Positief

Elk jaar weer kiezen we diverse kalenders voor in huis (en soms weten we nog niet wat voor dag het is 😉 ). Er hangt een kalender in de hal, met mooie foto’s of leuke plaatjes. In de keuken hangt een scheurkalender voor elke dag. We hadden daar een aantal jaren de Rotterdamse kalender. Maar voor komend jaar wilde ik iets anders.

Het werd deze dus. Met elke dag een positieve tekst. We zullen zien of het helpen gaat.

Ik ben in ieder geval klaar met dit jaar en wat mij betreft mag het meteen in de vergetelhoek gezet worden. Maar dat zal wel niet gebeuren.

In ieder geval wens ik iedereen voor 2021 het aller- allerbeste.

Blijf allemaal gezond, fit en bij de tijd, zodat we oudejaarsavond 2021 weer allemaal bij elkaar kunnen zijn.

Andere kijk

Ik weet niet hoe het komt, maar soms zie ik dingen ineens in een heel ander licht.

Deze berken moeten toch al een tijdje op het Ommoordseveld staan en ik ben er zonder twijfel een groot aantal keren langs gelopen.

Maar toen zag ik niet hoe mooi en hoe afwijkend van kleur ze zijn. Maar deze keer was waarschijnlijk het licht net anders. Niet zonnig, maar grauw en grijs. En op de een of andere manier werden ze heel anders belicht. Ze sprongen zo te zeggen meteen in het oog.

Maar het kan natuurlijk ook zijn dat de bast juist in deze tijd extra oplicht.

Nou ja, het fijne van hoe en waarom doet er eigenlijk niet toe. Ik vind ze mooi zoals ze zijn.

Sneek

Het was het eerste stadje dat we bezochten in onze Friesland-trip. Maar pas nu besef ik dat ik er nog geen woord over gerept heb.

Het was die dag stralend weer, diepblauwe lucht, zon maar wel een snijdende wind. En er werd in Sneek gebouwd en straten waren afgesloten. Onze navigatie begint ook ouderdomskwalen te krijgen en stuurde ons telkens weer naar het zelfde punt. Zo zagen we wel wat van Sneek, maar kwamen we niet waar we heen wilden.

Toch maar even de auto geparkeerd en wat rond gelopen. De Waterpoort mochten we tenslotte niet missen. En daar om heen staan ook leuke en bezienswaardige gebouwen. Dus zo maar een impressie van een piepklein stukje Sneek.

Kerst 2020

Dit is sowieso een heel gek jaar en de Kerstdagen zullen niet veel anders zijn. Minder druk, minder luidruchtig, minder vrolijk als andere jaren.

Daarom zocht ik op internet naar iets liefs, romantisch en zoets.
En vond ik deze kerstkaart met crinolines, hoge hoeden,
keurige heren en warme bonten mofjes.
Een beeld uit een ver vervlogen tijd,
die nu rooskleuriger lijkt
dan het toen wellicht was.

En hoe kijken we over -pakweg- 50 jaar tegen 2020 aan?
Wie zal het zeggen?

Maar ondanks alles,
wens ik jullie hele prettige Kerstdagen.

Boek

Verloskundige heeft me altijd een heel boeiend beroep geleken. Niet dat ik hier voor geschikt zou zijn geweest. Maar kinderen op de wereld helpen leek me zeer veel voldoening geven. En natuurlijk altijd gezellige mensen, blij en dromend op een roze wolk…

Dat de werkelijkheid anders is, minder romantisch en niet altijd even vrolijk heb ik ervaren door de verhalen van Marlies Koers in haar “Dagboek van een verloskundige”.

Na een pittige opleiding en diverse inval-periodes treedt ze toe tot een maatschap van diverse verloskundigen in Deventer. Naast alle dagelijkse dingen, de gebroken nachten en de leuke maar ook vaak heel nare en droevige ervaringen, geeft Marlies ook een kijkje in haar leven. Zo ontstaat een beeld van haar dagelijks reilen en zeilen, met alle lastige combinaties van werk, hobby en privéleven.

Een prettig boek om te lezen, realistisch en eerlijk.

Winkelen

In de stad komen we nog maar weinig en dat ligt niet alleen aan de huidige omstandigheden.

Worden we oud, dat wij de winkels niet meer zo leuk vinden? Was het vroeger inderdaad allemaal leuker, mooier, beter…? Nou, vast niet. Maar toch… toen was alles nog niet zo geglobaliseerd.

Neem nou zo’n winkel als Jungerhans. Midden in de stad een baken om altijd wel even binnen te lopen. Je te vergapen aan het mooie porselein, glanzend bestek, glazen in alle soorten en maten.

Heel wat huishoudens werden vanuit deze winkel voorzien van alle benodigdheden. Misschien gebruikt men dat servies of bestek nog steeds, na zoveel jaren.

Heb ik zelf nog iets? Ja zeker, in de kast staat nog een theekopje van mijn schoonmoeder. Het merkje op het schoteltje laat geen twijfel mogelijk. Inderdaad van A. Jungerhans, Rotterdam.

Mijn buurtje

Wandelend door omringende straten kwam ik dit tegen. De kerstversiering werd in etappes gedaan, want eerst zag ik alleen nog maar de touwladders. Maar met de Kerstmannen is het beeld compleet.

Natuurlijk hangen overal lichtjes aan balkons, deuren en ramen. Veel vroeger dan andere jaren, want ja, iedereen heeft ongelofelijk behoefte aan iets gezelligs.

En sommigen willen dan iets alternatiefs. Varkentjes bijvoorbeeld.

Nou ja, wat maakt het uit. Deze zijn in ieder geval nog niet tot rollade getransformeerd.

Recept

Op veler verzoek ( 😉 ) is hier het recept van mijn onvolprezen gevulde speculaas. Ik geef vandaag het recept voor amandelpers, morgen ga ik verder met het deeg.

Amandelpers:
100 gram amandelen
100 gram kristalsuiker
1 theelepel rozenwater *)
1/2 ei
1 eetlepel room
rasp van 1 bio citroenschil
wat druppels citroensap

Maak de amandelpers liefst enige dagen tevoren, zodat de smaken goed kunnen rijpen.
Haal de bruine vliesjes van de amandelen door ze in ruim water ca. 1 minuut te koken en dan koud af te spoelen. De vliesjes kunnen er dan makkelijk vanaf geschoven worden. Droog de amandelen in een theedoek.
Heb je geen rozenwater in huis, dan kun je het ook weglaten.

Voor het malen van de amandelen is een keukenmachine erg handig, maar vroeger heb ik het ook met zo’n ouderwets molentje gemaakt.

Maal de amandelen tot een grof mengsel. Voeg dan de suiker toe en maal tot het lijkt op grof zand.
Voeg het rozenwater en citroenrasp toe en maal tot een samenhangend “deeg”. Doe over in een schaal en roer er de room en het ei door. Het moet enigszins smeerbaar worden, maar niet vloeibaar. Mocht het te droog zijn, voeg dan nog wat druppels water toe.
Dek af met plasticfolie en zet in de koelkast.