Murphy
Eerst mijn smartphone kapot; toen viel het modem uit, dus geen internet meer. Het was al een ouwetje en nu wachten we op een nieuwe. En als klap op de vuurpijl kregen we gisteren met geen mogelijkheid onze voordeur open. Leo niet, ik niet en de buurvrouw niet. Slotenmaker gebeld. Die neemt mijn sleutel, trekt even flink aan de deur en floep…. deur weer open. En ja, we konden pinnen om de tekening te betalen.
Murphy regeert weer. Gr@#%***
Deel dit op:
Bloemen
| Soms vraag je je af waarom de ene plant of struik het wel doet en de andere niet. Als het nare insecten of slakken zijn, zie je dat snel genoeg. Maar waarom bij mij de floxen tegen de klippen op groeien, maar slechts mondjesmaat bloeien, is me een raadsel.Wat het wel doet en dat al sinds we hem aanplantten, is de Kirengeshoma Palmata. Vreemde mondvol voor Japanse wasbloem. Elk najaar sterft zij af maar komt weer op in het voorjaar. Lange tijd lijkt het niet zo veel te worden. Vooral veel, maar fraai groen blad, zeg maar. Maar dan, in augustus, verschijnen in eens de knoppen aan de toppen van de takken. En die geven de laatste zomerdagen nog even acte de présence. |  |
Deel dit op:
Ergernissen
 |
Nee, ik weet het. Ergeren is zinloos en dus moet je dat niet al te veel doen. Het verhoogt je bloeddruk en veroorzaakt rimpels. Toch zijn er soms momenten, waarop ik me vreselijk erger. |
Dit is mijn erger top3:
1) als ik een instantie bel en er zo’n computerstem zegt “voor keuze A, kies 1, voor keuze B, kies 2”
2) verpakkingen die maar niet open gaan. Vooral plastic blisterverpakkingen, Grrr ##*&
3) in een winkel of op de markt iets aangeboden krijgen en daar kleverige vingers aan over houden. En dat alles wat je aanpakt dan ook kleverig wordt.
Ergeren jullie je soms ook zo?
Deel dit op:
Sushi
| Gisterenavond Leo’s verjaardag en (alvast) de mijne gevierd met heerlijke Japanse hapjes bij Sushi Company.
Dat is niet zo’n grote “All you can eat”-tent, maar een klein en intiem restaurantje. Lekker en gezellig. Vriendelijke bediening en vooral voortreffelijk eten!! Met het openbaar vervoer er naar toe, zodat we allemei van de wijn konden genieten. Prima avond!! |
 |
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Lachen is van alle tijden, verbeelding heeft geen leeftijd en dromen zijn voor eeuwig!
(Dus Leo, wat maal je er om dat je vandaag weer een jaartje ouder bent geworden. Zolang we nog samen kunnen lachen, valt het allemaal wel mee!) |
Deel dit op:
Afval
| Als je niet oppast, kom je bijna om in het afval. Om alles zit tegenwoordig wel plastic. Sinds enige tijd proberen we dat consequent te scheiden. Dat levert elke week zakken vol plastic troep op. Je kunt natuurlijk al die verpakking weigeren. Maar dat vergt wel enige aanpassing in je leven.
|
 |
Maar het kan! Een tijdje geleden waren we bij een lezing van Emily-Jane Lowe-Townley, die een afvalloos leven met man en 3 kinderen in praktijk brengt. Ik geloof niet dat ik echt helemaal afvalloos zal worden. Daar moet je je toch wel helemaal op instellen. En om zelf tandpasta, wasmiddel en schoonmaakmiddelen maken…. nee, daar zie ik geen been in.
Maar boodschappen doen we eigenlijk altijd al met een stevige tas, die al jaren in gebruik is. En in mijn handtas zit standaard een opvouwbaar tasje, dat scheelt toch weer zo’n plastic gevalletje. Ach, alle beetjes helpen nietwaar?
Deel dit op:
Beroemde Nederlander
 |
De omzwervingen van Vincent van Gogh zijn wel bekend. Toch zal niet iedereen weten dat hij ook nog een periode in Drenthe heeft gewoond. In 1883 woonde hij ongeveer 3 maanden in Nieuw Amsterdam, in de buurt van Emmen. Hij tekende er de boerenbevolking en het land, maar verkocht er niet veel. Hij betaalde zijn huur soms met zijn tekeningen en omdat de logementeigenaar er de waarde niet van in zag (wie wel toendertijd?) werden ze gebruikt om de kachel mee aan te maken. Het logement staat er nog en is voor een deel ingericht als museum. Er voor staat dit beeld van Vincent. |
Ook bij Stuureenfoto is het weekthema “Beroemde Nederlanders”. Doe je ook mee?
Deel dit op:
Nog ééntje
 |
Ze droop van de regen, maar wat werd ik er blij door.
Door de stromende regen kwam ik thuis en zij wachtte aan de pergola. Een laatste restantje zomer. Helaas, nu is het definitief voorbij, de regen van gisteren heeft haar helemaal doen verleppen en de blaadjes zijn afgevallen. Nu moet ik het doen met de herfstbloeiers en verkleurende bladeren. Ook mooi!! |
Deel dit op:
Geen commentaar
