 |
Wat is er nou leuker dan je eigen wijn te hebben? Helaas, die wijnstok in de tuin levert bij lange na nog niet genoeg op 😉 en landerijen in Frankrijk hebben we ook niet. Maar soms heb je geluk, dan vind je zo maar flessen met daarop je roepnaam, in duplo nog maar liefst. Jammer dat die wijn nou net boven ons budget was. Echtgenoot moet het dus maar doen met de foto en dit blogje 😉 😉 😉 |
Vorige week kreeg ik zomaar een kookboek cadeau. Het is boek met Italiaanse recepten, heel maakbaar en vooral erg lekker.
Deze salade maakte ik afgelopen zaterdagavond. In Italië is het een voorgerecht, wij aten het als hoofdmaaltijd. Dus pimpte ik het geheel een beetje op met wat tomaatjes en een hardgekookt ei en nog wat stokbrood erbij. We likten na afloop onze vingers af.
| Witte bonensalade met tonijn Voor 2 personen:1 blikje witte bonen, afgespoeld en uitgelekt 1 blikje tonijn op olie, uitgelekt en in stukjes 1 citroen 1 kleine rode ui, in halve ringen ½ bosje peterselie, fijngehakt 2 eetlepels olijfolie peper en zout naar smaakOptioneel: (cherry)tomaatjes hardgekookte eieren |
  |
Doe bonen, tonijn, uienringen en peterselie in een schaal. Rasp de helft van de citroenschil erboven en sprenkel de olie erover. Schep alles voorzichtig door elkaar. Breng op smaak met zout, peper en citroensap.
Verdeel de salade over 2 borden en garneer eventueel met wat tomaatjes en eieren. Leg op elk bord wat stukjes brood en besprenkel deze met olijfolie.
EET SMAKELIJK!!
Zo langzamerhand komt er gelukkig een verandering op gang. De grote voedselfabrikanten stoppen niet meer zoveel suiker of zout in hun producten. We zijn er nog lang niet, maar het begin is er.
Afgelopen zaterdag aten we wat bij IKEA en ik nam er een pakje Optimel van Campina bij. “PUUR” stond er op. Ik keek eens beter en toen zag ik dat het bestond uit alleen magere yoghurt en wat vruchtensap. Niet zo zoet, maar fris. Gewoon lekker, zoals het hoort dus!
  |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Humor is je zwemgordel op de stroom van het leven. |
| Zomaar een verrassing aan het ontbijt op zaterdagmorgen. Loopt er zomaar een egeltje over het terras. Het snuffelde even aan de broodkruimels, maar trok daar toch zijn fijne neusje voor op. Niet goed voor hem, maar wel voor de dikke merel die zich niet liet storen. Langs het tuinstel naar de border. Even snuiven aan het daslook, dat net boven de grond uitkomt. | Â  |
En dan hup, naar de buren en daarmee uit het zicht verdwenen. Hopelijk komt ie nog eens langs. Ik hou wel van dit onverwachte bezoek.
Het is verstandig om te kijken waar je loopt. Dan heb je minder kans te struikelen of in de hondenpoep te trappen. Maar jammer genoeg mis je dan ook een heleboel moois. Want vaak hebben architecten of bouwmeesters hele mooie versieringen in de gevels aangebracht. Het loont dus zeker wel de moeite om eens omhoog te kijken.
Gisteren waren we bij een lezing over de geschiedenis van de Binnenweg in Rotterdam. Vanaf het begin zo rond 1400 tot nu, van soppige kleiweg tussen de weilanden tot de mooie straat van nu (weer)! Ik ken de Binnenweg best wel goed. Ik zat in de buurt op de MULO, werkte een tijdlang vlakbij, liep er vaak tijdens de lunchpauze en nu woont onze jongste zoon er. Maar Gerard Peet vertelde toch een heleboel, wat ik nog niet wist. En hij liet ons foto’s zien van wat er allemaal voor moois en leuks te vinden is. En ineens herkende ik iets. Want die gevelsteen…, die had ik toch ook al eens gefotografeerd? Ja dus, want soms sta ik even stil en kijk eens goed om me heen, ook op zoek naar die kleine, maar toch heel mooie details.
Gevelstenen zijn ook het thema van deze week bij Stuureenfoto. Heb je ook een mooie, grappige of bijzonder gevelsteen gevonden, doe dan mee!
Toen ik gisteren met de metro naar de stad ging, lag er een gratis krant. Ik keek hem even in en werd getroffen door een pagina met twee compleet tegengestelde berichten.
 |
Het eerste was een column van Luuk Koelman over te dure medicijnen. Er zijn wel medicijnen tegen kanker, maar die krijgen patiënten niet omdat ze te duur zijn. Ook al betalen ze daar elke maand hun verzekeringspremie voor.Het artikel daaronder heb ik niet gelezen, maar aan de kop viel niet te ontkomen. Het ging om het proces tegen Holleeder. Dat is steeds gecompliceerder |
en gaat nog weer langer duren. De man wordt met veel politiebegeleiding heen en weer naar de rechtbank vervoerd, peperdure advocaten staan uren te praten. Ik vroeg me af hoeveel dat kost? Daar zal wel niets over in dat artikel staan, maar het moet inmiddels in de miljoenen lopen. Geld dat toch veel beter aan de zorg en aan die medicijnvergoeding besteed kan worden.
Gefotografeerd in Doesburg:
Eentje uit de oude doos, maar oh, wat vind ik dit leuk.
Het is een remake van een nummer van het Cocktail Trio: Petronella Puinpoeier’s Pillen Pure Pijnstillende en Prima in te nemen Pimpelpaarse Pil.
Vrolijk begin van de dag toch?
 |
Onze kinderen waren nog maar een paar maanden, maar toen al gingen ze ’s avonds niet eerder slapen voordat er was voorgelezen. Zelf een boek kiezen konden ze natuurlijk nog niet, maar ik koos voor hen Jip en Janneke van Annie M.G. Schmidt. Elke avond een verhaaltje. En toen het boek uit was, moest ik het opnieuw voorlezen. En daarna nog eens en nog eens. Dat was helemaal geen straf, want ik vond het boek zelf zo leuk. Later kwamen daar Pluk van de Petteflet en Otje bij. En de gedichtjes van Annie. Heerlijk.Nu las ik laatst op Facebook dat ook kindertjes in India de avonturen van de twee kleuters kunnen volgen, want Jip en Janneke is in het Hindi uitgegeven.
Grappig dat de verhaaltjes en tekeningen zo universeel en tijdloos zijn. |
