Zomaar een schattig katje. Aandoenlijk om naar te kijken.
Zomaar een schattig katje. Aandoenlijk om naar te kijken.
| CourgettesCourgettes, uien, een pompoen de aardbeiplantjes schieten uit een laagstamboompje vol met fruit en veel tomaten, maar nog groen de bonen rijp reeds voor de pluk ik kuier door de tuin en kijk valt mij ook onverhoeds op hoe © bert deben |
Dit gedicht van Bert Deben won de 3e prijs op de Poëziemiddag te Hillegom op 3 november |
Deze foto vond ik via Facebook op de pagina van Waar in Rotterdam. Daar worden regelmatig foto’s ge-uploaded van Rotterdam natuurlijk (ja hehe). En dit is een foto uit 1956, dus van lang geleden. Ik heb deze foto al eens eerder geplaatst, ook in een stukje dat ik nostalgie noemde.
Het is de Van Lennepstraat in Rotterdam-West waar ik als kind woonde. Ik herken de waterstokerij van de Hefbrug, waar ik verrassingszakjes kocht en mijn moeder grote emmers warm water haalde op wasdag. Er is de poort naar het gymlokaal van de lagere school en verderop zie ik een winkel van Vermeyde. Gek, nu ik zit te typen zie ik mezelf weer de granieten stoep van die winkel opstappen, ruik ik de geur van melk, kaas en koffie. Ik kwam er niet zo vaak, want mijn ouders waren bevriend met de kruidenier op de hoek van de Bilderdijkstraat en kochten daar dus ook hun boodschappen. Maar voor speciale dingen stuurde mijn moeder me naar Vermeyde toe.
Foto’s in die jaren waren nogal zeldzaam, je verschoot niet zomaar een rolletje. Maar juist daarom zijn het tijdmachines, die je zo weer terug naar je jeugd sturen.
Het is even flink doorbijten, maar dan ben je er!
| Deze week is helemaal speciaal: het is DONORWEEK. Het is niet de bedoeling dat ik nou telkens weer aandacht aan al die speciale dagen en weken geef. Maar de DONOR-week is wel heel belangrijk. Omdat er nog zoveel vraag naar donors is en het aanbod zo minimaal. Van redelijk dichtbij hebben wij gezien hoe slopend het wachten is op een nieuw orgaan. Hoe lang elke dag, elk telefoontje HET bericht kan zijn. Maandenlang wachtte de dochter van een vriend op de oproep. Haar gezondheid werd steeds slechter en de toestand nijpender. Weken, maanden lang stond ze bovenaan de lijst, wachtend op de juiste match. En dan eindelijk, een paar weken geleden, was het zover. Ze kreeg niet alleen een nieuwe nier, maar ook een nieuwe alvleesklier. Al na 10 dagen mocht ze naar huis. En het gaat goed met haar!!
|
![]() |
Dus denk er nog eens over na en vul het formulier in. Zodat we ook nà ons leven nog een nieuw leven schenken kunnen!