Mijn opa van vaders kant was streng gereformeerd. Standvastig in de leer waar je niks van mocht. Niet reizen of werken op de “Dag des Heeren”, zelfs niet afwassen. Niet kaarten, niet dansen, geen alcohol drinken. Vrouwen mochten hun haar niet laten afknippen. En er was nog veel meer verboden. ik weet het niet meer zo goed. Mijn vader en ook zijn broers en zus lapten dat strenge geloof aan hun laars.
Opa van moeders kant was ook christelijk, maar had blijkbaar een andere Bijbel. Want mijn moeder mocht wél reizen op zondag, dansen, kaarten, uitgaan, zingen, lachen. Alles met mate, maar toch.
Alle zussen en broers van mijn moeder waren gedoopt, alleen mijn moeder niet. Zij lag meteen na de geboorte maandenlang in het ziekenhuis en ach ja… het was er niet van gekomen.
In de ogen van haar schoonvader was mijn moeder een heiden en opa liet dan ook niet na haar daar telkens op te wijzen. Net zo als hij haar keer op keer liet weten dat ze lelijk was. Toen hij weer eens op bezoek kwam, ging het gesprek over hoe de wereld zou vergaan. Met grote stelligheid verklaarde opa dat mijn moeder beslist niet in de hemel zou komen, want misschien mocht God dan een oogje dicht doen omdat ze een heiden was, hij zou haar vast te lelijk vinden om in de hemel toe te laten.
Op dat moment viel ik van mijn toch al niet rotsvaste geloof af. Die bijbel mocht me gestolen worden. Mijn opa heb ik sindsdien zo veel mogelijk gemeden. Mama ging dan wel niet meer ter kerke, op haar doen en laten was niks aan te merken. En schoonheid is je gegeven, dat is geen verdienste. Innerlijke goedheid, eerlijkheid, gulheid zijn dat naar mijn mening wel. En die eigenschappen tekenden mijn moeder.
Zelf geloofde ik lange tijd in niks. Inmiddels denk ik dat alles in de natuur een samenhang heeft. Die ligt meer in de hoek van de wis- en natuurkunde. God(en) in een menselijke gedaante zijn wat mij betreft sprookjesfiguren.
Alle heisa rondom de Nashville-verklaring bracht me terug bij de overtuiging die mijn gereformeerde opa had. Zo duidelijk weten wat er goed of fout is, wel of niet kan of mag.

Ik vind het walgelijk. Elk mens is anders, maar altijd waardevol. En van wie je houdt en en hoe je lief hebt, gaat niemand anders aan dan jou en je partner. Kortom, ik geloof in liefde, ongeacht welke kleur je hebt, met wie je vrijt. Alleen jijzelf bepaalt waar je geluk ligt. Daar mag niemand zich mee bemoeien! 🏳️‍🌈