Natuur in de stad kan natuurlijk niet alleen groots en indrukwekkend zijn. Soms moet je goed kijken om iets te zien. Maar dat betekent niet dat er niet genoeg te zien is. Hier in Kyoto fotografeerde ik deze ienie-mini esdoorn, die ondanks zijn geringe afmeting toch een prachtig gekleurd herfstblad liet zien. Ik weet zeker dat de bewoners van het huis waar hij bij stond, hem elke morgen weer met plezier begroeten en hem met liefde verzorgen.
Tijdens onze tour naar Apulië logeerden we ook in Alberobello, dat vooral bekend is om de vele trulli die er staan. Piepkleine huisjes, die zo uit een sprookjesboek lijken te zijn gekomen. Voor ons moderne mensen lijkt het onwaarschijnlijk dat je er kon wonen, maar in vroeger tijd was men nog niet zo ruimtebelust als nu.
Ons hotel lag vlak bij Rione Monti, de wijk met de oudste trulli, die inmiddels UNESCO-werelderfgoed zijn. De meeste trulli zijn omgebouwd tot souvenirwinkeltjes, al wonen er nog steeds mensen in zo’n huisje, wel enigszins aangepast aan deze tijd.
Als je op een foto klikt, wordt deze vergroot.
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Wie geen tijd heeft, is armer dan een bedelaar |
Ik heb een voorkeur voor geel. Jaren geleden kochten wij een heel servies in Canterbury (ja wat je ver haalt…), in zonnig geel. Maar ja in de loop der tijd sneuvelt er wel eens wat. Eerst kon ik het servies hier nog wel bij kopen, maar van lieverlee raakte het uit de collectie.
Nou, geen nood. We vulden aan met iets wat er qua kleur wel bij paste. Helaas, geel raakte uit de mode. Geen bordjes, schotels, schaaltjes in het geel meer te vinden. Alleen gele koffiemokken zijn nog wel te krijgen. En die heb ik nog wel voldoende….
Zomer betekent niet alleen zon, warmte en vakantie. Zomer is voor mij ook onlosmakelijk verbonden met de Tour de France. Als kind al luisterde mijn vader naar de radioverslagen. Later kwam daar ook de TV bij. En ik ging ook wel eens mee, kijken naar een wielerronde.
Ik vind het ’t toppunt van sport. Pezige mannetjes, zwoegend op twee dunne bandjes. Moeiteloos laverend over kasseien, asfalt, bergwegen en snoeihard afdalend.
Toen dan ook de Tour de France vanuit Rotterdam startte, stonden we natuurlijk op de Erasmusbrug te juichen.
Maar eerst kwam de reclamecaravaan. En daarin rijden de meest vreemdsoortige wagens.
Ook herinneringen aan de Tour de France? Kijk dan ook eens bij Stuureenfoto, want Tour de France is ook daar het thema van de week.
Een weekje er tussen uit, met onze familieclub. Zomaar even weer een beetje bijkletsen, samen rondtoeren en genieten van het mooie Italië. Niet naar de meren in het Noord, niet naar Toscane, maar helemaal naar de hak van de laars, naar Puglia. Voor ons een nog onbekend gebied. Maar een heel aangename kennismaking. Wat een prachtig land is Italië toch! Mooie vergezichten, heerlijke stranden, leuke knusse dorpjes en stadjes. En natuurlijk heerlijk weer, want wij vertrokken net toen het hier nog koud en winderig was.
Alweer op de terugreis kon ik vanuit het vliegtuig goed zien, hoe het landschap kan verschillen. Want is het in Frankrijk een rommelige lappendeken, in Nederland is het gestructureerd en hoekig. Ik maakte foto’s met mijn telefoon en was verbaasd dat sommige foto’s ondanks de vliegmode toch een GPS-locatie aangaven. Techniek staat dus voor niets en zelfs in de lucht gluurt Google met je mee 😉
Klik op de foto om te vergroten:
Wat weken geleden kon je in Rotterdam open tuinen bezoeken. Dat gebeurt elk jaar en deze keer besloten we wat echte stadstuinen te gaan bekijken. Midden in de stad, aan drukke verkeersaders verwacht je geen groene oases. Maar schijn bedreigt, want de drie tuinen die wij bezochten, waren wel degelijk rustpunten te midden van de hectiek van Rotterdam.
Hier geen beton of stenen, maar weelderig groen, oude bomen en kleurige planten. Kijk even mee (op de foto klikken is hem rechtzetten en vergroten):
 |
De dozen staan al klaar om te worden gevuld met boeken uit onze boekenkast. Alles moet uit de kamer de komende weken, want er wordt behangen, geschilderd, nieuwe vloer gelegd.Dus is er de afgelopen week geschoven in diverse kamers, zodat er ruimte kwam om dozen en de 1001 andere dingen tijdelijk te stallen. Als een kat in een vreemd pakhuis loop ik door het huis. Wat ik blindelings kon pakken, staat nu opgestapeld ergens anders.
Vandaag wordt de kruipruimte geïsoleerd. Het weekend komen de kinderen helpen om de boekenkast te demonteren. En ja, het is warm!! Nou ja, niet zeuren, even doorbijten en dan is alles weer netjes… |
 |
Geen fraai perk met bloemen, geen monumentale boom. Gewoon een paardenbloem, groeiend tussen stenen, tegen beter weten in. Vrijwel iedereen loopt er aan voorbij, onnadenkend gooit iemand zijn afval er naast. Een hond snuffelt aan haar en heft dan zijn poot op. Och, je zou voor minder het bijltje er bij neerleggen.Maar nee hoor, ze blijft fier rechtop staan en bloeit alsof ze in een frisse wei staat. |
Ooit stond ik op een Chinees toilet (nou ja, een paar gaten in de grond met een huisje erboven) samen met nog twee Nederlandse reizigsters. Samen een plas doen, werkt prima voor de groepsvorming. Maar geef mij toch maar liever een privé gelegenheid.
Ik zag ze in soorten en maten. Uiterst primitief, niet meer dan wat gaten in de grond met een afdak, zeer luxueus met glimmend chroom en marmer, met een emmertje ernaast of met superluxe doorspoeling. Schoon, minder schoon en zeer smerig. Maar ja, hoge nood breekt wetten. Soms moet je echt zoeken naar zo’n privaat en weet je niet of je de tekens wel goed interpreteert. Achter deze deuren vermoedde ik toch echt iets anders….
..
 |
 |
Ook hoge nood bij Stuureenfoto deze week. Neem een kijkje en doe eens mee!
