Lekker?

Dit is Kappabashi Dori in Tokio, een winkelstraat zoals er zo vele zijn in deze stad. Maar hier verkoopt men vooral alles op het gebied van eten en koken. Messen, schalen, eetstokjes in soorten en maten, schaafjes voor de wasabi, kommetjes voor de sojasaus.

En natuurlijk eten. Maar vergis je niet, lekker is dit niet. Het ziet er allemaal heerlijk uit, maar is gemaakt van plastic. Deze schotels vind je in allerlei restaurant-etalages. Zo kan je zien wat er te krijgen is en dat is wel zo handig voor ons als we een Japanse menukaart voor onze neus krijgen.

 

Lekker

Leo kookt regelmatig en heeft een aantal favoriete recepten. Maar laatst vond hij op de site van Appie een nieuw recept. Met veel groente en niet zo heel erg ingewikkeld om te maken. En bovendien super lekker!! Deze soep komt vast veel vaker bij ons op tafel!!

Voor 4 personen:
250 g chorizo (worst)
2 uien
1 zak paprikamix (3 stuks)
1 tl gemalen komijn (djinten)
800 g kikkererwten (blik)
350 g tomatensaus (tomato frito, pakje)
1 rundvleesbouillontablet
750 ml kokend water
1 stokbroodSnijd de chorizo in blokjes en de uien in halve ringen. Snijd de paprika’s in repen. 

foto: www.ah.nl

Bak de chorizo 1 min. in een soeppan zonder olie of boter.
Voeg de ui, paprika en komijn toe. Bak al roerend 4 min. op hoog vuur.
Laat de kikkererwten uitlekken en voeg ze samen met de tomatensaus, het bouillontablet en het water toe. Roer goed door en kook 6 min. op middelhoog vuur.
Breng op smaak met peper en zout en verdeel de soep over de kommen.
Serveer met het stokbrood.

Hiroshige

Collectie: Tokyo National Museum

In Seki is het een drukte van belang, want de Daimyo (feodale landheer) wil vroeg vertrekken. En het is duidelijk dat ook Hiroshige  zo’n bevel niet zal tegenspreken. Hij laat alle pracht en praal zien en tekent de slaafse gehoorzaamheid van de dienaren.
Van al die drukte is in de vroege wintermorgen nu gelukkig geen sprake meer.
 

Artis

Op een van de mooiste dagen van september moesten we voor een afspraak in Amsterdam zijn. Alles was snel geregeld en we hadden tijd genoeg over om naar Artis te gaan. Want Blijdorp kennen we goed, maar in Artis waren we nog nooit geweest.
Die dierentuinen zijn niet met elkaar te vergelijken. Elk met een eigen stijl. Maar wat ons opviel, was dat Artis, ondanks de drukte,  heel knus en gezellig was.
En al meer dan 115 jaar, gezien deze overdenking van Nescio.

Lief autootje

Zou dit lieve autootje nog bestaan? Een bescheiden Tranbantje, gefotografeerd in 2006, dus alweer acht jaar geleden. Toen zag je ze nog wel vaker in Tsjechië. Nu zullen ze allemaal wel op de schroothoop gekomen zijn. Ingeruild voor glimmend en glanzend westers blik. Meer status hè?
Toch waren ze leuk. Niet comfortabel, klein en snel waren ze ook niet. Maar ze roestten niet, want ze bestonden uit glasvezel. Een deuk was dan ook een catastrofe. Maar ze hadden wel charme, vind ik.

Halloween

Niks voor mij, dat Halloween. Het is over komen waaien uit Amerika en neemt voor mijn gevoel al te veel plaats in. Ik hou helemaal niet van horror en gruwel.

Ik kan me dan weer wel vermaken met alles wat ik er zo over zie, met name op Pinterest. Ik denk dat sommigen er maandenlang mee bezig zijn. En dit is dan het resultaat: misselijkmakende gerechten, wanstaltig opgemaakte gezichten en versierde voordeuren, waar een decorbouwer zich niet voor zou schamen.

Maar ja, ieder z’n smaak…

     

 

Hiroshige

Collectie: Tokyo National Museum

Na een flike sneeuwbui tekent Hiroshige de omgeving van Kameyama. Tegen de helling ligt een tempel. Moeten de reizigers helemaal naar boven klauteren? Och, wat gemakkelijk is het nu dan toch. Je stapt in de Shinkansen-trein en reist met grote snelheid naar je eindbestemming.  

Wintertijd

Vannacht eindigt de zomertijd en zetten we de klok een uur terug. Dan is het weer vroeg donker en laat licht. Korte dagen, die met een beetje pech nooit echt helemaal licht worden. Maar misschien valt het mee en komt er een lekkere winter aan. Met sneeuw en ijs. Met prachtige dagen, stralend blauwe luchten en pittig, tintelend vriesweer.
Ach, we moeten afwachten en vooral niet klagen. Want er iets aan veranderen,  dat kunnen we toch niet!

Langs de Rotte, winter 2012