Geisha

Posted on by
Ook in Japan is dit een zeer ongebruikelijk tafereel. Ik zag deze geisha in Kyoto en herinner me dat het fotograferen niet erg op prijs werd gesteld. Maar zo’n mooi plaatje laten lopen vond ik toch wel heel erg jammer.

Er moeten uren en uren werk in de make-up en het arrangeren van de kleding gaan zitten. En gezien de minieme pasjes, is het lopen op die slippers ook niet al te comfortabel. Maar mooi is het wel!

 

Stempelevent

Posted on by
Het is al bijna een traditie, het eerste weekend van april is bestemd voor het stempelevent van Art Specially in Zeist. Een grote zaal vol met stempelfanaten, op zoek naar dat ene nog ontbrekende stempeltje, die speciale kleur of dat prachtige papier. Voornamelijk vrouwen. Zoveel, dat zelfs die ene man gratis naar binnen mag.
Alle jaren ga ik met Bettie, die ik via het internet en bloggen heb leren kennen en waar ik sindsdien een zeer gezellige vriendschap mee heb.

En dan na 10 uur gaan we los. Struinend langs stands vol met stempels, inkt, pennen en weet ik veel. Vorig jaar deden we mee aan een workshop. Deze keer zien we wel wat er op ons pad komt. En wie weet wie we er nog meer tegenkomen en met wie we onze ATC’s kunnen ruilen.

  

 

Onbegrijpelijk

Posted on by

Niet alleen wij worden ouder, ook ons huis begint aardig op leeftijd te komen. Het staat nog stevig, maar zo nu en dan moet er toch groot onderhoud gepleegd worden. Nee, het is geen enorme klus of verbouwing. Maar zelf doen is geen optie en daarom vroeg Leo diverse aannemers om offerte te maken.

Nou zou je toch denken dat in deze tijd, waarin we alom horen over malaise in de bouw,  de aannemers snel zouden reageren.Dat je elke klus, hoe klein ook met beide handen aangrijpt. Het kan tenslotte de opmaat zijn voor een grotere opdracht.

Nou niet dus. Wel geteld twee maakten een afspraak. De anderen lieten niets van zich horen. Die zitten dus duidelijk niet op werk te wachten. Waarop dan wel? Op een faillissement??

 

Te koud, te lang

Posted on by

We waren vast van plan om in Berlijn naar het Pergamon Museum te gaan. We stonden er zelfs vlak voor. Maar wij niet alleen, want dit was de lange rij wachtenden. Het zou wel één tot anderhalf uur duren voor we een kaartje hadden. En dan kon het nog wel eens even duren voor we erin mochten. Dat was ons te gortig. Zo lang wachten in die snijdende kou. Dat houden we dus voor een volgende keer. Hebben we tenminste één excuus om nog eens naar Berlijn te gaan.

Konings achtertuin

Posted on by

Op 2e Paasdag met vrienden gewandeld in De Horsten in Wassenaar. Het landgoed waar Willem-Alexander en Maxima wonen. In konings achtertuin, zeg maar. En flinke lap grond waar het heerlijk wandelen is.

Het was nog behoorlijk koud, maar overal bloeiden sneeuwklokjes en narcissen. Even flink de pas er in, zodat de paaseieren weer snel verteerd waren.

Spreuk van de week

Posted on by
  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

Wie altijd maar wijkt voor anderen, houdt op den duur geen principe meer over.
Aesopus

 

Eieren

Posted on by
Pasen en eieren zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Bij ons worden de eieren, al vele tientallen jaren lang, trouw bezorgd door onze eierman. Elke week belt hij aan en vraagt of wij nog eieren willen. Meestal heeft hij al een doos paraat.
Ook de prijs staat al jaren vast. Vroeger zette hij de eieren zelfs bij de deur als wij niet thuis waren, erop vertrouwend dat wij de volgende keer wel zouden betalen. En aten wij dus die week onze zondagse ontbijteitjes op de pof.		  

Bakker en melkboer zijn al lang uit het straatbeeld verdwenen. Maar onze eierman blijft nog steeds komen. Wie geeft er nog zo veel service?