Onverwachte ontmoeting

Posted on by
  Wie verwacht er nou een ontmoeting met twee varkens, midden in een Rotterdamse woonwijk. Toch gebeurde het! Op een kaal stukje grond in Katendrecht staat een echt Varkenshuis. De bewoners Blonde Arie en Slome Japie genieten er van de aandacht en het eten dat de buurtbewoners hun geven.

 
   

Wij kenden ze nog niet, maar op hun Facebookpagina staat te lezen dat ze al wereldberoemd in heel Nederland zijn. Ik heb de pagina geliked, want de stad kan nog wel wat natuur gebruiken. En zo leren kleine Rotterdammertjes er ook een heleboel wetenswaardig bij.
Rondom het Varkenshuis is een een Chinese moestuin aangelegd en staat er mais, dat als voer wordt gebruikt. Zullen Japie en Arie nou straks gekruide koteletjes worden?

Gedicht

Posted on by

Dit gedicht was gedrukt op het tafellaken bij het Dichtersontbijt in Deventer, enkele weken geleden.

NIEUWE PROCEDURE
Om in deze vriendenkring
opgenomen te worden
hoef je geen formulieren
in te vullen, zoals:
“Kijkt u scheel?
Ruist uw hart?
Is uw huid
oranje, groen
of allebei – in dat geval
in welk patroon?
Nee, wij vragen heel gewoon:
“Mag ik even?
En zelfs als u het niet wilt
sluiten wij u in ons hartAnneke Buys

Anneke Buys schrijft niet alleen gedichten, maar maakt ook beelden. Zie ook haar website: http://annekebuys.nl

 

Tijd vliegt

Posted on by

Dat de tijd snel gaat, weten we allemaal. Maar hoe snel, zie aan het veranderen van je kinderen, je familie, jezelf. Kijk maar eens op een paar oude foto’s. Ik herken mezelf soms niet eens meer.
Daarom vond ik dit filmpje van Frans Hofmeester zo leuk. Zijn dochter Lotte, vanaf twee weken tot ze twaalf is. Een kostbaar document:

Klik op deze foto om het You-Tube-filmpje te starten.

 

 

Bezoek waard

Posted on by

Leuven is sowieso al een bezoek waard, want het is ene heel gezellige stad. Met honderden cafeetjes, terrasjes, leuke winkels, een mooi stadhuis en nog veel meer.
Maar vergeet vooral niet een bezoek te brengen aan de Kruidtuin, de oudste botanische tuin van België, die al in 1738 werd aangelegd. Je kunt er heerlijk bijkomen van alle hectiek en even op een bankje je benen strekken. De systeemtuin is vrij uitgebreid en geeft een goed inzicht welke planten waar goed zouden gedijen.En is het regenachtig, dan kun je altijd schuilen in de Orangerie.

Stof

Posted on by
Over sommige dingen kan ik me verschrikkelijk verbazen. Over dit bijvoorbeeld.  Alle stof en pluizen die uit de droogtrommel komen. Je stopt de was er schoon in, laat alles drogen en dan… dan zit er een laag pluis op het filter. Op Amerikaanse sites las ik dat sommigen die pluizen bewaren en er dan iets mee opvullen.
Superzuinig, maar dat gaat me iets te ver. Na een maand verzamelen gaat alles de klikko in. Waarom na een maand? Omdat ik het tegelijkertijd doe met het schoonmaken van de warmtewisselaar.		  

Jaja, de moderne huisvrouw heeft heel wat te regelen en te onthouden! 😉 😉

Zelfgemaakt

Posted on by

Het recept van deze heerlijke kaneelkrans vond ik op Pinterest, maar helaas kan ik de link niet meer terug vinden. Maar hij smaakte heerlijk. Dit is het recept:


Deeg:
300 g bloem
1/2 theelepel zout
120 ml. Lauwwarme melk
15 gr. Verse gist
30 gr. Gesmolten boter
1 eidooier
1 eetlepel suiker
Vulling:
50 gr. Zachte boter
4-5 eetlepels suiker
3 theelepels kaneel		  
Meng alle ingrediënten tot een soepel deeg. Vorm tot een bal en laat ca. 1 uur rijzen.
Verwarm de oven voor op 200 graden. Bebloem het werkoppervlak en rol het deeg uit tot een rechthoek van ongeveer 1 cm. dikte.
Meng boter, suiker en kaneel en spreid over het deeg uit.
Rol het deeg tot een lange rol en snij die in de lengte door.
Draai de helften om elkaar heen en zorg ervoor dat de snijkanten boven blijven. Vorm de vlecht tot een krans en leg hem op een met bakpapier beklede bakplaat. Bestrijk met wat melk.
Bak ongeveer 30 tot 35 minuten tot de krans goudbruin en gaar is. Let er op dat de bovenkant niet verbrandt, dek eventueel af met alufolie. EET SMAKELIJK!

Eitje

Posted on by
We zaten in de ontbijtzaal van een hotel. Achter ons zaten nog wat andere Nederlanders. Plotseling riep een van de vrouwen aan de tafel met luide, overslaande, stem “Neeee, niet eten. Doe weg, weg!  Ook dat brood, weg ermee. Dat is levensgevaarlijk!!! Daar kun je dood aan gaan.” Nieuwsgierig als ik ben, wilde ik wel weten wat er allemaal aan de hand was.
En wat bleek? De man had een gekookt ei genomen en wilde dat op zijn brood doen.		  

Nu was dat ei niet, zoals gebruikelijk in hotels, koud en hard gekookt, maar warm en nog een beetje zacht. Zelf had ik zo’n ei de dag tevoren genomen en het had me heerlijk gesmaakt. Maar volgens deze mevrouw had ik al lang het loodje moeten leggen, door het op te eten. Het tekent de hele hype rondom ons voedsel. Alles is verdacht, niets mag meer. Mijn opa at elke dag een zacht gekookt ei, was zelden ziek en werd 93 jaar. En ik blijf ook regelmatig zo’n lekker, zachtgekookt eitje eten!

Slim bedacht

Posted on by

Reclame op radio en TV vind ik meestal nogal irritant. Ik erger me aan al het geschreeuw en de vervelende geluidjes die de spots oppimpen. Maar deze radio-commercial vond ik wel heel leuk. Niet vanwege de tekst, maar vanwege de slimme manier waarop de bedenkers iedereen bij de neus genomen hebben en zo een mooi Trojaans Paard hebben gecreëerd.

Klik op de foto om de commercial te horen