Doorgaan

Ook na zo’n afgrijselijk ramp gaat het leven gewoon verder. Er moeten boodschappen gehaald, eten klaargemaakt. Alle lopende zaken gaan weer gewoon door. De wandelaars liepen de 4-daagse uit, de renners in de Tour hielden een minuut stilte en stapten daarna op hun fietsen en vandaag start hier in Rotterdam het  Zomercarnaval.

Maar vieren we feest? Ik denk het niet, want iedereen zal toch keer op keer die afschuwelijke beelden zien. Het raakt ons bijzonder, omdat er zoveel Nederlanders aan boord waren. Dat brengt het dichterbij, al is het heel raar. Want bij andere rampen is het leed natuurlijk even groot.
Maar het is vooral ook de zinloosheid, omdat het niet een mechanische fout of een natuurramp was. Iemand dacht “een vijand” naar beneden gehaald te hebben. Was de daad dan gerechtvaardigd? Was er dan geen rouw in die gezinnen? En vooral was het dan geen moord, maar een verzetsdaad?

We staan nog even stil bij alle leed en dan…. ja, dan gaat het leven weer verder.

Hiroshige

  De ferryboot brengt reizigers en goederen over de rivier bij Arai. De bootjes zijn klein en worden met de hand geroeid.Nu zullen de toeristen wel in grotere en comfortabele boten stappen. De kleine scheepjes op de foto lijken me vissersbootjes. Ze zien er tenminste niet erg geavanceerd uit, voor een zo modern land als het huidige Japan is.

Leedvermaak

Nee, ik heb helemaal geen leedvermaak, want voorlopig lijkt het er toch op dat we nog vele mooie dagen met zon in het verschiet hebben. En dat is heel fijn als je nu op de camping zit. Maar afgelopen week kreeg ik via “De Sandwich” dit gedicht toegestuurd. En ik heb er erg om moeten lachen. Vooral die zin over de baas, die zo nodig op vakantie moet, waardoor de dichter(es) gedwongen is te werken.  Enfin, lees maar:

Het wordt een slechte zomer

Het wordt een slechte zomer, een zomer zonder zon.
Het regent tot in Spanje, u wist niet dat dat kon.
Het wordt een slechte zomervakantie, met veel mot,
de slaapzak klam en vochtig, de tent een druipsteengrot.

 

De campings in het Zuiden spoelen zomaar weg.
Het wordt een slechte zomer, ’t is zonde da’k het zeg.

Het wordt een slechte zomer, een zomer zonder zon.
Veel storm en wervelwinden, dus ook geen badminton.
Gelukkig moet ik werken, de hele zomer door.
Mijn baas wou gaan kamperen, dus ik zit op kantoor.

Ik mag pas in oktober, zodat hij nu kon gaan.
Hij is naar de Pyreneeën en daar woedt een orkaan.

Het wordt een slechte zomer, een zomer zonder zon.
De barbecue blijft binnen, ’t moet in de magnetron.
Zo tegen eind september dan knapt het zichtbaar op,
het was een slechte zomer, voor iedereen een strop.

Maar ik ga in oktober en dat is zonneklaar:
de allermooiste zomer valt in de herfst dit jaar.

Marijke Boon uit: Vandaar dat ik ween. Amsterdam, 1992

Hemelsblauw

 Als iedereen voor de TV zit, willen wij juist nog even naar buiten, een lekker avondwandelingetje maken. Omdat we niet elke dag hetzelfde loopje willen maken, hebben we zo onze verschillende routes.
Vorige keren was de hortensia hier nog niet zo mooi in bloei, maar nu stond ze te stralen in het avondzonnetje. Ik vraag me af of het helemaal puur natuur is of dat er iets in de grond gestopt is. Maar ze staat er in ieder geval prachtig bij!

Bij nacht

Het weekthema van Stuureenfoto is deze week “bij nacht”. En deze foto van een nachtelijk Rotterdam is dan wel heel toepasselijk. Deze foto maakte ik niet zelf (helaas), maar komt van de Wikipediapagina over het bombardement op Rotterdam. Want de omhoog stralende lichten vormen de brandgrens van het bombardement in 1940. Jammergenoeg is dit geen permanente toestand. Evengoed toch mooi om te zien.

foto gemaakt door: Yorick Groen

En heb je ook een mooie foto “by night”, dan kun je natuurlijk meedoen met Stuureenfoto.

Bewaren

Bewaren

Hiroshige

Collectie: Tokyo National Museum

  Japan is een eilandenrijk en het is dan ook geen wonder dat Hiroshige vaak zeegezichten als onderwerp heeft gekozen. Reizigers kwamen niet alleen over de weg, maar vaak per boot aan. Bij Maisaka was een controlepost, die nu nog bestaat. Hier werden alle reizigers, via de Tokaido weg of vanaf de boot, gecontroleerd. Niet alleen hun papieren, maar ook de goederen die ze in- dan wel uitvoerden.

En natuurlijk werd daarover belasting geheven, want dat is van alle tijden 😉

Overwinning

Dit blogje schrijf ik te voren, dus of het DE overwinning wordt, waar we allemaal op hopen kan ik niet voorspellen. Maar wij hebben al wel genoten van een andere overwinning, die van Lars Boom in een natte, zware en modderige etappe van de Tour de France.

Elke dag kijken we naar de inspanningen van de renners, hun gevecht over bergen, regenachtige wegen en kasseien. En nu dus, na 9 lange jaren wachten, weer een Nederlandse overwinning. Moe, bezweet, onder de modder en drijfnat van de stromende regen kwam Lars Boom binnen in Arenberg. Over vele kilometers, waaronder de beruchte stukken kasseien (kinderhoofdjes zeggen wij in Rotterdam) streed hij een heroïsche strijd en overwon. Super, voor ons kon de dag al niet stuk!!

Suzanne

Deze plant staat sinds enkele weken naast onze voordeur. Haar officiële naam is Thunbergia alata, maar ze is beter bekend als “Suzanne met de mooie ogen”. Ik wist niet dat deze witte variant bestond, want ik  kende haar alleen als een oranje bloeier. Maar die kleur is op dit moment zo populair en dus snel uitverkocht. Gelukkig maar, want dat zou vloeken met de roze pelargonium en de rood/witte fuchsia’s.
Het is een dorstige tante en ze heeft een steuntje nodig om omhoog te klimmen. Een stevige draad is voldoende en ik gebruikte rollade touw omdat ik niet anders voorhanden had. Trouw water geven, zo u en dan een beetje mest en dan verwent ze je met een overdaad aan bloemen. Omdat die in het midden donker gekleurd zijn, wordt ze dus “Suzanne met de mooi ogen” genoemd.  En dat vind ik nou weer zo’n romantische naam, dat ik haar alleen daarom al naast de deur wilde hebben!