Noordwijk

Posted on by
Gek eigenlijk, dat ik verre reizen maakte en kan vertellen over Hanoi en Tokyo. Maar in Noordwijk was ik nog nooit geweest.
Jammer genoeg was het nogal koud en miezerig, maar er viel genoeg te zien. We wandelden door oude straatjes, langs groen en keken in mooie huizen. Ik maakte er een foto van een gebouw, waar vroeger een touwslagerij in was geweest.		  Noordwijk-05

Op een ANWB-bordje las ik dat er vroeger wel 40 van die bedrijven waren. Ja, logisch, er moesten heel wat touwen geleverd worden voor de vissersschepen. Nu herinnert alleen nog deze gevelsteen aan de bedrijvigheid.

Ordelijk

Posted on by
Sommigen kijken er vreemd van op als ik in een winkel een foto maak. Toen ik deze maakte, kreeg ik zelfs luidruchtig commentaar van twee heren. “Wilt u ons er ook nog op?” werd me gevraagd. Toen ik vriendelijk maar beslist antwoordde dat het me daar niet om te doen was, begrepen ze het helemaal niet. Wat was er nou zo spannend aan die knotjes wol?
Nou als ze willen weten waarom, moeten ze dit blog maar lezen. Omdat ik dit zo mooi vind, al die kleurtjes, netjes gesorteerd en ordelijk opgeborgen. Maar ja, dat is vast te veel om te vertellen.		  blogfoto-april-15-C-04

Herinnering

Posted on by

Afgelopen weekend reden we naar Katwijk en Noordwijk. Zomaar, om er even uit te zijn. En ineens kwamen we langs het terrein waar vroeger het Zeehospitium stond. Lang geleden, in 1952-53 lag ik daar met tuberculose. Toendertijd een ernstige ziekte, waar je vooral veel mee moest rusten. En rusten heb ik daar gedaan. Hele dagen lagen we in bed. Er mocht veel en ik heb er dan ook geen slechte herinneringen aan, lees hier maar.

Er is inmiddels veel veranderd in Katwijk. Het Zeehospitium is al lang niet als zodanig in gebruik. Veel is gesloopt en het terrein is bebouwd met nieuwe huizen, al zijn er wel speciale units voor gehandicapte mensen. Er staat nog één echt oud gebouw, dat ik dan ook onmiddellijk herkende. In al die jaren was er toch wel veel aan veranderd en wat er mee gaat gebeuren, weet ik niet. Ik miste de grote veranda’s, waar we met bed en al in de frisse lucht moesten staan. Gelukkig is er dan internet, waar ik daarvan nog een foto terug kon vinden.

Regen

Posted on by

Nee, dit wordt geen verhaal over natte druppels op mijn hoofd en in mijn nek. Dit gaat over een soort regen waar ik heel erg van hou. De prachtige bloemen van de gouden-, blauwe en witte regen. De blauwe is dit jaar in mijn eigen tuin duidelijk aanwezig. Maar ja, baas boven baas is er altijd. Al is er geen sprake van concurrentie, want met de tuiniers van het Arboretum Trompenburg in Rotterdam kun je je niet meten. Die gun ik dan ook van harte de eer voor deze prachtige bloemenweelde.

mei-blauwe-regen

Blauw

Posted on by

Koningsblauw, een prachtige kleur. Maxima koos deze kleur voor haar “kroningsjapon”, Margaret Thatcher droeg het vaak, dan viel ze op tussen al het mannelijk grijs en zwart. In Griekenland vindt je overal dit soort blauw. De kleur van de amulet “tegen het boze oog”.  De koopman van deze kraam had zeker nog een voorraadje van zijn vakantie….

blauw

Genieten

Posted on by
mei-blog-tuin Binnen een paar weken veranderde de tuin van een beetje kalig in helemaal volgroeid. En ook onze pergola is inmiddels weer bijna helemaal bedekt.

De esdoorn in pot heeft ook de nattigheid overleefd en de sieruien en hosta doen ook weer hun best. De sierappel heeft ook prachtig gebloeid, om maar te zwijgen van de echte appel. Dat belooft een flinke oogst in de herfst.

Dit jaar bloeit de blauwe regen uitbundig en daar geniet ik elke dag van.

Als nou ook de zon zich weer van haar beste kant wil laten zien, kan mijn humeur niet meer stuk!

 

Recept

Posted on by

Hier in huis kookt Leo ook regelmatig. Hij houdt niet van al te ingewikkelde recepten maar wat op tafel komt is altijd heerlijk. En dit is één van mijn favorieten: Pasta met prei en zalm

Voor 2 personen:
150 g pasta (penne o.i.d.)
300 g prei
125 ml kookroom (flesje)
250 g zalmfilet
1 el citroensap
1 beschuit (of sneetje brood)
2 el Italiaanse kruiden
50 g kaas pikant (bijv. grana padano)
2 el olijfolie
6 of meer tastytom tomaten		  mei-blog-pasta

Verwarm de oven voor op 200 °C.
Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar.
Was ondertussen de prei en snijd in dunne ringen.
Giet de pasta af, meng hem in de pan met de room en prei en warm dit nog 1 min. door.

Snijd de zalmfilets in 3 stukken per persoon.
Vet een ovenschaal goed in en doe de pasta in de ovenschaal.
Druppel het citroensap over de zalmfilets en breng ze op smaak met peper en zout en leg tussen de pasta.
Halveer de tomaten en leg ze tussen de pasta met de zijkant naar boven.
Verkruimel de beschuit, meng de kruiden, kaas en wat peper door de beschuitkruimels en strooi dit over de schotel.
Sprenkel de olie erover.
Laat het gerecht in het midden van de oven in 20-25 min. goudbruin en gaar worden.

Kleurt de bovenlaag al voor het einde van de baktijd erg bruin, dek de schaal dan losjes af met aluminiumfolie.

EET SMAKELIJK!!

Bron: Allerhande recepten

Ech Rotterdams

Posted on by

Het is niet bepaald een mooi taaltje, dat Rotterdams dialect. Rotterdammers laten nog al eens een lettertje weg, het knauwt een beetje en het zingt. En hoe netjes ik ook probeer te praten, je schijnt het altijd aan mij te kunnen horen. Nou ja, geen wonder want als kind kon ik een prima vertolking van “Alie Cyaankali” laten zien. Al snapte ik geen jota van de tekst, het kwam wel met Rotterdamse tongval over het voetlicht.

Gisteren liepen we op de Kruiskade, waar ik deze sticker op een deur geplakt zag. En die wilde ik jullie toch echt even laten zien:

mei-blog-20

 

Toeval

Posted on by

Als ik onderweg ben, maak ik vaak foto’s. Soms heb ik mijn cameraatje bij me, maar vaak gebruik ik ook mijn telefoon. Zoals laatst, toe we op een zaterdag in de stad waren. Natuurlijk zijn niet alle foto’s blog-waardig. Soms is er niet veel om over te schrijven, soms is de actualiteit al weer weg. En zo belanden ze dus in mijn grote archief.

Afgelopen maandag bekeek ik facebook en daar zag ik een foto die me heel bekend leek. Had ik dat al niet eens gefotografeerd? En ja hoor, het Rotterdamse stadstimmerhuis in de nieuwe vorm van Rem Koolhaas had ik ook vastgelegd. En ik niet alleen natuurlijk. Maar dat de fotografe zowat hetzelfde standpunt had gebruikt en ook nog bijna dezelfde achternaam had, vond ik toch wel heel grappig. (klik op een foto om te vergroten)

En eerlijk is eerlijk, de foto van Carla is beslist mooier omdat de lucht zo prachtig afsteekt