Tussen de kaartjes van de Flow-jaarkalender vond ik deze. 
Om te onthouden!
Category Archives: Persoonlijk
Geurtje
Loop een willekeurige drogist in en je wordt overweldigd door het enorme aantal geurtjes, shampoo, lotionnetjes en flessen doucheschuim. Je zou bijna denken dat je niet zonder kan. Maar dat is helemaal niet waar.
Na de operatie in maart heb ik me niet meer met zulke spullen gewassen of gedoucht. Uit praktische overwegingen, want al die zeep en dat schuim zijn bij operatiewonden verboden. En bij bestralingen mag het ook al niet. De niet bestraalde delen van mijn lijf mochten wel ingezeept worden, maar dat werd zo’n gedoe. Dus douche ik me al die tijd gewoon met water. Ook deodorant laat ik staan, ook omdat je toch al snel ongemerkt verder smeert of spuit dan goed is.
In het begin voelde ik me onzeker en vroeg ik Leo regelmatig te melden wanneer ik zou stinken. Nee, hij rook niks. Nou was ik natuurlijk mijn kleding zeer regelmatig en nu nog een tikkeltje vaker. Maar nee, hoe warm het ook was… geen muffig luchtje te bespeuren. Ik weet niet of ik nooit meer zo’n heerlijk geurende fles zal gebruiken. Het geeft toch wel een lekker luxe gevoel. Maar echt nodig, nee, dat is het niet.
Deel dit op:
Wandelen
Afgelopen donderdag, het werd zo’n dikke 35 graden, ging de wandelclub in ganzenpas naar Leiden. We hadden een afspraak gemaakt om een hofje te bezoeken en alhoewel niet iedereen mee ging, waren we toch met z’n achten.
Met de trein naar Leiden en dan wandelen naar het Meermansburghofje, waar we ontvangen werden door één van de bestuursleden. We mochten een kijkje nemen in de Regentenkamer, kregen bij een kopje koffie uitleg over het wel en wee in zo’n hofje.
De binnentuin lag er prachtig bij en we keken bewonderend naar de grote druivenstok bij de ingang. De immense kiwistruik er naast merkten we in eerste instantie niet op. Maar gelukkig wees een bewoonster ons er op en konden we met eigen ogen zien dat er tientallen dikke kiwi’s aan groeiden. Zij vertelde ons ook dat de abrikozenbomen rijkelijk vrucht dragen. Dit jaar zijn ze heerlijk zoet en in sommige jaren is er een overvloed aan de vruchten.
Na ons bezoek lunchten we in het centrum en liepen daarna nog langzaam aan naar de Hortus. Tegen drieën werd het ons echt te heet en namen we de trein weer terug naar Rotterdam.
Deel dit op:
Decadent
Wat deed je in die uitzonderlijke hitte van vorige week? Lui in de tuin liggen, koele drankjes drinken op een beschaduwd terrasje? Naar de film of naar een museum? Er waren vele mogelijkheden. Het NOS journaal was voor ons op zoek gegaan. Er waren mensen die de mergelgrotten bezochten. Slim! En wat vonden ze als nog een ultiem koele plek? Een skipiste (!) in Landgraaf. Daar moest je goed inpakken, want de temperatuur kwam niet boven de 5 graden uit. Ja, dat is natuurlijk wel koel!!!
Maar ik vraag me af wat men gaat doen als het hier in de winter gewoon koud is. Als er sneeuw ligt en de temperaturen onder nul dalen. Oké, dat lijkt vooralsnog niet te gebeuren, maar wie weet?
Gaan we dan naar de sauna of onder de zonnebank? Krijgen we dan berichten over vluchten naar een land waar de zon gedurig schijnt en je kunt bakken in pakweg zo’n 38 graden.
Ik vind zo’n skipiste in de zomer de decadentie ten top. Er mogen dan zonnepanelen op het dak van dat sneeuwpaleis liggen, het blijft toch iets absurds. Nu is het eindelijk echt zomerweer, is het weer niet goed.
Deel dit op:
Muzikaal begin van de week
Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Zo mooi, dit lied van Serge Lama:
Deel dit op:
Warm
Tjongejonge, wat was het heet. Net gedoucht en je was alweer bezweet. Het werd steeds moeilijker om te kiezen wat je nou wel of juist niet aan zou trekken. Het moet tenslotte nog een beetje acceptabel zijn voor de omgeving. Leo en ik hielden elkaar nauwlettend in de gaten en vroegen elkaar regelmatig “Of dit nou nog wel kon…?” En ja, het kon nog wel.
Maar ’s avonds bij het Journaal valt regelmatig onze mond open. Want dat kon toch echt niet meer. Die arme nieuwslezer en weerman, strak in het pak, overhemd tot aan het bovenste knoopje dicht en dan nog een stropdas. Welke suffe stylist had hier nou toch de hand in? De presentator hoeft echt niet in bermuda op het scherm te verschijnen, de weerman mag zijn hawaï-shirt ook wel thuis laten. Maar is er nou geen gulden middenweg? Een vlotte lichte broek, net poloshirt…? Zodat ze op de weersomstandigheden zijn voorbereid?
Deel dit op:
Bijzonder
Door de warmte van deze zomer komen soms heel bijzondere dingen naar voren. Zo meldde de Hortus Botanicus in Leiden deze week dat vier grote Agave planten (Agave Americana) voor het eerst sinds 60-70 jaar bloeien. En niet zomaar een bloemetje, maar reusachtige stengels met daaraan bijzondere bloemen, die vol nectar zitten. Niet alleen voor de bezoekers leuk, maar ook voor de bijen een extraatje.
Toevallig ging de wandeling van de Ganzenpas afgelopen donderdag naar Leiden. We bezochten daar een hofje, waarover ik later wel zal berichten. Maar ook een bezoekje aan de Hortus paste nog in onze dag en dus kreeg ik de gelegenheid om deze bijzondere planten in levende lijve te kunnen zien en te kunnen fotograferen. Een kans die ik me niet liet ontnemen, warm of niet!
Deel dit op:
Papier
Als ik zie hoeveel papier er ons huis binnenkomt… kanten, magazines, reclame… De papierbak is al heel snel vol. Ja, die krant zou misschien wel afgezegd kunnen worden en week- en maandbladen ook. Maar dan wordt het wel erg veel digitaal lezen, ook niet zo best toch…? Soms bewaar ik bladen met mooie platen of goed papier.
Nu nog even de tijd vinden om er aan zo’n project te beginnen…
Deel dit op:
Naweeën
Erg veel last heb ik gelukkig niet gehad van de bestralingen. Maar helemaal vlekkeloos verliep het niet. De eerste dagen leek het of er niks aan de hand was, maar toen begon mijn velletje toch wel geïrriteerd te raken. En op zo’n rot plek, precies in de huidplooi onder mijn borst. In 2008 werd me gezegd alles zo veel mogelijk droog te houden. Poederen met reukloze talkpoeder mocht, maar verder niks.
Nu kreeg ik te horen dat er zalf voor was. Tikkeltje eigenwijs wilde ik daar in eerste instantie niet aan beginnen. Maar toen na een paar dagen de blaren opensprongen, belde ik toch maar even op om te vragen hoe en wat. Bij het Kruidvat kon ik cetomacrogol crème kopen en er dik op smeren. Tja, en hoe dan…? Want pleisters kunnen en mochten niet. Het werd dus hannesen met grote gaas kompressen. En het moest zo luchtig mogelijk blijven, liefst zonder BH.
Dat betekende dus een paar dagen pyama- en huisarrest. Want zonder BH naar buiten ga ik onder geen beding. Nu is alles gelukkig weer min of meer genezen. Hopelijk komen er nu geen verrassingen meer….
Deel dit op:
Tas
Zomaar een tas, met een touwtjespringende meneer of mevrouw er op. Hmm, best leuk….
Maar ga je die tas dragen, dan heeft dat touwtje ineens een functie als hengsel. Dat vind ik nou zo grappig.
Geen idee welke winkel deze tassen uitgeeft, maar ik vind het een superleuke vondst.
Ik vond de tassen op Pinterest, een onuitputtelijke bron voor van alles en nog wat.
