 |
Het is zo’n beetje traditie geworden.De mannen samen naar de Auto-RAI en schoonzus en ik samen ergens anders heen. Dit jaar was het Haarlem, waar we zomaar wat rondliepen, hofjes bekeken en gezellig winkelden. En het Corrie ten Boom Museum bezochten. En ’s avonds terug naar Amsterdam, voor een drankje op de Nieuwmarkt en ergens lekker eten op de Zeedijk of zo. Daar maakte ik ook deze foto. Ik geloof dat ze nu andere handel hebben in die buurt 😉 |
Category Archives: Persoonlijk
Trots
| Trots toont deze huisvrouw haar voorraadkast. Wat heeft ze het weer druk gehad, met inmaken, pekelen en worst maken. Ik vind dat zo’n nostalgisch plaatje. Romantisch zelfs. Al had al dat werk natuurlijk niks romantisch. Integendeel, het was hard bikkelen. In de stad werd niet zoveel ingemaakt, maar mijn tantes deden dat nog wel. Eerst kisten vol boontjes afhalen, of kersen wassen en ontpitten. Dan alles in potten, die zorgvuldig waren schoongemaakt met heet sodawater. Dat luisterde nauw. Slordig zijn was uit den boze. Maar dan kwam het moment dat tante met trots haar kastdeur open deed. En wachtte op bewonderende “Ahhs en oohhs”. |
 Bron: Pinterest |
Deel dit op:
Klussen
Vraag de mannen in mijn gezin om te koken en ze serveren een heerlijke maaltijd. Maar vraag je om te klussen, dan betrekt hun gezicht.
Echtgenoot vindt klussen een gruwel, oudste wordt er heel ongelukkig van en jongste is weliswaar best handig, maar mist toch ook het echte klus-gen.
Maar nu jongste gaat verhuizen, moesten we afgelopen weekend toch allemaal aan de slag. Gelukkig was het allemaal nog wel te overzien. De muren hoefden maar één keer te worden geverfd en echt verbouwd hoefde niets. De klus was dus snel geklaard.
En die ene kamer waar behangen moest worden? Daar voelde mijn schoondochter zich in haar element. Want gelukkig heeft zij echt behangerstalent! Fluitend plakte ze baan naar baan en zo kan haar zwager straks lekker dromen in een super mooie slaapkamer.
Deel dit op:
Geduld
Worden jullie ook zo moe als je een instantie aan de telefoon wilt hebben? Je toets een nummer en dan hoor je een stem, die zegt wilt u …., kies 1, wilt u …., kies 2. En daarna krijg je een muziekje. En begint het wachten ……. 5 minuten, 10 minuten, soms wel bijna een half uur. Om dol van te worden.
Zo wordt “Even Apeldoorn” bellen een project van uren. Volgende keer zet ik dit plaatje op!
Deel dit op:
Speelgoed
Kinderdromen beginnen met speelgoed. Je krijgt een mini-exemplaar van grotemensenspul en daar begint het! Zo zie ik in gedachten een kind oefenen met zo’n schattig mini gitaartje. Voor de spiegel, als niemand kijkt, wordt hij of zij “the top of the bill”. Misschien vervaagt de droom of blijkt het talent toch niet toereikend. Dat geeft allemaal niet, je kan altijd weer iets anders beginnen.
Heb je ook nog herinneringen aan je speelgoed van toen? Die lieve pop, die mooie trein of dat bijna echte winkeltje? Kijk dan ook eens bij Stuureenfoto, want Speelgoed is daar het weekthema. En je kunt altijd meedoen!
Deel dit op:
Handig?
| Of het nou echt handig is, dat weet ik niet. Misschien is het wel als gisteren “volkomen overbodig”. Maar dat je de vloer kunt stoffen door er over te dansen, dat trok me toch wel aan. Stel je voor, een gepassioneerde tango of een lekker wilde chachacha! Moet natuurlijk wel voorzichtig gebeuren, want voor je het weet lig je op je snoet.Maar het idee alleen al vind ik hilarisch! 😉 😉 |   |
Deel dit op:
Onzinnig
 |
Er is weer eens wat nieuws op de markt. Een apparaatje waar je een ei, wat andere dingen zoals ham of kaas, in moet prutsen (de opening leek mij tenminste veel te klein) om dan na enkele minuten een soort omelet op een stokje te krijgen? Je kunt toch gewoon een eitje tikken op de rand van een pan en dan erbij doen wat je wilt? Zo doen we dat al eeuwen en dat is gewoon lekker. Nee hoor, de fabrikant heeft weer een dingetje bedacht, met een snoer en zo onhandig dat je na de eerste pogingen al denkt |
“ach nee…., la maar zitten…”. En dan belandt het ding bij de recycling of op de rommelmarkt. Ik hou het gewoon bij mijn pan en het beproefde recept!
Deel dit op:
Verpakking
Vorige week kwam Leo thuis met een kleurig tasje. “Cadeautje”, riep hij luid. Dat verbaasde me een beetje. Nog lang niet jarig, geen trouwdag, moederdag ook nog niet. Nou ja, misschien zomaar? Dat zou kunnen, ook na ruim 41 jaar 😉
Maar nee hoor, het waren tubetjes tandpasta en mondwater, tandenstokers en zo. Promotiemateriaal, gekregen van de mondhygiëniste. Ach ja, een beetje leuke verpakking doet wonderen…. maar ik was toch een ietsiepietsie teleurgesteld…… 😉 😉 😉
  |
  |
Deel dit op:
Motivatie
  |
Je hoeft niet elke dag enthousiast uit bed te springen en te roepen “ha fijn, ik mag weer gaan werken!”
Maar zo’n ongemotiveerde sticker op je auto plakken, is dan weer het andere uiterste. Ach misschien heeft die man wel een wereldbaan, maar wil ie het niet weten voor de buren 😉 😉 |
Deel dit op:
Zelfgemaakt
Na een dipje in de inspiratie kwam vorige week ineens het idee bij me op om weer eens wat doosjes te maken. Zo’n idee moet een beetje sudderen. Want hoe het er uit moet zien, weet ik dan wel zo’n beetje. Maar hoe ik dat dan ga maken, daar kan ik nog wel eens lang over nadenken. Maar met de lente en de zon kwam ook het idee. En dit zijn ze geworden. Zeskantige doosjes, groot genoeg voor wat snoep of een rond stukje zeep. Met deksels die een beetje lijken op een kardinaalsmuts, of een kerkdak.
