Morgen willen we een bezoek brengen aan één van de Joodse huizen in Rotterdam. In het kader van de Dodenherdenking is het mogelijk een aantal huizen in Rotterdam (en andere steden) te bezoeken. Door het vertellen over hen en hun dagelijkse dingen in het vooroorlogse Rotterdam blijven de bewoners leven in onze herinnering.
Het is goed dat we blijven denken aan de velen die weggingen en nooit meer terugkeerden. 
Hiroshige
Collectie National Museum, Tokio
| Vanuit de verte zien de reizigers de boten in de baai van Miho. Hiroshige tekende vast op een bewolkte en nevelige dag, want de Fuji is niet te zien. Maar op deze foto is Fuji-san weer duidelijk in beeld. En zien we ook dat er heel wat is bij gebouwd in de loop van de tijd. |  |
Deel dit op:
What’s in a name?
Geen andere keus als beroep mogelijk, met zo’n naam…. Of zou het een pseudoniem zijn? In ieder geval mooi gevonden!
Deel dit op:
Kruidige appeltaart
Ja, had ik gisteren een blog over overmatig suikergebruik, kom ik nu met een recept voor appeltaart. Maar…. deze appeltaart die ik bakte voor de voorronde van Heel Holland Bakt, bevat weliswaar suiker, maar beslist minder dan in de gebruikelijke appeltaart:
| kruidenmengsel 2 theelepels gemberpoeder 1 theelepel kaneel 1/4 theelepel kruidnagel-poeder (of minder, naar eigen smaak)korstdeeg 225 gram bloem + 2 theelepels van de kruidenmix 40 gram poedersuiker 125 gram ijskoude boter 1 eierdooier ca. 30 ml. ijskoud water snufje zout |
 |
vulling
4 flinke Elstar appelen, waarvan 1 bij voorkeur met rode schil
6 gemberbolletjes
6 eetlepels gembersiroop
1 eetlepel maizena
restant van de kruidenmix
Oven voorverwarmen op 220 °C.
Bloem, suiker, zout, kruidenmix en boter snel met 2 messen tot fijne kruimels snijden. Eidooier en water toevoegen en tot bal kneden.In plasticfolie verpakken en ca. 1 uur in koelkast laten rusten. Deeg daarna uitrollen tot dunne lap en lage ingevette taartvorm ermee bekleden.
Deeg ca. 20 minuten blind bakken, af laten koelen. Oven terug draaien naar 180 °C.
3 appels schillen, klokhuizen verwijderen en in kleine blokjes snijden. Mengen met gembersiroop, fijngehakte gemberbolletjes en maizena.
In taartvorm scheppen, stevig aandrukken.
De rode appel goed afwassen, in vieren snijden en klokhuis verwijderen. Parten in dunne schijfjes snijden. Schijfjes langs de rand in taart drukken.
Taart in ca. 35 minuten afbakken.
Eventueel nog met wat verdunde abrikozenjam afglanzen.
Deel dit op:
Suiker
Het duizelt me soms door alle verschillende informatie die we krijgen over ons voedsel. De een zegt dat je dit niet mag de ander vertelt juist dat je het wel moet nemen omdat… Ik kan, eerlijk gezegd, door de bomen het bos niet meer onderscheiden.
 |
Ik geloof nog steeds dat je het best gewoon, natuurlijk kunt eten. Dus geen pakjes, zakjes of wat dan ook. Maar zelf een lekker gerecht maken van natuurlijke producten. Veel groenten en/of fruit eten, niet altijd vlees op het menu. Met wat verse of gedroogde kruiden en specerijen is zo veel te variëren. Daar hoeft geen Knorr of Maggi aan te pas te komen. |
Bijkomend voordeel is dat je zelf bepaalt hoe zout en hoe zoet je het maakt. Ik kook al jaren met weinig zout en vooral met weinig suiker. Toen ik laatst las dat wij met z’n allen gemiddeld ruim 36 kilo suiker per jaar verstouwen, was ik dan ook hogelijk verbaasd. Elke dag meer dan 100 gram suiker per persoon?
Toch is zo’n hoeveelheid snel gehaald. Want in normale, ongezoete yoghurt zit maar liefst 6 gram suiker per 100 milliliter. Dat betekent 30 gram suiker per halve liter. En zo’n halve liter is zo op!
Suiker zit in bijna alle producten, ook in ham, worst, brood. Uiteraard in zoet broodbeleg. Wie daarnaast ook nog eens normale frisdrank neemt, suiker in koffie of thee doet en de “lekkere” trek stilt met koek en snoep, heeft die 100 gram dus zo bereikt.
Zelf gebruik in steeds minder suiker in de dingen die ik kook of bak. Helemaal zonder kan soms niet en vervangen door kunstmatige zoetstoffen wil ik niet. Maar de industrie hanteert de suikerschep wel erg ruim. Dat kan beslist minder!
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Twijfel niet aan het blauw van de hemel als boven jouw dak donkere wolken drijven. |
Deel dit op:
Vrijmarkt
 |
En hoe was het gisteren? Genoten van alle Oranjedrukte? Nog langs de vrijmarkt geweest? Dat is bij ons een jaarlijks terugkerend ritueel. Kijken wat anderen allemaal weg willen doen en ons afvragen of ze het ook wel verkopen. Want als je dan eindelijk besloten hebt om er mee langs de straat te gaan staan en je verkoopt het niet. Wat dan? Ach, misschien staat ie er volgend jaar wel weer mee…. |
Deel dit op:
Koningsdag
De eerste Koningsdag, hoe zal die verlopen? En gaat het de komende jaren op dezelfde voet verder of horen we vandaag hoe onze koning en koningin deze dag voortaan willen vieren? Krijgen we het defilé weer terug, wordt het een nationale sportdag of …. Nou ja, dat horen we vanzelf.
Ongemerkt voorbij laten gaan zit er voor Willem-Alexander niet in, hoezeer hij daar misschien naar verlangt. Hij moet en zal, hoe dan ook, op deze dag nog eens extra in de belangstelling staan.
Ik wens hem in ieder geval een prettige dag toe en hoop dat hij, met zijn gezin, nog heel veel jaren deze dag mag vieren!
Deel dit op:
Hiroshige
Collectie: Tokyo National Museum
Het zal toch geen gemakkelijke reis zijn geweest, zo langs de Tokaidoweg. Ik heb geen idee hoe lang men er over deed en of het gevaarlijk was. In een draagstoel nou ja, maar als dragers lijkt het me geen pretje.
| Eigenlijk was Hiroshige een soort van fotojournalist avant-la-lettre. Altijd op zoek naar mensen in vreemde omstandigheden, zoals hier in de buurt van Okitsu. Reizigers van nu zien een heel ander plaatje, zeker als het weer en de zonsondergang meewerken. |
 |
Deel dit op:
Kinderen
| Dit kleine jongetjes op moeders rug fotografeerde ik in 2005 in Zuid-China. Vertederend he?
Nou ja, dat zijn kleine kinderen vaak. En zo rechtstreeks. Hij zei iets tegen zijn mama, wat ik natuurlijk niet verstond. Ze reageerde ietwat gegeneerd. Maar daar nam de kleine man geen genoegen mee. |
 |
Hij pakte haar hoofd en draaide het naar ons toe, zodat ze wel moest kijken. En toen viel het kwartje bij mij. “Mamma, kijk eens wat een rare, witte mensen”.
Zonder ook maar een woord Chinees te kennen, wist ik het. Ik heb hem hartelijk toegelacht. En maakte deze foto!
