Een knap staaltje van techniek, dit grote orgel in het Museum Speelklok in Utrecht. Eén man is er maar voor nodig om een heel orkest te laten horen.
Nog meer techniek? Kijk dan op Stuureenfoto, waar deze week ook techniek in het middelpunt staat.
Author Archives: KnutzEls
Borduren
Ik had er al veel over gehoord, maar was er nog nooit geweest. In het Catharijnenconvent in Utrecht. Een prachtig museum met religieuze, voornamelijk christelijke, kunst. En op dit moment, tot en met 16 augustus, is er een tentoonstelling te zien van middeleeuwse kerkelijke gewaden. Prachtig geborduurd en ook bijzonder mooi tentoongesteld. Het is bijna onvoorstelbaar hoe fijntjes en met eindeloos geduld de kazuifels, stola’s en koorkappen steekje voor steekje bedekt werden met, uiteraard, veel Bijbelse voorstellingen. Maar ze geven ook een tijdsbeeld, er is zelfs een soort van kerkelijke mode, die gaandeweg verandert. Kostbare stoffen zoals fluweel en zijde, brokaat en dan nog eens rijkelijk geborduurd met schitterende kleuren en glinsterend goud of zilver. Het kan bijna niet anders dat het volk zich vergaapte aan de pracht en praal van deze kledij. Veel is in de loop der tijd vergaan, versleten. Soms werd iets vermaakt. Maar wat er nog over is, is nog steeds prachtig. Wie van borduren houdt, mag deze tentoonstelling zeker niet missen.
Klik op de foto om te vergroten:
Deel dit op:
Prietpraat
 |
Ook Nijntje ontkomt niet aan ouder worden, al is het haar niet zo aan te zien als ons 🙁 Fris en vrolijk als altijd en ondanks haar 60 jaren, staat ze nu overal in Utrecht, op verschillende manieren versierd. Zoals deze op het Domplein, waar Nijntje een echt Hollands vestje draagt. Gisteren zag ik haar daar, terwijl een klein meisje er naar stond te kijken met haar opa en oma. Opa legde uit dat er nog veel meer Nijntjes te zien zijn, dat er zelfs een museum voor haar bestaat. “Gaan we daar naar toe, opa?” “Nee”, zei opa, “dat doen we later nog wel eens een keertje!” “Oh ja, natuurlijk, dat doen we als ik oud ben, hè? |
Deel dit op:
Aangekoekt
Koken en TV kijken zijn geen gelukkige combinatie. Dat moet je natuurlijk nooit samen doen, zeker niet als je naar een spannende detective kijkt. Maar afgelopen vrijdag had ik rabarber gekocht en ik dacht dat ik dat wel “even”op kon zetten als ik naar een aflevering van Vera (op België één) zou kijken. Geen wekkertje gezet, want dat maakt zo’n snerpend geluid.
 |
Nou ja, om een lang verhaal kort te maken: pas toen het in huis geweldig begon te ruiken, kwam ik tot de ontdekking dat mijn heerlijke rabarber nu meer op een klein beetje houtskool leek. Ik vreesde dat ook mijn mooie pan er aan zou zijn gegaan. Maar toevallig had die morgen een pak baking soda gekocht. Ik liet alles eerst goed afkoelen, deed een beetje water en wat azijn en een paar flinke lepels baking soda in het pannetje. De volgende ochtend kon ik alles er met gemak uit halen en staat mijn pannetje weer netjes in de kast. |
Baking soda is trouwens voor heel veel dingen te gebruiken. Het is milieuvriendelijk, niet giftig en niet agressief. Kijk maar eens hier, waar je oneindig veel tips kunt vinden.
Deel dit op:
Goeroe
Ik maak er geen geheim van dat het huishouden me als werk niet zo ligt. Ik doe het, want het moet. Maar leuk, neeeee!! Toch lees ik altijd de nieuwsbrief van Getorganizednow van huishoudgoeroe Maria Gracia. Wie weet steek ik er nog eens iets van op, nietwaar?
Vorige week beantwoordde ze de vraag “hoe stofzuig ik goed?” Volgens Maria maak je lange banen over de breedte van de kamer en dan nog een keer, maar in de lengte. Zo weet je zeker dat alles in de kamer gedaan is. Nou, dat had ik ook kunnen bedenken. Alleen, dat werkt natuurlijk in de praktijk niet zo. Al stofzuigend stoot ik telkens op allerlei obstakels, zoals tafels, stoelen, bank, plantenbak, boekenkast. Niks lange banen. Wel horten en stoten en draden, waar de stofzuigerstang in verstrikt raakt. Kortom, een karwei waar ik de lol niet van inzie.
Toch dweilde ik laatst met plezier (dweilen vind ik qua systeem zo’n beetje hetzelfde als stofzuigen). Na zijn verhuizing moest het oude huis van jongste nog even schoongemaakt worden. Alles was leeg, ik was er in mijn eentje. En toen was die kamer zo gepiept. Geen enkel meubelstuk dat in de weg stond, geen draad die over de grond slierde. Het ging van zoef, zoef, zoef en het parket werd zienderogen schoon. Dat was nog eens leuk, ik werd er helemaal vrolijk van 😉 😉 😉
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Elke dag iets leren, is kennis. Elke dag iets loslaten, is wijsheid. |
Deel dit op:
Hergebruik
Rotterdam is een stad van werken en van bouwen, dat mag wel bekend zijn. Maar niet altijd wordt er gesloopt en iets nieuws neergezet. Want dit gebouw, het oude kantoor van de Rotterdamsche Droogdok Maatschappij in Rotterdam Heijplaat kreeg een nieuwe bestemming.
| Gelukkig maar, want in dit markante gebouw huist nu de Rotterdamse Academie voor Bouwkunst. In de loodsen van de RDM zitten diverse bedrijven en ateliers en de Onderzeebootloods is nu een museumlocatie.
En achter het RDM terrein ligt Heijplaat. Een rustig plekje tussen de grote zeehavens, kranen en het drukke scheepvaartkwartier. |
 |
Een stukje Rotterdam dat (nog) niet zo bekend is. Maar zeker een bezoek waard!
Deel dit op:
Geduldig
Het duurt wel even voordat iedereen binnen is. Een lange rij toeristen wacht bij de Spido in Rotterdam tot ze aan boord mogen om een rondvaart te maken. Ach, met mooi weer en een lekker zonnetje is het ook helemaal niet erg.
Hun geduld wordt beloond, want straks kunnen ze wat eten en drinken en dan is het goed toeven op de boot. De benen even strekken en je laten varen door de grootste haven van Europa. Daar heb je best wel een tijdje wachten voor over.
Kijk voor meer geduld ook op Stuureenfoto, en doe mee.
Deel dit op:
Droom
Dromen jullie ook wel eens zo raar? Meestal onthoud ik mijn dromen niet, blijft het bij flarden die weer verwaaien in het ochtendlicht. Maar vannacht droomde ik dat ik op een schip was en naar de tandarts moest.
 Bron: Pinterest |
Ik zou een gebit krijgen, maar al mijn tanden mochten wel blijven zitten. Eerst moest ik happen en duwde de tandarts een hele metalen stellage in mijn mond. Ik kon niets meer zeggen en kreeg mijn kaken niet meer op elkaar. De tandarts schoof me een foto toe. Kijk, zo zal zo zou het worden. Vagelijk herkende ik een werk van de Chinese kunstenaar Yue Minjun.
Zoiets als dit….. Gelukkig werd ik toen wakker! |
Deel dit op:
75 jaar geleden
Vandaag is het precies 75 jaar geleden dat Rotterdam gebombardeerd werd.
Voor de aanval zag de stad er zo uit: |
|
En in nauwelijks een kwartier tijd werd de halve stad weggevaagd en zag ze er zo uit: |
In de Onderzeebootloods in Rotterdam Heijplaat is op dit moment een tentoonstelling te zien, waarin archiefbeelden, maquettes, verhalen van ooggetuigen en zelfs een compleet vliegtuig te zien zijn. Heel indrukwekkend!
