Vroeger kreeg iedereen zijn loon in een loonzakje. Gewoon contant geld in een envelop. Toen heeft iemand bedacht dat het beter zou zijn als dat geld op een rekening werd gestort. Veiliger, efficiënter, kostenbesparend. Dus moest Jan en Alleman aan de bank- of girorekening. Met wervende reclame werden we er toe aangezet. Je geld was veilig bij De Bank, of Giroblauw past bij jou en nog wel wat andere slogans. Er waren nog overal kantoren, waar je je geld kon ophalen. Met een vriendelijke of knorrige bediende. De flappentapper deed zijn intrede. Je kreeg een pasje, met een pincode. Die moest je onthouden en onder geen beding aan iemand anders laten weten. Maar ja, de nieuwe tijd, weetje wel…. en och, het was toch wel makkelijk en vooral: het kostte je geen cent.

Maar tijden veranderen. Dus werd de service steeds minder, verdween de bediende, sloten de bankkantoren en die flappentappers bleken wel erg fraudegevoelig. Er zijn er ook steeds minder. Je moet steeds verder lopen of zelfs rijden om je geld te kunnen bemachtigen. En gratis??? Welnee, je betaalt er inmiddels flink voor, voor dat betaalpakket. Het lijkt wel niet zo veel, maar als ik aan het eind van het jaar bekijk wat die steeds minder wordende service kost, dan schrik ik daar toch van.

Het begint naar mijn gevoel verdacht veel te lijken op stelen. Legaal stelen, dan wel te verstaan!