Legaal stelen

Vroeger kreeg iedereen zijn loon in een loonzakje. Gewoon contant geld in een envelop. Toen heeft iemand bedacht dat het beter zou zijn als dat geld op een rekening werd gestort. Veiliger, efficiënter, kostenbesparend. Dus moest Jan en Alleman aan de bank- of girorekening. Met wervende reclame werden we er toe aangezet. Je geld was veilig bij De Bank, of Giroblauw past bij jou en nog wel wat andere slogans. Er waren nog overal kantoren, waar je je geld kon ophalen. Met een vriendelijke of knorrige bediende. De flappentapper deed zijn intrede. Je kreeg een pasje, met een pincode. Die moest je onthouden en onder geen beding aan iemand anders laten weten. Maar ja, de nieuwe tijd, weetje wel…. en och, het was toch wel makkelijk en vooral: het kostte je geen cent.

Maar tijden veranderen. Dus werd de service steeds minder, verdween de bediende, sloten de bankkantoren en die flappentappers bleken wel erg fraudegevoelig. Er zijn er ook steeds minder. Je moet steeds verder lopen of zelfs rijden om je geld te kunnen bemachtigen. En gratis??? Welnee, je betaalt er inmiddels flink voor, voor dat betaalpakket. Het lijkt wel niet zo veel, maar als ik aan het eind van het jaar bekijk wat die steeds minder wordende service kost, dan schrik ik daar toch van.

Het begint naar mijn gevoel verdacht veel te lijken op stelen. Legaal stelen, dan wel te verstaan!

 

Pot met goud

Begin februari lazen we in de krant dat als je op de eerste dag van het Chinese Nieuwjaar geld zou uitgeven, je het hele jaar kosten zou blijven houden. Nu zijn we niet bijgelovig, dus gingen we die dag welgemoed op weg en kochten een nieuwe geluidinstallatie.
Maar toeval of niet, we hebben dit jaar een hele rits onverwachte kosten te betalen. Achtereenvolgens ging de vaatwasser en de afzuigkap kapot en moest er een douchekraan vervangen worden. De tuinstoelen waren niet stevig meer en moesten ook vervangen worden. De computer begaf het, net als diverse lampen. En nu lekt het dak van onze berging. En het ziet er naar uit dat ook dat een flinke kostenpost wordt.

Ik was dan ook blij dat ik gisteren deze regenboog zag. Want het eind is zo te zien op een groot open stuk land. Daar gaan we eens goed graven en misschien vinden wij daar wel die grote pot met goud…….. 😉 😉