Geen hoogtevrees

Dit schip zagen we deze zomer, toen we naar Enkhuizen gingen.

Zo’n groot zeilschip zou niets voor mij zijn. Ik ben al niet zo’n waterrat, maar ook het klimmen om de zeilen los te maken geven mij de bibbers. Ik wordt al akelig op een keukentrapje 🙁  Maar de bemanning heeft zeker geen last van hoogtevrees.

   

Rommelmarkt

Bettie is, geloof ik, nog lang niet klaar met alle rommelmarkten. Dus maak ik deze week ook maar weer eens een blogje. Met een foto uit Tartu (Estland) waar de rommelmarkt op zaterdagochtend in het park was. Met veel tweedehands kleding, schoenen en kinderen die speelgoed verkochten. Maar ook mannen die hele verzamelingen oude klokken en muziekinstrumenten in hun auto hadden. Weer anderen hadden speldjes en emblemen uit de oude Sovjet Unie te verkopen.
Maar wie verkocht nou dit? En hoe kwamen ze er aan? Van oma, die overleden is en zo graag handwerkte? Of zelf gekocht in een opwelling om kleedjes te gaan haken? Ik zal het wel nooit weten….
Kijk ook even bij Bettie voor nog meer rommelmarkt.
 

 

 

Winnend merk

Tot grote verbazing van Nestlé’s marketing is KitKat in Japan een ongehoord succes. Waarom? Omdat KitKat in het Japans uitgesproken klinkt als Kitto Katsu, wat weer zoiets  “je zult winnen” betekent. En dus loopt KitKat in Japan als een trein (en die gaan daar héél hard 😉 )!

Ontelbare smaken kun je kopen, van gewoon chocola tot aardbeien, paarse zoete aardappel, maar ook groene thee of hete chili. Ik ben benieuwd, dat zou ik toch ook wel eens willen proeven.

 

Achter de schermen

Een kijkje achter de schermen van het nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. Dat kon bij de Wereldhavendagen 2015.
En dan zie je hoe groot zo’n podium is, hoe de kostuums en decorstukken in- en uitgeladen worden. Mag je kijken in de artiestenfoyer, met een flink rookhok. Want je wilt natuurlijk niet dat bekende sterren “even buiten” een peukje roken en meteen door hun fans omver gelopen zouden worden. We zagen hoe de voorste stoelenrij kan worden weggehaald en daarvoor in de plaats een orkestbak wordt gemaakt.
En nu kijken we met heel andere ogen naar een voorstelling.

En is dit een rekwisiet? Nee, dit staat i die artistenfoyer en is het door Youp van ’t Hek geschonken tafelvoetbalspel. De poppetjes hadden eerst andere shirtjes, maar de TD van Luxor heeft ze snel omgekleed. In Feyenoord en Ajax shirtjes. Dat dan weer wel.

Heimelijk genoegen

Eigenlijk zou ik het niet moeten vertellen, want dan is het genoegen niet meer zo heimelijk. Maar ach, waarom ook niet. Doorgaans eten wij nogal “gezond”, dus met veel groente, fruit, weinig vet.
Maar soms heb ik zo’n zin in een lekker kroketje. Gelukkig heel vaak als alle winkels al lang en breed dicht zijn. En een voorraadje in de diepvries heb ik doelbewust niet.

Maar als je dan ‘s-avonds bent weg geweest en door de hal van het Centraal Station of langs de Febo loopt… Dan lokt de vette hap en kopen Leo en ik allebei een lekker kroketje. En dat eten we dan een beetje besmuikt op, als twee stoute kindertjes. Maar oh, oh, oh, wat smaakt die zonde verrukkelijk!!