die altijd op de kleintjes let. Er zitten 8 bouchées  à 25 gram in een doosje, dus 200 gram totaal. Staat er op het kaartje aan het vak “Côte d’Or 25 gr. Euro 4.10 Prijs per kilo: Euro 164,00.

Nou ben ik niet meer zo goed in hoofdrekenen als toen ik nog op de lagere school zat, maar ik wist toch meteen dat 164 euries echt niet goed kon zijn. Dus peuterde ik het kaartje uit zijn hoesje en ging er mee naar de servicebalie. Het lieve meisje erachter keek zeer langdurig naar het kaartje en zei toen “Ja, dat lijkt mij ook wel erg veel. Maar ik kan er niets aan doen, want die kaartjes krijgen we van het hoofdkantoor.”
O, o, o, o!!!!! Die kunnen dus ook niet rekenen. Geen mens die eens gedacht heeft dat 164,00 euro wel heel veel geld is voor een kilo chocolade, geen enkele mogelijkheid om persoonlijk initiatief te ontplooien.

Nou ja, ik heb het gemeld en hoop dat het een keer verbeterd zal worden. Ik weet nu dat meneer A.H. te Z. zich heel goed rijk rekenen kan en dat ik gewoon nog op de kleintjes moet letten!!

Gedicht

CourgettesCourgettes, uien, een pompoen
de aardbeiplantjes schieten uit
een laagstamboompje vol met fruit
en veel tomaten, maar nog groen

de bonen rijp reeds voor de pluk
de prei wat mager en fragiel
maar levensvatbaar en stabiel
al was die vorig jaar mislukt

ik kuier door de tuin en kijk
naar mijn verbond met de natuur
en inspecteer er heel secuur
wat groeit en bloeit en af en toe

valt mij ook onverhoeds op hoe
ik steeds meer op mijn vader lijk

© bert deben

  

Dit gedicht van Bert Deben won de 3e prijs op de Poëziemiddag te Hillegom op 3 november

 

Beeldjes

Deze twee liefjes stonden in een vitrine in Lucca. We maakten een wandeling over de stadsmuur en keken ook even binnen bij de tentoonstelling over de beelden die vanuit Lucca de wereld over gingen. Als we het Italiaans goed begrepen hebben, brachten kunstenaars uit Lucca hun beeldjes overal in Europa aan de man. Ze zouden ook de akers van de beroemde Hummelbeeldjes hebben  geïnspireerd.

Wij vonden ze gewoon al heel erg leuk!