Category Archives: Uncategorized

Onmenselijk

Posted on by
Bron: Google foto’s / RTL

Dat ik geen sikkepit begrijp van de lust om een berg in de Himalaya te gaan beklimmen, zegt natuurlijk niks. Wie het wil en kan, zal zich niet laten weerhouden.

Zo’n tocht is ongelofelijk zwaar, vraagt heel veel van je krachten. Het is niet iets wat je alleen kunt, er zijn meerdere teamleden.

En er gaan er helpers mee. Sherpa’s, die veel beter kunnen omgaan met de verminderde zuurstof, de extreme kou. En dan valt zo’n sherpa. Heeft hij kans te overleven? Ik kan dat niet beoordelen.

Maar dat je, in de blinde passie om de top te bereiken, een mens laat sterven. Zonder een hand uit te steken, zonder te stoppen, alleen maar omdat je jouw record moet halen of moet verbeteren? Niet proberen hem te troosten, hem bijstaan in zijn laatste uur…

Ik heb altijd gedacht dat zo’n tocht een eenzaam avontuur was. Maar deze foto vertelt iets heel anders. Het is file lopen, ik vrees met de knop op dom en de oogkleppen voor, want anders laat je toch niet iemand zomaar naast het pad liggen om te sterven?

Het kan zijn dat de foto niet de juiste afstanden weergeeft, dat het anders is dan het lijkt. Maar dan nog… begrijpen kan ik het niet.

Fijne dag

Posted on by

Afgelopen zaterdag hebben we met de familie onze 50-jarige trouwdag gevierd.

Voor ons doen waren we al vroeg op en klaar om bezoek te ontvangen. De kinderen kwamen als eerste en hadden taart meegebracht. Twee flinke dozen met daarin heel toepasselijke ‘petit fourtjes’.

Daarna druppelde de verdere familie binnen. Na de koffie en taart waren er cadeaus, en werd er druk gepraat. Het weer werd allengs beter, dus konden we ook lekker in de tuin zitten en wie wilde een sigaretje roken.

Na sandwiches en wat te drinken stonden de taxi’s voor. Natuurlijk wisten wij wel, maar de familie niet, waar we naar toe gingen. Het werd de aanlegsteiger van de Waterbus in Rotterdam, waar we mee naar Dordrecht gingen. Toch was dat nog niet de eindbestemming, want van daaruit voeren we op een andere Waterbus verder naar Zwijndrecht.

In een restaurant aan het water stond een tafel gereed voor een gezellig etentje.

Veel te snel naar ons gevoel was het al weer tijd om naar Rotterdam te gaan. Maar we kunnen terugkijken naar een heel geslaagde dag, waaraan we nog vaak en met veel plezier zullen terugdenken.

Maandag met muziek

Posted on by

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

We zongen dit lied met de zangclub, niet zo simpel als het lijkt en een beetje droevig: Adele met To make you feel my love.

Als de clip niet start, dit is de link

Ontroerend

Posted on by
Bron: Google foto’s /

Deze foto kwam ik tegen op Instagram. Het is een tweeling, Brielle en Kyrie Jackson. In 1995 werden ze 12 weken te vroeg geboren. Zoals toen gebruikelijk, werden de baby’s apart in een couveuse gelegd. Op een bepaald moment leek Brielle het niet te halen.

Tegen alle regels in heeft een verpleegster de kinderen bij elkaar gelegd en onmiddellijk sloeg Kyrie haar arm om haar bijna levenloze zusje.

Instinct, overlevingsdrang, wie zal het zeggen? Maar Brielle begon weer te ademen, kwam er boven op. Dit gebaar heeft sindsdien een naam: the rescuing hug (de redding brengde omhelzing). Zo ontroerend…!

En het bewijst maar weer dat mensen niet leven kunnen zonder intermenselijk contact. De kinderen zijn inmiddels volwassen en beiden zijn opgegroeid tot mooie meiden.

Klein maar fijn

Posted on by

In de pot van mijn laurier stak ineens een klavertje zijn kopje op. Minuscuul en teer, een beetje roodbladig in de zon en met een piepklein bloemetje.

Dat ik maar eens fotografeerde met de macro stand van mijn mobieltje. Daar moet ik nog maar eens meer mee oefenen, want erg goed lukte het niet.

Maar ja, die pot voor de laurier is weliswaar tamelijk groot, onkruid hoort er niet in want dan wordt het wel erg krapjes.

Toch jammer, want zo’n bloemetje geeft wel een beetje kleur aan de wat saaie laurier. Nou ja, die geeft weer smaak, dus wat zal ik er verder over zeuren?

Duurzaam

Posted on by

Duurzaam is het woord van deze tijd. Alles moet duurzaam zijn, van je haarverf tot je schoenzolen.

Maar wanneer is iets duurzaam? Als ik lees dat de oude koelkast het veld moet ruimen voor een nieuwer -uiteraard minder energie verbruikend- exemplaar, denk ik meteen “maar wat gebeurt er met de oude? Die gaat naar de vuilstort. Is dat duurzaam?

Zo las ik ook dat we eigenlijk alle plastic uit de keuken moeten weren. Zou dat kunnen? Ja, maar dan mag van mij melk, yoghurt, karnemelk, vla, slagroom ook niet meer verpakt worden in van die handige plastic weggooipotjes. Moet alles in glas en met statiegeld. Dat dan weer wel teruggebracht, omgespoeld, omgesmolten en opnieuw gemaakt worden. Is dat echt zoveel duurzamer?

Laatst keek ik eens in mijn keukenkast en kwam tot de conclusie dat veel van mijn voorraadbussen al meer dan 50 jaar oud zijn. Van plastic, ja, dat wel. Maar nog steeds handig en onbeschadigd. En al die tijd gewoon en vaak gebruikt…

Ik zie natuurlijk overal prachtige glazen potten, die ik ook wel zou willen hebben. Maar nee, ik hou gewoon mijn plastic Mepal potten, met hun nostalgische kleurtjes. Dat lijkt me toch nog steeds duurzamer.

Kapper

Posted on by

In 1973 ging ik natuurlijk vóór mijn trouwdag naar de kapper. Niet in Rotterdam, maar op de zaterdag ervoor in Leeuwarden.

Waarom zo ver? Omdat mijn melkboerenhondenpiekhaar daar van een leuke springerige krulletjes werd voorzien. Ik kwam er al wat langer, nadat ik een uitzending over kapper Wyb Feddema in een TV-programma had gezien.

Feddema had een speciale techniek ontwikkeld om steil haar te fatsoeneren. Eerst werd het gepermanent en daarna tot kleine lokjes gedraaid en heel kort geknipt. Het leek een beetje op een schapenkopje en niet iedereen was er enthousiast over. Mijn toenmalige collega moest er vooral erg aan wennen. Maar Leo vond het wél leuk en ja, die had toch de meeste invloed.

Zelf was ik ook erg enthousiast, want mijn haar bleef lekker in model, wassen en drogen was een eitje.

En die reis naar Leeuwarden vond ik geen probleem. Later, met kinderen werd het een beetje lastig en zocht ik een kapper in de buurt. Maar die super korte krulletjes zou ik best nog wel willen hebben.

Maandag met muziek

Posted on by

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Op een koude zaterdagavond in 1971 ontmoette ik Leo. We raakten in gesprek, maakten een afspraakje. En de rest is geschiedenis.

Want vandaag zijn we op de kop af vijftig jaar getrouwd. In 1973 wisten we dat we samen oud wilden worden. Dus vandaag een toepasselijk clipje: Westlife met I wanna grow old with you.

Als de clip niet start, dit is de link