Category Archives: Uncategorized

Hekel

Posted on by

Deze donkere dagen, wat heb ik daar een hekel aan. Grijs, grauw weer en pas laat licht en al weer zo rond 5 uur donker.

Ik kan me voorstellen dat men er somber van wordt. Ik probeer dat te voorkomen door al vroeg het licht aan te steken. Het hoeft niet veel te zijn, maar zo’n donkere kamer geeft me een benauwd gevoel. Dat heb ik niet van een vreemde. Ook bij ons thuis brandde ’s winters vaak het licht.

Heb ik nog aan andere dingen een hekel? Natuurlijk, maar daar moet ik wel even over nadenken.

Nou…, ik hou niet van kleverige handen. Of van haakjes aan mijn nagels. Ook gruw ik van zo’n hoog piepend geluid, alsof er een krijtje over het schoolbord gaat. En ja, van een lange bloes die onder een trui of jack uit piept, word ik ook niet blij.

Bron: Google foto’s

Er zullen nog best wel meer dingen zijn waar ik een hekel aan heb. Maar ze schieten me nu niet 1-2-3 te binnen. Over het algemeen ben ik gewoon een tevreden mens.

Het tegeltje hiernaast is niet erg toepasselijk, want aan werken heb ik geen hekel. Maar vakantie is wel fijner… 😉 😉

Cijfers

Posted on by

De afgelopen tijd hebben we alsmaar enorme bakken cijfers over ons gekregen. Hoeveel testen, besmettingen, doden of bezette ziekenhuisbedden dan wel IC-plekken vlogen over de schermen van onze pc’s, laptops en telefoons. Het duizelde me soms en ik heb me verbaasd over het gemak waarmee die cijfers gepresenteerd werden. Op zichzelf staand, zelden in samenhang met andere cijfers of vergelijkingen met andere perioden.

Bron: Google

Nu vliegen de cijfers ons opnieuw om de oren. Want er komen vaccins op de markt. De wereld wacht met smart, want dan kunnen we terug naar “het oude normaal”.

Van het ene vaccin wordt gezegd dat het ruim 90% effectiviteit heeft; het andere -revolutionair gemaakte- vaccin zou zelfs 94,5% effectief zijn. Dat is getest. Dus je hoeft je geen zorgen te maken?

Eh…. op hoeveel mensen is dat dan getest? Op circa 30.000 personen, waarvan er 15.000 een placebo kregen. Uitgaand van een wereldbevolking van 7.500.000.000 mensen, is er dus getest op 0,0002% van de mensheid.

Ja, ik begrijp het wel, dat percentage van 4 cijfers achter de komma oogt niet zo. Maar een eerlijke en transparante berichtgeving vind ik het niet.

Dus dan wacht ik nog even voor die prik mijn lijf in gaat…..
Eerst maar eens bekijken hoe het zich ontwikkelt…

Te gek!

Posted on by

De laatste jaren draag ik nog maar zelden panty’s. Tegenwoordig zijn het korte kousjes. Wel zo makkelijk. Of sokken, want die zijn lekker warm in de winter.

Maar er schijnen toch mensen te zijn die met alle gemak voor een panty zo’n 160 euro willen betalen. Dan is ie wel van Gucci….! En tegenwoordig -want je moet wel trendy blijven- ook nog voorzien van enorme gaten en ladders…!

Kan het nog gekker? De mevrouw die het op de tv vertelde, kocht nooit die goedkope panty’s van de HEMA of zo. Nou ja, blijkbaar heeft zij geld genoeg en ze moet vooral doen wat ze wil.

Maar erg decadent vind ik het wel. Als je dan toch niet weet wat je met je geld moet doen, zijn er nog wel een aantal doelen die er met smart op zitten te wachten en er een betere besteding voor weten.

Ongewoon

Posted on by

Ik moet al ontelbare keren een hartige taart gemaakt hebben. Heel vaak met prei, soms met een ander vulling. Met vis, met vlees of geheel vegetarisch. Maar de mogelijkheden zijn natuurlijk eindeloos.

Vorige week maakte ik deze taart, uit de laatste Allerhande. Een taart gevuld met bloemkool, rode ui en oude kaas.

Het leek me zo op het eerste gezicht erg lekker. Maar toen ik het recept eens goed bekeek, zag ik dat de bloemkool er rauw inging en daarover had ik zo mijn twijfels…

Maar… geheel onterecht. Want die taart was echt lekker. De bloemkool was knapperig, fris en combineerde prima met de rode ui.

En niet onbelangrijk, die taart was zo klaar gemaakt. Dat kan zelfs van te voren. Dus echt een recept voor drukke dagen.

Ouderwets

Posted on by

Hoewel we heel vaak vegetarisch eten, had ik vorige week ineens ontzettende zin in een lekkere stoofschotel. Misschien kwam het door het akelige weer? Maar de Allerhande lag binnen handbereik en misschien ben ik toch iets te veel beïnvloedbaar door mooie foto’s en wervende praatjes 😉

In ieder geval zat tussen mijn boodschappen een flink stuk vlees. En geurde de keuken binnen no time verrukkelijk naar roomboter, rode wijn, uien. Het was echt een flinke pan vol. En toen ik daarbij ook nog eens een “gratin dauphinois” maakte, konden we aan een heerlijke dis.

Natuurlijk eten we met z’n tweeën alles niet in één keer op. Dus kon ik wat doosjes met stoofvlees in de vriezer schuiven. Een voorraadje is tenslotte ook wel handig.

Vies

Posted on by

Naast alle commotie om het wel of niet dragen van mondkapjes komt nog een ander probleem om de hoek kijken. Waar laten we al die dingen?

Elk gezond denkend mens doet ze natuurlijk in de afvalbak. Maar talloze mensen gooien ze gewoon op de grond. Inmiddels vind je ze overal op straat, langs de stoep, tussen de bosjes.

Dat geeft natuurlijk alleen maar kans op veel meer besmettingen. Om maar niet te spreken over de schade aan het milieu.

Ook heb ik al diverse malen honden gretig zien snuffelen aan die vieze lapjes. Om even later lekker door het baasje of bazinnetje te worden geknuffeld.

Ieeekkk… wat smerig!

Vergeetachtig

Posted on by

Vergat ik toch ook nog helemaal te vertellen wat ik gekregen had voor mijn verjaardag. Eigenlijk doen we niet meer aan cadeautjes, maar subtiel vertelde ik aan Leo over “zo’n leuk boek” en ja hoor, die pikte de hint foutloos op.

’s Morgens lag dan ook dit boek naast mijn hoofdkussen. Een kinderboek, maar niet alleen voor kinderen. Ik weet zeker dat meer bloggers dit boek gekocht of gekregen hebben. Om urenlang in te kijken, te verwonderen en te ontdekken wat er allemaal getekend is door Charlotte Dematons.

Het ligt op tafel, zo onder handbereik. Want op elke bladzijde doe ik weer een ontdekking en ik ben er al veel uurtjes zoet mee geweest.

En wie denkt dat ik een beetje kinds begin te worden, nou ja, die denkt dat dan maar 😉

Vergeetachtig

Posted on by

Ik was zo bezig met mijn verhalen over onze vakantie, dat ik helemaal vergeten was dat ik in die tijd ook een jaartje ouder werd.

Bij thuiskomst lag de mat dan ook vol met verjaardagskaarten voor mij. Kaarten met bloemen, zelfgemaakte kaarten, kaarten met veel lieve wensen.

Ook kreeg ik een heel bijzondere kaart met een echt Geluksklavertje, vergezeld van een lange brief. Die kaart hang ik goed zichtbaar in mijn werkkamer. En ik hoop natuurlijk dat dat klavertje veel kracht heeft en voor echt geluk gaat zorgen. Ik werd er in ieder geval heel gelukkig van.

En dan kreeg ik ook deze kaart van Saskia. Daar heb ik hartelijk om moeten lachen. Ja vergeetachtig ben ik wel een beetje, maar zo vergeetachtig….? Nee, gelukkig niet 😉

Maar we moeten onze ouderdoms-kwaaltjes ook met een flinke korrel zout kunnen nemen en er eens mooi de draak mee steken. Een beetje humor houdt je op de been, nietwaar?