Category Archives: Persoonlijk

over mijzelf, hobbies en zo

Recept

Posted on by

Maandag begint de Nationale Week zonder Vlees. Wij doen er aan mee. Dat is niet zo moeilijk, want we eten al heel vaak vegetarisch. Dit recept (voor 2 personen) staat beslist de komende dagen een keer bij ons op tafel.

125-150 gram bulgur
250 gram champignons (in schijfjes)
½ rode of gele paprika (gehakt)
1 ui (gehakt)
2 tenen knoflook (gehakt)
150 gram doperwtjes
1 eetlepel (naar smaak) gedroogde oregano
1 theelepel (gerookte) paprika
¼ (meer of minder) theelepel hete paprika
3-4 bosuitjes (gehakt)
klein bosje peterselie (gehakt)
zout en peper naar smaak
100 gram Haloumi kaas in reepjes/blokjes
olijf- of arachide olie
1/4 citroen
Kook de bulgur in water en laat droog stomen.
Bak de kaas in wat olie goudbruin. Neem uit de pan en laat afkoelen.
Bak de champignons goudbruin, doe daarna de paprika blokjes, ui en knoflook en oregano, en paprikapoeder erbij. Circa 5 minuten laten smoren, eventueel wat water toevoegen.
Op smaak brengen met peper en zout en erwtjes toevoegen en nog 5 minuten goed doorwarmen. Op het laatst wat citroensap toevoegen.
¾ van de peterselie en bosui door de bulgur roeren.
Bulgur op borden scheppen, groenten er over verdelen en kaas bovenop leggen. Rest van de peterselie en bosui erover strooien.
EET SMAKELIJK!!

Koud

Posted on by

We konden er op wachten. De temperatuur zakt en “Het koude-noodplan” treedt in werking. Oh, zucht, wat een onzin.

Winter-1963

Bron: Google

Ik ga even terug in mijn herinnering, naar 1963. De dag voor die beruchte en barre Elfstedentocht. Ik moest gewoon naar school en op mijn vrije middag samen met vriendinnen lopen naar de kookles. (Ja, dat zat er al vroeg in). Het was al weken koud. Maar vond ik dat erg? Welnee, het was heerlijk. Sneeuw, ijs, hopen op ijsvrij als de temperatuur nog een beetje zou zakken.
Mijn vader was uitgevroren, want veel schilderwerk was er niet met die kou. Dus ging hij helpen om de bakkerskar over de brug of de hol bij de Mathenesserdijk op te duwen en zo een centje bij te verdienen.

Winter-1963-(2)

Bron: Google

Hadden wij warme winterkleren? Ik kan het me niet herinneren. Ik schat dat ik één lange broek had, één paar stevige schoenen. Geen laarzen, geen thermo-ondergoed. In mijn slaapkamertje stonden de ijsbloemen op de ramen. Ik kreeg een kruik mee naar bed, er werd een extra gewatteerde en dus loodzware deken op mijn voeten gelegd. Bij uitzondering mocht ik me in de kamer aan- en uitkleden. Maar wassen ging gewoon met koud water, want er was niks anders.
Maar nu stromen de media -al voor er één sneeuwvlok is gevallen, voor de thermometer ook maar een graadje gezakt is- vol met berichten over hoe koud het wordt en wat je er tegen moet doen. Al meer dan een week hoor ik dat het min 17 gaat worden, maar hier is de temperatuur nog maar net onder 0. Buiten schijnt dagelijks de zon, het is stralend weer, maar Nederland bereid zich voor op een kouderamp. Och, wat een watjes toch!

Raadsels

Posted on by

Wordpress-logoAl vele jaren maak ik dit blog. Je zou dus zeggen dat ik het wel een beetje in mijn vingers moet hebben hoe alles werkt. Maar dan reken je toch buiten het programma van WordPress. Ik weet niet wat ze allemaal aan het goochelen zijn, maar zo nu en dan snap ik er niks meer van. Een paar dagen geleden stond mijn bericht niet zoals gewoonlijk om 6 uur op de site. Moet je sinds kort (?) ergens een vinkje zetten om de publicatie definitief in te plannen. Kon ik tot voor kort meteen op het dashbord van dit blog komen en berichten intypen, nu moet dat via WordPress zelf.
Meteen slaat de twijfel toe. Want waarom, hoe, waardoor…..deed ik het fout?  Maar als ik dan lees dat anderen ook in de clinch liggen met het programma ben ik weer gerustgesteld. Het ligt dus niet aan mij, het komt door al die nieuwigheden. Hohohooooooh, opgelost. Tot de volgende strubbeling……

Zo was het toen…

Posted on by

Reclame-roken-04Nu staan de kranten bol van het protest en de aanklacht tegen de sigarettenindustrie en waarschuwen artsen tegen het roken. Nergens mag je meer een peukje opsteken, zelfs buiten soms niet eens. Maar het is wel eens heel anders geweest. Op Pinterest vind je nog veel advertenties uit een tijd dat roken juist als goed werd bestempeld. Het zou stress verminderen, je helpen bij het bestrijden van astma.  Zwanger zijn en roken was helemaal geen probleem. Tja, wat zou nou waar of niet waar zijn? Ik houd me maar op de vlakte, ben al vele, vele jaren niet-roker. Hier thuis wordt ook al lang niet meer gerookt. Dat wilden we absoluut niet hebben toen onze jongste astma bleek te hebben. Dat hij als puber zelf wel ging roken vond ik echt heel absurd. Maar inmiddels rookt ook hij al lang niet meer. Soms halen we nog wel eens herinneringen op aan de jaren met glazen vol sigaretten op tafel of dat je rokertjes trakteerde op school als je jarig was. Maar ja, dat is nu allemaal niet meer mogelijk. Ach, er verandert zo veel in de loop der tijd….

 

klik om te vergroten
klik om te vergroten

 

 

Manhattan aan de Maas

Posted on by

Manhattan aan de Maas, zo wordt Rotterdam ook wel genoemd. Misschien een tikkie overdreven, want zo’n enorm grote stad is het toch niet. Maar wel een mooie stad, waar ik altijd met heel veel plezier en bewondering naar de moderne architectuur kijk. Indrukwekkend, zeker vanaf het water. En omdat we nog een mogelijkheid hadden om een rondvaart te maken met onze Rotterdampas, gingen we vorige week bij schitterend weer met de Spido het water op. Dagje uit in eigen stad, leuk toch?
Rotterdam-Manhattan-aan-de-

Rivier

Posted on by

Juist gisteren las ik in de krant en op Facebook dat er wat meer aandacht besteed zal worden aan de rivier waar Rotterdam zijn naam aan dankt. Meer aandacht dus voor de Rotte. Dat is zeker niet vreemd, want die rivier is weliswaar maar relatief kort, maar wel heel erg mooi. Aan dit water vind je geen grote schepen, kranen of economische giganten, maar hier heerst vooral rust, vind je natuur en mogelijkheden om te ontspannen. Zelf loop ik vaak langs de Rotte, alleen, met manlief of met de wandelclub. Dat heb je hier al vaker kunnen lezen. Maar wil je het ook eens van een ander horen, klik dan op deze nieuwe  website.
Je begrijpt dat wij heel blij zijn met zoveel groen om ons heen, zomaar bijna in onze achtertuin. Geen toeval dan ook dat bij Stuureenfoto het thema van deze week “rivieren” is. Wil je ook eens meedoen, klik dan hier.

 

Meningen…

Posted on by
ophef-2

Bron: Google

Ach, ach, wat zijn er toch een boel meningen. En dat niet alleen, ze zitten elkaar ook nog regelmatig in de weg. Lees ik deze week een berichtje op Facebook dat Anna Wintour van Vogue Magazine zo brutaal was haar zonnebril op te houden, terwijl ze naast Koningin Elizabeth van Groot Brittannië zat. Nou, zelf zou ik dat niet doen, ik vind het een tikkie onbeleefd. Maar of de Queen er nou zo ondersteboven van was…? Ze had nog even gezellig met Anna gepraat, dus wie zal zich verder druk maken…?

Ophef

Bron: Google

Op datzelfde Facebook kom ik heftige reacties tegen over het bezoek aan Iran van mevrouw Kaag, die onze demissionaire minister verving. Ze droeg een sjaal over haar haar. Nou, dat kon natuurlijk niet, terwijl de Iraanse vrouwen daar nou net vanaf willen. Maar moet je dan gewoon onbeleefd doen? Zo’n diplomatiek bezoek vraagt toch om om diplomatiek handelen en dan ga je dus niet in minirok en blootshoofds op bezoek bij zo’n hotemetoot.
Of moeten we gewoon niet zo veel op mekaar letten en iedereen in zijn waarde laten? Dat zou natuurlijk wel heel wat prettiger (en vreedzamer) zijn….

Humor

Posted on by

Hattem-bordZo nu en dan zie ik op straat ineens iets waar ik erg om moet lachen. Zoals vorige week in Hattem. Op weg naar het restaurant kwamen we langs een slijterij, waar dit bord stond.
Al dat Valentijns gedoe vind ik nogal overdreven, maar als je jong bent en vreselijk verliefd, nou ja, dan wil je wel een beetje extra uitpakken.
Maar hier worden de oudjes toch op de hak genomen. Al denk ik dat die fles niet wordt weggegeven, maar door de gever zelf wordt opgedronken. Al is het maar om even vergetelheid te vinden… 😉 😉 😉

Bonnenman

Posted on by

Weten jullie nog wie dat was? Nee, hij (of zij) heette geen Bonneman, maar was een persoon die geld kwam ophalen aan huis. Ik herinner me dat nog wel. Mijn moeder kreeg dan bonnen, die ze in winkels kon inwisselen. Ze betaalde daar dan dus mee. De waarde van die bonnen, zeg maar krediet, was haar door een bedrijf voorgeschoten. En wekelijks betaalde ze een deel daarvan terug.

gulden

Je kreeg geen bankbiljet maar een waardebon

Wat gek eigenlijk, want met die bonnen kon je alleen maar in bepaalde winkels kopen. Mijn moeder had daar een geel boekje van. En telkens als we iets nodig hadden, dan kwamen die bonnen te voorschijn. Stigmatiserend zouden we dat nu noemen. Want nu betaal je met je pinpas en niemand weet of je wel of niet rood staat.
Leo weet dat ook bij zijn oma zo’n bonnenman aan de deur kwam en ik zag die bonnen ook bij een tante, verstopt in de theepot. Oom mocht blijkbaar niet weten wat ze hiermee betaalde.
Het fijne kregen wij als kinderen natuurlijk niet te horen. Ik herinner me wel dat ik mee mocht, als mijn moeder weer bonnen ging halen. Het bedrijf zat dacht ik op de Henegouwerlaan in Rotterdam. En ik weet niet meer hoe het heette. Wat zou ik graag daar nog iets meer over willen weten. Rinkelt er bij jullie een belletje?