Zo nu en dan kom je ineens een verzameling tegen. Gewoon neergezet in de vensterbank, zodat iedereen kan meegenieten.
Ik weet niet of dat ook de bedoeling is, maar ik kan het niet laten om daar dan een foto van te maken.
Deze verzamelingen zagen we een paar weken geleden, toen we wandelden in Maassluis. Dat staat toch heel gezellig?
Jongste zoon verrast ons vaak met zijn vakantiebestemmingen. Meestal naar een ver land, met zon en zee en duiklocaties. Maar dit jaar bleef hij dichter bij huis. Hij deed een “Rondje Nederland”. Van Hoek van Holland langs de kust naar het noorden, de Afsluitdijk over, door Friesland, Groningen, Twente, zo langs de grens met Duitsland, via het noorden van Limburg, Brabant en Zeeland weer terug naar Hoek van Holland. In zijn eentje trapte hij ruim 1300 kilometer weg in 15 dagen. Op zijn fiets. Geen racefiets, maar de fiets die hij elke dag gebruikt om naar zijn werk te gaan.
Daarom maakte ik voor zijn verjaardag deze speciale kaart. Dat had hij wel verdiend 😉
Het was helemaal niet zo warm en de zon liet het ook afweten. Maar toch zaten er zo te zien mensen op het terras bij het cafeetje. Bij nader inzien bleken het gewoon twee plastic pandaberen te zijn. Ik ben natuurlijk ook een beetje kippig, dus dat was me niet meteen opgevallen 😉
Maar het gaf toch wel een leuk sfeertje, daar bij het winkelcentrum. Een opleukertje op een sombere dag.
Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
Madonna bezingt vandaag “American Pies”:
We kochten de fles voor ons zelf. Want zoiets geef je toch niet weg? Sta je meteen te boek als zo’n zunige kniepert.
Maar ik vind het onbegrijpelijk dat zo’n sticker er op geplakt wordt. Met lijm waarmee je Euromast aan het tunnelgebouw kunt plakken. Dus een sticker die er voor altijd en eeuwig op blijft zitten. En dan ook nog eens over het etiket. Dat zou toch wel een tikkie anders kunnen, nietwaar Albert Heijn? Gewoon een speciale aanbieding van maken, zonder prijs. Dan is het een verrassing of je gaat de prijs scannen. Wijn hoeft toch niet weg gegooid te worden en raakt ook niet over de datum.
Blijft een beetje vreemde gang van zaken…
Onderweg zie je soms dingen, waarvan ik dan denk “dat zou vaker gebruikt moeten worden”. Zoals dit, wat wij laatst in Diergaarde Blijdorp zagen.
Daar zitten tussen de diverse dierenverblijven natuurlijk afscheidingen. Maar gelukkig zijn dat niet de houten bouwmarkt schuttingen, maar is het op een veel mooiere manier opgelost. Bij de ibissen en papegaaien stond deze hoge wand. Zo te zien bestaat die uit een rasterwerk met een soort fijn kippengaas, dat is opgevuld met grond. En dat is nu mooi begroeid met een donkergroene laag mos. Het oogt heel natuurlijk, zal vermoedelijk veel warmte vasthouden en geluidwerend zijn. In de diergaarde is de muur tamelijk hoog, maar ik dacht dat het in een particuliere tuin ook goed zou werken. Mooie natuurlijke muur, waar binnen de kortste tijd van alles uit komt groeien. Of waarin je zelf iets kunt planten. Zou het uitvoerbaar zijn?
Waarom deuren fotograferen zo favoriet is, ik heb geen idee.
Maar ik kan bijna niet voorbij een mooie deur lopen zonder daar een foto van te maken. Van een heel lelijke deur moet ik trouwens ook een foto maken, omdat ik daar op de een of andere manier toch een bepaalde schoonheid in kan zien. Maar dit is natuurlijk een hele fraaie deur, goed onderhouden, netjes geschilderd en in een nogal chique straat. Met oude, statige huizen en ja, dan dito deuren erbij. Ja, gewoon in Rotterdam. Dat is er allemaal te vinden, al moet je soms een beetje zoeken…. 😉
Het schijnt dat kokosbrood alleen in Nederland op brood gegeten wordt. Vroeger had ik het wel in huis, tegenwoordig niet meer. We eten nog maar heel weinig zoetigheid. Maar ik herinner me de smaak nog wel. Ik ben dan ook dol op kokos. Maar dat is niet iedereen. Toch is het wel gek dat kokos zo vaak in voedsel gebruikt wordt en dat dan kokosbrood alleen maar in dit landje populair is. Maar goed, in Harderwijk staat de fabriek waar het sinds 1954 allemaal gemaakt wordt. Verdere fabrikanten zijn er niet meer. En ik denk dat met een omzet van 40 miljoen plakjes per jaar er onder ook een goeie boterham ligt.
Het is toch bij de wilde SPINNEN af. Of is ze door de RATTEN besnuffeld?
Eerst denk je nog aan een broodje AAP verhaal, maar nee, het is een waarheid als een KOE. De Partij voor de Dieren in Den Haag, bij monde van Christine Teunissen weigert moties te steunen, waarbij dieren worden genoemd. Dus een motie als Boter bij de
VIS kan niet, Twee VLIEGEN in één klap werd al veranderd.
Mijn hemel, wat mag je nou nog zeggen? HONDSbrutaal vind ik het. Die afgevaardigde zit daar toch niet voor de KAT zijn viool?
Elk VOGELTJE zingt zoals het gebekt is, maar deze mevrouw maakt werkelijk van een MUG een OLIFANT.
Nou ja, laat ik maar ophouden over dat kakelen als een KIP zonder kop
😉 😉 😉
Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
Vandaag zingt Peter Sarstedt een liedje dat je nog wel vaak hoort en dat mooi blijft:
